در ارزش و اهمیت خرد و خردورزی همین بس که آن حضرت(ع) محور همه چیز در دنیا و آخرت را منوط بدان می سازد و حتی در سخنی دیگر، آن را به عنوان محور نیایش ها و خواسته های شخص قرار می دهد و می فرماید که انسان اگر چیزی بخواهد، کمال عقل را بخواهد؛ زیرا کمال انسانیت در آن است و دین و آخرت در گرو آن می باشد. بنابراین تضرع و انابه به درگاه الهی برای تحقق این خواسته امری است که بدان تشویق می کند و می فرماید: «من أراد الغنی بلا مال و راحه القلب من الحسد و السلامه فی الدین فلیتضرع الی الله فی مسالته بأن یکمل عقله، فمن عقل قنع بما یکفیه و من قنع بما یکفیه استغنی و من لم یقنع بما یکفیه لم یدرک الغنی أبدا؛ هر کس بی نیازی خواهد بدون دارایی، و آرامش و آسایش دل خواهد بدون حسادتی از سوی دیگران، و سلامتی دین طلبد، باید به درگاه خدازاری کند و بخواهد که عقلش را کامل کند، هر که خردورزد، بدانچه کفایتش کند قانع باشد و هر که بدانچه او را بس باشد قانع شود، بی نیاز گردد و هر که بدانچه او را بس بود قانع نشود، هرگز به بی نیازی نرسد.»
بنابراین، غنا و ثروت واقعی را باید در کمال عقل و تعقل جست؛ زیرا هر ثروت و مالی که به دست آید و حفاظت شود، بلای جان آدمی می شود، ولی وقتی انسان به کمال عقل برسد، همه چیز را به درستی چنان که هست درمی یابد و مسیر واقعی خویش را پیدا می کند و در مسیری گام برمی دارد که آسایش بی زحمت و آرامش غیرمحسود خواهد داشت.
