نجوا

_{^{چهارشمع به آرامي مي سوختند و با هم گفتگو مي كردند}}

 _{^{محيط به قدرتي آرام بود كه گفتگو شمع ها شنيده مي شد}}

 _{^{اولين شمع مي گفت :}}

_{^{من دوستي هستم}}

 _{^{اما هيچكس نمي تواند من را شعله ور نگه دارد}}

 _{^{ناگزير خاموش خواهم شد}}

 _{^{شمع دوم مي گفت:}}

 _{^{من ايمان هستم}}

 _{^{اما اغلب سست مي گردم وخيلي پايدار نيستم}}

 _{^{در همين زمان نسيمي آرام وزيدن گرفت و او را خاموش كرد .}}

 _{^{شمع سوم با اندوه شروع به صحبت كرد:}}

 _{^{من عشق هستم::::::}}

 _{^{ولي قدرت آن را دارم كه روشن بمانم .مردم مرا كنار مي گذارند و اهميت مرا}}

 _{^{درك نمي كنند آنها حتي فراموش مي كنند كه به نزديكان خود عشق بورزند}}

 _{^{ولي بي درنگ او نيز از سوختن باز ايستاد!!}}

 _{^{در همين لحظه كودكي وارد اتاق شد،چشمش به شمع هاي خاموش افتاد}} 

 _{^{وگفت : شما چرا نميسوزيد!}}

 _{^{مگر قرار نبود تا انتها روشن بمانيد!!}}

 _{^{و ناگهان به گريه افتاد}}

 _{^{با گريه كودك شمع چهارم شروع به صحبت كرد و گفت:}}

 _{^{نگران نباش  زماني كه شعله من روشن وشعله ور شودشمع هاي ديگر را}} 

 _{^{روشن خواهم كرد:}}

 _{^{من اميد هستم!!!!}}

 _{^{كودك با چشم هايي كه از شادي مي درخشيد شمع اميد را در دست گرفت}}

  _{^{دوستي ، ايمان وعشق را شعله ور ساخت!!!!!!}}

  _{^{شمع اميد زندگي ام باش تا هرگز خاموش نگردم  و هميشه آكنده از}}

  _{^{دوستي، ايمان وعشق و دركنار هم باشيم!!!!!!!!!!!!!!!!!}}