تاریخ وزبان

تاریخ

نام بختیاری برای اولین بار در ذیل طوایف لر بزرگ توسط حمدلله مستوفی ذکر شده‌است. اما به عنوان یک نامجا و یک نام جغرافیایی در روزگار صفویه به زیستگاه ایل بزرگ بختیاری اطلاق شده‌است.

زبان

مردم شهرهای شهرکرد، بروجن و فرخ‌شهرو برخی دیگر مناطق به زبان فارسی صحبت می‌کنند. مردم مناطق لردگان، اردل، کوهرنگ و فارسان به گویش بختیاری تکلم می‌کنند و گویش ترکی قشقایی برخی از روستاها و شهرها(شهرهاي بلداجي، سامان، بن، فرادنبه، سفيددشت، جونقان) رایج است

در مورد زبان مردم استان چهار محال و بختیاری

همان طور که از نام استان پیداست مردم استان چهار محال و بختیاری به دو قسمت چهارمحالی ها و بختیاری ها تقسیم می شوند. چهار محال منطقهٔ ای است در شرق استان که در میان استان اصفهان و منطقهٔ بختیاری قرار دارد. منطقه بختیاری هم منطقه ای است در غرب استان که میان منطقه چهار محال و شمال شرقی خوزستان قرار دارد و از دیرباز کوچ گاه مردمان غیور بختیاری بوده و هست هر چند رفته رفته تعدادی از آن ها ساکن شده اند.  

**چهارمحالی ها به زبان فارسی( لهجه شهرکردی یا دهکردی ،لهجه قهقرخی و لهجه بروجنی) و زبان ترکی (قشقایی و آذری) صحبت می کنند. کلمات لهجه های دهکردی،قهفرخی و بروجنی اگرچه برای یک فرد غیر بومی قابل درک است اما آهنگ و طرز تلفط خاصی دارد که آن ها را از زبان فارسی معیار جدا می کند. 

**بختیاری ها هم به زبان بختیاری که که گویشی اصیل از زبان پارسی است صحبت می کنند. لازم به ذکر است زبان مردم بختیاری ناحیه فارسان و کوهرنگ تا حدودی با زبان لری مردم لردگان و یاسوج متفاوت است.

سامان یکی از شهرهای استان چهارمحال و بختیاری و شهرستان شهرکرد در ایران است.این شهر در فاصله ۲۲ کیلومتری شمال شرقی شهرکرد قرار دارد.

سامان در زبان ترکی به معنی کاه است و گویا این شهر به دلیل وجود گندم وکاه زیاد در منطقه، سامان نامگذاری شده است.

مردم شهر سامان به زبان ترکی صحبت می کنند. زبان اصلی مردم شهر سامان و نیز روستاهای اطرافش ترکی قشقایی است اما در محیط اداری ، مدرسه و سطح شهر به زبان فارسی سخن می گویند.^[ 

بـِن یکی از شهرهای شهرستان شهرکرد، استان چهارمحال و بختیاری، ایران است. فاصله بن تا شهر شهرکرد، مرکز استان چهار محال و بختیاری بیست و پنج کیلومتر است.

ساکنین محلی شهر بن معتقد هستند که با توجه به اینکه این منطقه در گذشته از نظر موقعیت جغرافیائی در محدوده ای بین حوزه نفوذ خوانین بختیاری و خوانین قشقائی بوده است به" بین" معروف بوده است كه به مرور كلمه" بین" به" بِن" تغییر شكل داده است. 

مردم شهر بن  به زبان فارسی و ترکی تکلم می‌کنند. می‌توان گفت که لهجه مردمان شهر بن لهجه‌ای شبیه لهجه ترکی آذری و زنجانی است.