شخصيت على(ع) با شخصيّت نبى اكرم(ص) در جوانب گوناگون علمى و عملى شباهت فراوان دارد.
نهجالبلاغه و مجموعهى سخنان اميرالمؤمنين به آيات و مضامين قرآن نزديك است و شيوايى، ارجمندى و ژرف بودن پيام على(ع) و نبى(س) به اوج كمال رسيده است؛ به گونهاى كه از جهت محتوا، نهجالبلاغه برادر قرآن ناميده شده است.
سراسر وجود على(ٍع) تاريخ و سيرت على، خُلق و خوى على، رنگ و بوى على(ع) سخن و گفتوگوى على براى تمام انسآنها درس،سرمشق،تعليم و
رهبرى است. [1]
على(ع) انسان كاملى است كه قهرمان همهى ارزشهاى انسانى است.
او مردى است كه شبها با روح كلى عالم به سر مىبُرد و روزها به تربيت ارواح آدميان مىپرداخت.جوانى، گوهر گرانبهايى است كه به خاطر استعدادها و
قابليت شكوفايى و رشد، از ارزش و منزلت خاصى برخوردار است و بزرگان را به توصيه و ارآيهى تجربيّات به جوانان واداشته است.
اميرالمؤمنين(ع) نيز در اين عرصه، كلمات حكمتآموزى را ارائه نموده است.
جوانى و تندرستى را دو چيز با ارزش و منزلت معرفى مىكند و مىفرمايد: «قدر و منزلت اين دو چيز را كسى مىشناسد كه آن دو را از دست داده باشد». [2]
پىنوشتها:
[1]. و دافعهى على(ع)، ص 177.
[2]. ص 449.
