یکی از اون راههایی که استاد برای فهمون یه مطلبی به شاگردهاش به کار می بره اینه که با مثال اونو بیان میکنه و می فهمونه
خدا هم برای اینکه ما مطالبش رو راحتتر متوجه بشیم، توی قرآن مثالهای متفاوتی زده، مثلا توی خیلی از موارد سعادت و خوشبختی آدم رو توی معامله و تجارت با خدا، بیان میکنه
مثلا توی آیه ۱۱۱ از سوره توبه می خونیم:
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْو لَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ؛
همانا خداوند از مؤمنان، جانها و اموالشان را به بهاى بهشت خریده است.
اگه با دقت نگاه کنیم می بینیم که تجارت با خدا یه فرقی با خرید و فروش های دیگه داره
و اونم اینه که توی تجارتهای معمولی احتمال اینکه یه طرف ضرر کنه وجود داره
ولی توی معامله با خدا هیچ کس ضرر نمی کنه مگه اینکه اصلا خودش تن به همچین معامله ای نده!
پس اگه بخوایم واضحتر بگیم، معامله با خدا میشه همون معاملهی پُر سودی که قرآن توی سوره صف آیه ۱۰ اینطور به اون اشاره میکنه :
یَآ أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِیكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ؛
اى كسانى كه ایمان آوردهاید! آیا شما را بر تجارتى كه از عذاب دردناك(قیامت) نجاتتان دهد، راهنمایى كنم؟
جالبه که حضرت امیر (علیه السلام) می فرمایند من همون تجارت پرسودى هستم كه باعث نجات از عذاب دردناکه، همون كه خداوند تو قرآن به اون اشاره كرده است!(بحارالانوار، ج۲۴، ص۳۳۰)
جای تعجب نداره؛ چون هر کی که یه نگاهی به آثار به جا مونده از حضرت (علیه السلام) و اولاد پاکش، نگاه کنه متوجه این منظور میشه. که نمونه بارزش همون نهج البلاغه ای است که نه تنها اسلام بلکه توجه جهانیان رو به خودش جلب کرده
