شهر مريوان در حدود يک سده پيشينه تاريخي دارد. يکي از شاهزادگان قاجار به نام فرهاد ميرزا که کمي پيش از مشروطيت در اين محل حکومت مي کرد، در مريوان قلعهاي بنا کرد که جريان بناي آن را در کتيبهاي که به ديوار مسجد دارالاحسان ( مسجد جامع سنندج ) نصب کرده، شرح داده است. اين شهر مرزي در همسايگي دولت عثماني قرار داشت و به دستور ناصرالدين شاه قاجار در سال 1282 هـ .ق قلعهاي مستحکم در آنجا احداث شد. در سال 1286 هـ .ق حاج فرهاد معتمدالدوله بر استحکام قلعه افزود و آن را شاه آباد ناميد. در کنار همين قلعه نظامي، روستايي به وجود آمد که به نام قلعه ( مريوان) نامگذاري شد. در داخل شهر به دستور حاج معتمدالدوله يک باب قنات، حکام و آب انبار احداث شد. بعد از حاج فرهاد معتمدالدوله، حاج محمد عليخان ظفرالملک قعله را وسعت داد و در داخل آبادي شاه آباد چندين باب منزل، يک کاروانسرا و قناتي ديگر احداث کرد. بعدها کليه اين تاسيسات در اثر شورش و هرج و مرج عشاير کرد منطقه، ويران شد. در اوايل حکومت پهلوي، حاکم وقت در روستاي موسک دژي بنا نهاد که امروزه از آن به عنوان پادگان استفاده مي شود و فاصله چنداني با شهر ندارد.
