هارون بن عيسي مي‌گويد: امام صادق عليه السلام به پسرش، محمد، فرمود: از پولي كه براي مخارج خانه گذاشته‌ايم چه مقدار باقي مانده است؟ عرض كرد: چهل دينار، فرمود: تمام آنها را به عنوان صدقه به مستمندان بده، عرض كرد: (پدر جان!) جز همين چهل دينار چيزي باقي نمانده است، حضرت فرمود: تمام آنها را صدقه بده! خداي متعال به جاي آن خواهد فرستاد، آيا نمي‌داني هر چيزي كليدي دارد و كليد روزي صدقه است؟!

محمد همه آن چهل دينار را صدقه داد. بيش از ده روز نگذشت كه از جايي براي امام صادق عليه‎السلام چهار هزار دنيار رسيد. حضرت به محمد فرمود: پسرم! ما چهل دينار به خدا داديم و او در عوض، چهار هزار دينار به ما داد.(1)