تو كدام سوي معركه‌اي؟

 يكي از دانشجويان سال ششم دانشكده علوم پزشكي تهران مقاله‌اي با موضوع ارتباط ميان قيام اباعبدالله الحسين (ع) و حضرت مهدي (عج) با نام «وترالموتور» نوشته است.
هر محرم از حسين (ع) گفته‌اند و شنيده‌ايم
روزي بود از نسل محمد (ص) ... روزگاري .... حاكمي بدكار... شتر شتر نامه‌ دعوت ... و امام حق، با خدا راز عرفه گفت و سفر آغاز كرد.
روز محك الهي فرا رسيد. رحمت واسعه‌ خدا، نداي «هل من ناصر» سر داد؛ كه دعوت بهشت بود: «هل من ناصر ينصرني؟ هل من مغيث يغيثني؟‌ هل من ذاب يذّب عن حرم رسول‌الله؟
نامه‌نگاران قلم نهادند و نيزه گرفتند! خوب‌ترهاشان نيز گفتند‌: نه با حسين و نه بر حسين. نه كه امام را نشناختند. نه كه ندانستند صوت او، نداي بهشت است، اما ... جز اندكي دردانه‌ خدا را در غرقابي از خون رها كردند! به همين سادگي، به همين تلخي... امروز هم روزگار همان است و فريادي به استنصار بلند: «آيا كسي هست كه مهدي آل محمد (عج) را ياري كند؟ آيا كسي هست عشق مرا در دل‌ها زنده كند؟ و انسان‌هاي بريده از مرا، با من پيوند زند؟»
مي‌گوييد با فرياد «هل من ناصر حسيني»، گهواره‌ علي اصغر تكان خورد! آيا با شنيدن «هل من ناصر مهدوي» نيز دلي هست كه تكاني بخورد، با امامش پيمان بندد و به ياري او خيزد؟
آري... امروز هم نوري هست، از نسل محمد (ص) و روزگاري ... با هزار حاكم بدكار، مردمي از همه رنگ، گروه گروه زائر جمكران و صف به صف ندبه‌سرا...
و امام حق، كنار كعبه با خدا راز خواهد گفت و سفر آغاز خواهد كرد...
باز روز محك الهي مي‌رسد. باز حجت خدا اهل عالم را ندا مي‌دهد.
نه كه او را نشناسد... باز اما، غرقابي از خون برپا خواهد شد.
مردمان عصر علم، آخرين يادگار خدا را چنان جام زهر نوشانند كه تاريخ جهالت فرو ماند! گويي باز هم حديث چاه است و علي (ع) ...
راستي، اي دل! تو، كدام سوي معركه‌اي؟ راستي پنداري سينه را سپر تير مي‌كني تا امامت حق را سجده كند؟ راستي پنداري، سينه را سپر تير مي‌كني تا امامت حق را سجده كند؟
ـ اين محرم، قدري آهسته‌تر بگريم...