سعادت همان بهشتی است که همه ی انسان ها در جستجوی آنند. از آن فیلسوف گرفته در اوج تفکرات و تخیلاتش تا آن فرد ساده لوح عامی در عین سادگی و بی آلایشی اش، از پادشاه گرفته در کاخ سر به فلک کشیده اش تا آن درویش در کلبه ی کوچکش. خود شما تاکنون کسی را ندیده اید که دنبال بدبختی و شقاوت برای خودش بگردد یا به بدبختی و بیچارگی خویش رضایت بدهد.
● سعادت کجاست؟!
این سؤالی است که مردم از زمان های قدیم در پاسخش سرگردان مانده اند. سعادت و خوشبختی کجا است؟ بیشتر انسان ها در جاهایی دنبال خوشبختی گشته اند که اصلاً جای آن نبوده و نیست و خسته و دست خالی، دل شکسته و ناامید بازگشته اند!
آری، انسان ها انواع و اقسام بهره وری ها و برخورداری های مادی و شکل های گوناگون شهوات را در زمان های مختلف تجربه کرده اند، ولی هرگز چیزی را که به تنهایی خوشبختی آفرین باشد، نیافته اند. چه بسا در کنار هر برخورداری جدید گرفتار درد سرهای تازه ای شده اند.
