ایمن از شر شیطان
شر شیطان
دانشمندی
به چوپانی رسید، گفت: چرا علم نیاموزی؟ چوپان جواب داد: جزئی از علم را
آموخته ام. دانشمند گفت: چه آموخته ای؟ چوپان جواب داد آموخته ام تا پای
در بهشت ننهم از مکر و شر شیطان ایمن نباشم. دانشمند گفت: احسن کل علم جز
این نیست.
خورشید مغرب
ای منجی انسان ای صاحب الزمان (ع)
تو را غایب نامیده اند چون ظاهر نیستی نه اینکه حاضر نباشی. غیبت به معنای
حاضر نبودند تهمت ناروایی است که به تو زده اند و آنانکه بر این پندارند،
فرق میان ظهور و حضور را نمی دانند.
آمدنت در انتظار آنیم
به معنای ظهور است نه حضور منتظرانت، که هر صبح و شام تو را می خوانند،
ظهورت را از خدا می طلبم نه حضورت را. آنگاه که ظاهر می شوی، همه انگشت
حیرت به دندان می گزند و با تعجب می گویند که تو را پیش از این هم دیده اند و راست می گویند. چرا که تو در میان مایی زیرا امام و پیشوای مایی.
جمعه
که از راه می رسد، صاحب دلان دل از دست می دهند قرار از کف می نهند و
قافله دلهای بی قرار روی به قبله می کنند و آمدنت را به انتظار می نشیند و
اینک ای قبله ی هر قافله، ای مشعل هدایت ای خورشید مغرب در آرزوی آن آدینه
فرخنده لحظه شماری می کنیم.
آزمایش شاگرد
گویند:
ابن هیثم حکیم مردی پرهیزکار و با ورع بود و برخلاف روش پاره ای از
حکیمان، شریعت را گرامی می داشت، تالیفات وی در ریاضیات ارزشمندتر از آن
است که به وصف آید، وی را مقام علم را نیز بس شامخ می شمرد یکی از امیران
سمنان نزد وی آمد، تا پیش وی چیزی بیاموزد.
حکیم وی را گفت: اگر
هر ماه مرا یک صد دینار دهی تو را حکمت آموزم، امیر را به او بخشید. ابن
هیثم چیزی از آن برنداشت و گفت: مرا به چیزی از این مال نیازی نیست،
خواستم رغبت تو را به تحصیل علم و دانش بیازمایم و زمانی که دانستم مال را
در مقام قیاس با دانش در چشم تو بهایی نیست به تعلیم تو رغبت کردم.
