توی این کلیسا آدم دعا کردن یادش میره
بی تو اما
عشق بی معناست ، می دانی ؟
دست هایم
تا ابد تنهاست ، می دانی ؟
آسمانت را مگیر از من ، که بعد از
تو
زیستن یک
لحظه هم ، بی جاست ، می دانی ؟
تو ، خودت را هدیه ام کردی ، ولی
من هم
شعرهایم را
که بی پرواست ، می دانی ؟
هرچه می خواهیم ، آری ، از همین
امروز
از همین
امروز ، مال ماست ، می دانی ؟
گرچه من ، یک عمر همزاد عطش
بودم
روح تو ، هم ، سایه دریاست می دانی
؟
دوستت دارم» ، همین ، این راز
پنهانی
از نگاه
ساکتم پیداست ، می دانی ؟
عشق من
،
بی هیچ
تردیدی ، بمان با من
عشق یک مفهوم بی « اما » ست ، می
دانی ؟
