تا دمی مانده سر برآر از خواب
چگونه به خودسازی واقعی در فرصت های آسمانی دست یابیم؟
صوت دلنشین ربنا و اللهم لک صمنا در وقت افطار و ذکر دعای اللهم انی اسئلک من بهائک یابهاه» در سحر، لحظاتی ناب و بهشتی در ماه مبارک رمضان پیش روی زمینیان است که اگر چشم دل بگشایی، لایق دیدار جانان می شوی. ماه رمضان، ماه ضیافت الهی و ماه انسان سازی است ماه ذوب کردن گناه و خالی نمودن درون از شهوت ها است تا نور معرفت در آن بتابد و درهای رحمت بر روح انسانی گشوده شود. رمضان ماه رازونیاز با رب الارباب است، غم دل با او گفتن و عقده های فراق در حضورش گشودن. غبار غفلت از آینه جان زدودن و نور ذکر در آن تابانیدن است که همه و همه بر سر سفره رحمان و ضیافت رمضان میسر است، فقط برای بهره مندی از این همه فضایل باید حقیقت این لحظات را درک کرد و قدر شب های قدری که در پیش رو داریم را دانست و از خوان گسترده حضرت دوست بهره جست.
اما برای درک حقیقت این ماه و بهره مندی از فضایل شب های قدر چه باید کرد؛ اینکه گفته می شود ماه مبارک رمضان یکی از بهترین فرصت ها برای خودسازی و پالایش روح و جسم از گناهان است، امری واضح و روشن است، اما چگونه می توان به این خودسازی رسید تا از این فرصت یک ماهه به بهترین شکل ممکن استفاده کرد تا بعد از پایان این ماه عزیز برای تمام طول سال توشه تقوی و ایمان همراه با چاشنی قربت خداوند داشته باشیم؟
در دو شماره گزارش پیش رو راه های درک بهتر و بیشتر حقیقت ماه مبارک رمضان و چگونگی خودسازی را از زبان کارشناسان و اساتید حوزه و دانشگاه می خوانیم:
|
|
|
|
برای ِ زیستن دو قلب لازم است
قلبی که دوست بدارد، قلبی که دوستاش بدارند
قلبی که هدیه کند، قلبی که بپذیرد
قلبی که بگوید، قلبی که جواب بگوید
قلبی برای ِ من، قلبی برای ِ انسانی که من میخواهم
تا انسان را در کنار ِ خود حس کنم.
دوشنبه 9 اسفند 1389 10:58 PM
تشکرات از این پست
