بيماري هاي قلبي 2

بيماري هاي قلبي 2 منظور از ايست قلبي حالتي است که ضربان قلب کاملاً از بين مي‌رود و منظور از ايست تنفسي از کار افتادن تنفس خود بخودي در فرد است. اين حالات مي‌تواند به دنبال سکته قلبي ، شوک ، خونريزيهاي بسيار شديد ، گير کردن اجسام خارجي در حلق ، غرق شدگي ، برق گرفتگي و ... رخ دهد. ايست تنفسي اوليه ظرف دقايقي کوتاه باعث ايست قلبي مي‌شود و ايست قلبي اوليه نيز به سرعت به ايست تنفسي مي‌انجامد. تشخيص ايست قلبي و تنفسي جهت اطمينان از ايست تنفسي با مشاهده حرکات تنفسي قفسه سينه مي‌توان به وجود تنفس در مصدوم پي برد و يا مي‌توان گوش يا گونه خود را نزديک دهان وي قرار داد تا صداي تنفس وي را شنيده، يا جريان آن را حس کرد و يا از گرفتن شيشه ساعت يا آينه کوچک جلوي دهان و بيني مصدوم استفاده کرد تا بخارات خارج شده از دهان مصدوم مشخص شود. سپس نبض بيمار بررسي مي‌شود. بهترين محل لمس نبض در بچه‌هاي کوچک نبض شريان راني است که در ناحيه کشاله ران لمس مي‌شود و يا شريان بازويي ؛ و بهترين محل نبض در بچه‌هاي بزرگتر (بالاي يک سال) و بالغين نبض گردني است که در ناحيه گردن و کنار غضروف تيروئيد قرار دارد. لمس نبض بايد با دو انگشت نشانه و مياني صورت گيرد. در صورتي که هيچگونه نبضي احساس نشود و يا مصدوم تنفس خود بخودي نداشته باشد، عمليات احياء بايد انجام شود. زمان انجام عمليات احياء بيشترين شانس براي زنده ماندن ارگانهاي حياتي بدن خصوصاً مغز در صورت ايست قلبي و تنفسي 3 الي 4 دقيقه است و در اين فرصت بايد سريعاً اقدامات اوليه براي مصدوم انجام شود. حداکثر زمان انجام عمليات احياي قلبي – ريوي در منابع علمي مختلف ، گوناگون ذکر شده ؛ اما مدت زماني بين 30 تا 45 دقيقه زماني مناسب به نظر مي‌رسد که پس از اين مدت اگر عمليات احياء موفق به نجات مصدوم يا بيمار نگرديد، مي‌توان از ادامه عمليات خودداري نمود. احياي قلبي – ريوي (cpr) همان گونه که ذکر شد چنانچه پس از وقوع ايست قلبي و تنفسي در کمتر از 4 دقيقه به فرد مصدوم رسيدگي شود و عمليات احياء وي شروع گردد شانس زنده ماندن وي بالا خواهد رفت. قبل از شروع عمليات احياي قلبي – ريوي بايد مطمئن شد آيا فرد واقعاً دچار ايست قلبي – ريوي شده است يا خير، چرا که انجام عمليات احياي قلبي – ريوي بر روي فردي که دچار ايست قلبي نشده باشد، مي‌تواند منجر به ايست قلبي و مرگ وي شود و انجام ماساژ قلبي و دادن تنفس مصنوعي صرفاً در مواردي بايد انجام شود که يا ايست کامل قلبي و تنفسي صورت گرفته باشد و يا وضعيت ضربان قلب و تنفس به گونه‌اي مختل باشد که باعث اختلال و افت شديد هوشياري ، بيهوشي مصدوم ، کبودي صورت و لبها و بروز اختلال شديد در علائم حياتي شده باشد و با ادامه حيات وي منافات داشته باشد. مراحل عمليات احيا 1- بيمار را به پشت بخوابانيد و او را صدا بزنيد و به آرامي تکان دهيد تا پاسخ به تحريک مشخص شود. 2- اگر بيمار بدون پاسخ باشد راههاي تنفسي او را کنترل کنيد. چنانچه راه تنفسي بسته است با کمک انگشت راه تنفسي وي را باز کنيد و چنانچه راه تنفسي باز است ولي بيمار نفس نمي‌کشد تنفس مصنوعي را شروع کنيد. 3- در صورتي که از صدمه نديدن مهره‌هاي گردني مصدوم مطمئن هستيد، گردن مصدوم را به جلو و سر او را به عقب خم نماييد تا مسير راه هوايي مصدوم در بهترين و مستقيم‌ترين وضعيت واقع شود و چانه مصدوم را بالا و جلو بياوريد. در صورت صدمه ديدن مهره‌هاي گردني بدون حرکت دادن به سر و گردن مصدوم ، با قرار دادن شست‌ها روي چانه فک پاييني مصدوم را به سمت جلو و بالا آوريد تا ضمن باز شدن دهان ، مسير راه هوايي نيز مستقيم قرار گيرد. 4 - دو تنفس مناسب دهان به دهان به وي بدهيد. 5- نبضها را لمس نماييد. اگر ضربان نبضها لمس شود بايد به تنفس مصنوعي ادامه داد و اگر لمس نشود، ماساژ قلبي بايد شروع شود. 6- جهت انجام ماساژ قلبي ، دست چپ خود را به حالت ضربدر پشت دست ديگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روي جناق سينه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناق قرار دهيد. آرنج‌ها نبايد خم شوند. به کمک وزن بدن فشار محکمي به قفسه سينه وارد کنيد تا جناق سينه به اندازه تقريبي 4 الي 5 سانتيمتر به داخل برود. تعداد مفيد ماساژ قلبي بايد حدود 100-80 بار در دقيقه باشد و به ازاي هر 15 ماساژ قلبي 2 تنفس مصنوعي با روش دهان به دهان داده شود. در صورتي که فرد ديگري به امدادگر کمک مي‌کند بايد به ازاي هر 5 ماساژ قلبي يک تنفس مصنوعي داده شود. امروزه بر اساس نظر متخصصين و بسياري از مراجع علمي در عمليات احياي قلبي – ريوي دو نفره نيازي به قطع ماساژ قلبي براي انجام تنفس مصنوعي نيست و همزمان با انجام ماساژ قلب توسط يک فرد ، فرد ديگر مي‌تواند تنفس مصنوعي را انجام دهد. 7- پس از گذشت يک دقيقه عمليات را به مدت 4-5 ثانيه جهت لمس نبض گردني متوقف نماييد. اگر نبض لمس شود ماساژ قلبي را قطع نماييد و چنانچه تنفس هم برقرار شده باشد تنفس مصنوعي را متوقف کنيد. در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراري تنفس خود به خودي ماساژ قلبي و تنفس مصنوعي را مجدداً شروع کنيد و هر 3 دقيقه يک بار عمليات را جهت لمس نبضها به مدت 4-5 ثانيه متوقف نماييد. عمليات احيا در کودکان در شيرخواران (زير يک سال) تنفس به روش «دهان» به «دهان و بيني» است يعني دهان امدادگر روي بيني و دهان کودک قرار مي‌گيرد. و تنفس مصنوعي با شدت و حجم ملايمتر از بالغين که باعث پارگي ريه کودک نشود انجام مي‌شود. در کودکان بالاي يک سال ، مانند بزرگسالان ، تنفس دهان به دهان انجام مي‌شود ولي با شدت و حجم ملايم و متوسط. براي شيرخواران در هنگام ماساژ قلبي فقط از فشار روي جناق سينه با 2 انگشت اشاره و مياني استفاده مي‌شود و در کودکان بالاي يک سال فقط از فشار يک دست استفاده مي‌شود تا صدمه‌اي به قلب و ارگانهاي داخلي نرسد. در ضمن در انجام عمل احياي قلبي – ريوي چه به شکل يک نفره و چه به شکل 2 نفره براي افراد زير 8 سال به ازاي هر 5 ماساژ قلبي يک تنفس مصنوعي لازم است. نکات مهم احيا فرد را نبايد روي سطح نرم مثل تشک يا تختخواب بخوابانيد، بلکه سطح سختي مثل کف اتاق بهتر است. در تنفس دهان به دهان بايد بيني مصدوم را با دو انگشت خود ببنديد تا هوايي که به ريه‌ها دميده مي‌شود مستقيماً از آن خارج نشود. موقعيت سر و گردن را درست تنظيم کنيد. طي عمليات احياء فردي را جهت تماس با اورژانس يا پزشک مأمور نماييد. بايد دهان شما با دهان مصدوم کاملاً مماس باشد تا هوايي از بين آنها خارج نشود. براي پيشگيري از انتقال بيماريها در حين انجام تنفس مصنوعي مي‌توان از ماسک ويژه اين کار يا پارچه توري مناسب استفاده نمود. عمليات احياء را تا زماني که فرد با تجربه يا پزشک بر بالين بيمار برسد و يا تا زماني که وي به درمانگاه منتقل شود ادامه دهيد. چنانچه مصدوم مشکوک به ضايعه نخاعي است، سر را مختصري به عقب کشيده به آرامي کمي به عقب خم نماييد سپس تنفس مصنوعي و ماساژ قلبي را ادامه دهيد. __________________ سه شنبه 7 خرداد 1387 مشاهده :276 مرتبه منبع  :اينترنت فرستنده : فريده-حسين زاده اطلاعات كامل