دنياي رازآلود اوتيسم

hrobatik

کاربر برنزی

تاریخ عضویت : دی 1389

تعداد پست ها : 161

محل سکونت : اصفهان

دنياي رازآلود اوتيسم

گفتگو با دکتر شکوفه رادفر، فوق‌تخصص روان‌پزشکي کودکان

بچه‌هاي مبتلا به بيماري اوتيسم که در فارسي به آن «در خود فرورفتگي» گفته مي‌شود، معمولا در دنياي خودشان فرو مي‌روند و با دنياي بيرون زياد ارتباط ندارند. آنها دچار اختلالات شديد رواني همراه با تاخير و انحراف در فرآيند رشد هستند و تماس عاطفي‌شان با دنياي بيرون قطع مي‌شود. درباره اين بيماري با دکتر شکوفه رادفر، فوق‌تخصص روان‌پزشکي کودکان، به گفتگو نشسته‌ايم.

آيا آمار دقيقي از تعداد بچه‌هاي مبتلا به اوتيسم در ايران داريم؟

خير. آمار دقيقي در ايران وجود ندارد. آمارها عموما آمارهاي جهاني هستند و ما به اين آمارهاي جهاني دسترسي داريم. اما به طور کلي گفته مي‌شود که در دنيا از ميان هر 10 هزار کودک زير 12 سال، 2 تا 5 کودک مبتلا به اوتيسم هستند. از طرفي اگر بخواهيم طيفي از علايم اوتيسم را در نظر بگيريم که همراه با برخي مشکلات عقب‌افتادگي نام‌گذاري واحدي دارند، شيوع اين آمار به 20 کودک در هر 10 هزار کودک هم مي‌رسد.

در دختربچه‌ها بيشتر ديده مي‌شود يا در پسربچه‌ها؟

اوتيسم خردسالي، معمولا در پسرها 3 تا 5 برابر بيشتر از دختران است. اما مانند همه بيماري‌هاي روان‌پزشکي اطفال، وقتي در يک جنس شيوع کمتر است، اگر بيماري ايجاد شود، شدت بيشتر مي‌شود. در پسرها شايع‌تر است ولي اگر در دخترها ديده شود، شدت بيشتر خواهد بود و معمولا احتمال شيوع مسايل شناختي در آنها بيشتر است.

عوامل مستعدکننده‌اش چه هستند؟

عفونت‌هاي سرخجه‌اي در دوران بارداري زمينه را براي ابتلا به اين بيماري بيشتر مي‌کند. عوامل بسيار زيادي به عنوان عوامل مستعدکننده اوتيسم شمرده شده‌اند. اما هيچ‌وقت نمي‌توان قاطعانه گفت اگر کسي دچار اوتيسم است، حتما يکي از اين عوامل در مورد وي صادق بوده. اين عوامل بسيار متعدد هستند: عوامل ژنتيکي، ايمنولوژيکي، عوامل مربوط به حول و حوش زمان زايمان، عوامل نوروآناتوميکي و عوامل بيوشيميايي و عضوي و... ژنتيک نقش مهمي‌ در ايجاد اين بيماري دارد، يعني بچه‌اي که دچار اوتيسم باشد 2 تا 4 درصد احتمال دارد که يک خواهر يا برادر ديگرش هم دچار بيماري اوتيسم شود.

درباره برجسته‌ترين علايم بيماري توضيح مي‌دهيد؟

يک‌سري از علايم مربوط به بي‌ثباتي خلق و عواطف اين کودکان است. برخي از اين بچه‌ها تغييرات ناگهاني خلق، از خود نشان مي‌دهند. حملاتي از خنده و يا گريه بدون دليل آشکار دارند. گروه دوم از علايم، واکنش‌هايي است که به محرک‌هاي حسي نشان مي‌دهند. نسبت به محرک‌هاي حسي مثل صدا و درد واکنش غيرمعمول و متفاوت دارند. اين واکنش ممکن است واکنش تضعيف شده يا تشديد شده باشد. حتي ممکن است جايي از بدن‌شان زخمي ‌شده باشد و درد هم داشته باشد ولي اصلا هيچ واکنشي نشان ندهند يا برعکس، ممکن است به‌طور انتخابي برخي از صحبت‌هاي خطاب به خود را ناشنيده بگيرند و به نظر برسد که اينها اصلا نمي‌شنوند يا به اشتباه به عنوان افراد ناشنوا تلقي شوند، در حالي که آنها فقط سعي مي‌کنند بعضي از اين صداها را ناشنيده بگيرند. ممکن است مسحور صداي خاصي مثل ساعت مچي شوند يا به آلات موسيقي واکنش خاص نشان دهند؛ به اين صورت که به آن علاقه دارند و از آن لذت مي‌برند. اين کودکان معمولا از تحريک سيستم دهليزي مغزي و شنيداري لذت مي‌برند. يکي از علايم واضح در اين بچه‌ها اين است که دور خود مي‌چرخند. از چرخيدن و حرکات بالا و پايين لذت مي‌برند. همه اينها مربوط به گروه واکنش به محرک‌هاي حسي است. يک سري ديگر از علايم رفتارهاي کليشه‌اي است که آنها دارند. اسباب‌بازي‌ها و اشياي خاص را براي بازي انتخاب مي‌کنند و آنها را به گونه‌اي غيرقابل انتظار دستکاري مي‌کنند. ممکن است يک رفتار خاص را به طور تکراري انجام دهند. اين رفتار گرچه براي بيننده معني خاصي ندارد اما براي خودشان معناي خاص دارد. ديگر اينکه نسبت به انتقال و تغيير هم مقاوم هستند، يعني دوست ندارند وارد خانه جديد شوند. دوست ندارند محل مبلمان در اتاق تغيير کند. مثلا اگر هميشه اول صبحانه مي‌خوردند، بعد استحمام مي‌کردند، حالا نمي‌خواهند که اين روند عکس شود. حتي دوست ندارند اسباب‌بازي‌اي که هميشه با خود حمل مي‌کنند را تغيير دهند. حتي ممکن است نسبت به تعويض لباس واکنش نشان دهند. يک‌سري علايم ديگر علايم رفتاري است مثل رفتارهاي پرخاشگري و حملات قشقرق، رفتارهاي خودآزارانه مثل کوبيدن سر به ديوار يا زمين، خراشيدن يا کندن مو، ميزان توجه پايين، کم‌رويي، تکليف‌، بي‌خوابي، عدم تغذيه، عدم کنترل ادرار و بي‌اختياري مدفوع که همه از علايم رفتاري است. اما واضح‌ترين علامت در اين کودکان مربوط به اختلالات مکالمه يا زبان است. يکي از ملاک‌هاي تشخيصي اساسي تأخير در رشد و تکامل زبان است. در اين کودکان گاه ديده مي‌شود که رشد زبان يا رشد کلامي‌شان بعد از مدتي که به‌طور طبيعي رشد کرد، دچار وقفه يا رکود مي‌شود، يعني چيزهايي که قبلا مي‌دانستند و مي‌توانستند بگويند را ديگر نمي‌توانند تکرار کنند. به نظر مي‌آيد دامنه لغات‌شان کم يا به تدريج خالي مي‌شود. کلماتي که قبلا مي‌گفتند، الان نمي‌توانند بيان کنند، بنابراين واضح‌ترين علامت اختلال در مکالمه و زبان است. به هر حال مي‌توان گفت اين بچه‌ها از نظر تعامل اجتماعي دچار تخريب هستند. لبخند اجتماعي که انتظار داريم در سنين پايين داشته باشند، ندارند. نمي‌توان انتظار داشت که اين بچه‌ها با ذوق وارد آغوش والدين شوند. تماس چشمي‌خوبي برقرار نمي‌کنند. اگر تماس چشمي‌ برقرار کنند در حد کم است. هيچ رفتار وابسته‌اي نسبت به والدين ندارند. نسبت به دور شدن و جدا شدن مادر واکنشي نشان نمي‌دهند و وقتي پدر از سر کار مي‌آيد، به استقبال او نمي‌روند و هيچ رفتاري که نشان‌دهنده وابستگي به والدين باشد از آنها نمي‌بينيم.

چه چيزي در اين بچه‌ها باعث نگراني والدين است؟

چيزي که بيشتر از همه سبب نگراني والدين مي‌شود توقف يا تأخير رشد کلامي ‌آنها و ديگري مقاومت اجتماعي آنها است. اينها معمولا باعث مي‌شود والدين دنبال علت بروند و براي درمان مراجعه کنند.

در سنين بالاتر، اين بچه‌ها به چه مشکلاتي مي‌خورند؟

وقتي سن بالا مي‌رود، علايم ديگري هم ديده مي‌شود. بچه‌اي که به سن مدرسه رسيده و دچار اوتيسم است نمي‌تواند به راحتي رابطه دوستانه برقرار کند يا با بچه‌هاي هم‌‌سن و سال‌اش بازي کند. حتي از نظر اجتماعي خيلي ناتوان است؛ مثل بچه‌هاي دست و پاچلفتي است چون ناتواني و عدم هماهنگي حرکتي دارد. احساس هم‌دلي با هم‌کلاسي‌ها ندارد، در نتيجه باعث مي‌شود ارتباط خوبي با بچه‌هاي هم‌سال خود نداشته باشد و وقتي به اواخر نوجواني مي‌رسد حتي اگر بيشترين پيشرفت درماني هم داشته باشد، روش مناسب براي برخورد و ابراز علايق و هيجانات و احساسات به ديگران ندارد و برقراري دوستي در وي به سختي انجام شود.

سندرم ابلهان دانا

در فيلم «مرد باراني» با بازي داستين هافمن مرد ميانسالي به تصوير کشيده مي‌شود که سال‌هاست دچار اوتيسم است و در آسايشگاه به سر مي‌برد اما با وجود ابتلا به اين اختلال رشدي، داراي استعداد رياضي فوق‌العاده‌اي است. در فيلم «موتسارت و وال» نيز که رابطه عاطفي دو شخصيت اوتيستيک را بيان مي‌کند، شخصيت مرد، يک راننده تاکسي معمولي است که توانايي کم‌نظيري در محاسبه اعداد دارد.
نامي که به مواردي اين چنين داده شده است، «سندرم ابلهان دانا» است. شخصي که دچار اختلال رشدي از جمله اوتيسم است اما در يک يا چند حوزه از خود توانايي فوق‌العاده‌اي نشان مي‌دهد. براي مثال ممکن است حافظه فوق‌العاده قوي داشته باشد. البته برخلاف برداشت عمومي، از هر 10 فرد مبتلا به اوتيسم، تنها يکي از آنها ممکن است توانايي‌هاي قابل‌توجهي داشته باشد و موارد بروز استعدادهاي فوق‌العاده در بيماران مبتلا به اوتيسم نادر است.

جمعه 22 بهمن 1389 9:17 PM

hrobatik

کاربر برنزی

تاریخ عضویت : دی 1389

تعداد پست ها : 161

محل سکونت : اصفهان

4 وظيفه خانواده يک اسکيزوفرن

سوال مهمي که قرار است اين نوشته به آن پاسخ بدهد، اين است: «خانواده بيمار اسکيزوفرنيک چه کارهايي مي‌تواند براي بهبود بيمارش انجام بدهد؟»

مهم‌ترين وظيفه اعضاي خانواده، به رسميت شناختن بيماري است. متاسفانه خيلي از خانواده‌ها وجود بيماري رواني را در فرزند، همسر يا والدين خود انکار مي‌کنند. براي نمونه مي‌گويند: «پسر ما بيمار نيست و فقط گاهي کارهايي مي‌کند که دست خودش است و اگر بخواهد مي‌تواند اين کارها را نکند و جور ديگري رفتار کند.» اما اعضاي خانواده نمي‌دانند که بيمار بيش از همه از وضعيت خودش رنج مي‌برد ولي بدون کمک حرفه‌اي روان‌پزشک قادر به تغيير رفتار خودش نيست و توقع بي‌جاي بستگان نيز بر مشکلات اومي‌افزايد.
دومين وظيفه خانواده، حفظ آرامش در محيط خانه و پرهيز از خرده‌گيري‌ها و سرزنش‌هاي ناموجه نسبت به بيمار است.
براي نمونه، سرزنش يک دختر جوان مبتلا به اسکيزوفرنيا که «چرا نمره‌هايت مثل سابق، خوب نيست؟» موجب افزايش ديد منفي او نسبت به خودش و احساس بي‌ارزشي در وي مي‌شود و رنج او را بيشتر مي‌کند. انتقاد از يک بيمار اسکيزوفرنيک که مثلا: «چرا در کنکور قبول نمي‌شوي؟» يا «چرا دنبال يک کار پردرآمد نمي‌روي؟» بر پريشاني او مي‌افزايد و موجب تشديد نشانه‌ها و عود بيماري و طولاني شدن دوره درمانش مي‌شود.
سومين وظيفه اعضاي خانواده، همکاري در درمان بيمار است؛ چه درمان‌هاي دارويي و چه درمان‌هاي رواني اجتماعي. براي نمونه، بايد مراقب مصرف دارو توسط بيمار باشند و از اظهار نظرهاي نامربوط راجع به دارو و درمان او که معمولا شبيه دوستي خاله خرسه است بپرهيزند؛ اظهارنظرهايي از اين قبيل واقعا خطرناک است: «اگر دارويي نخوري، بهتر است!» يا «تو که حالت خوب شده، چرا به مصرف دارو ادامه مي‌دهي؟» يا «مصرف دارو خطرناک است؛ همسايه ما که داروي اعصاب مي‌خورد چند وقت پيش يک ماشين به او زد و مرد!» و...
چهارمين وظيفه خانواده، اين است که با نوع بيماري و نشانه‌هاي بيماري مريض‌شان آشنا شوند و وضعيت او را هميشه زير نظر بگيرند و در صورت برگشت نشانه‌ها بي‌درنگ با پزشک تماس بگيرند.
و بالاخره يک توصيه عملي براي خانواده‌هايي که بيمار اسکيزوفرنيک دارند، اين است که با شناسايي يکديگر درمحله خود، گروه‌هاي خودياري تشکيل دهند تا با استفاده از تجربيات و امکانات يکديگر بتوانند در توان‌بخشي بيماران خود، نقشي مثبت و سازنده ايفا کنند. 4 وظيفه خانواده يک اسکيزوفرن

جمعه 22 بهمن 1389 9:19 PM

hrobatik

کاربر برنزی

تاریخ عضویت : دی 1389

تعداد پست ها : 161

محل سکونت : اصفهان

ديابت پنهان يعني چه؟

نويسنده:دکتر حميدرضا ذاکري

قبل از توضیح ديابت پنهان، بهتر است با برخي مفاهيم آشنايتان کنم.

اگر شما براي آزمايش قند خون مراجعه کنيد و قند ناشتاي شما زير 100 باشد يک فرد نرمال هستيد و نگراني از بابت بيماري‌ ديابت نداريد. اما اگر اين عدد (قند ناشتاي صبح) از 126 بالاتر باشد و يا پس از مصرف 75 گرم گلوکز ـ شربت قندي که به شما مي‌خورانند ـ اين عدد بالاي 200 باشد مبتلا به ديابت هستيد. بعضي اوقات قند بالاي 200 به همراه علايم پرنوشي وپرادراري است. اما در ميان اين دو گروه (سالم و بيمار) افرادي وجود دارند که قند خونشان در محدوده وسط يعني بين 100 تا 126 است. اين گروه را که بعدا قرار است ديابت بگيرند افراد پري ديابت يا دچار اختلال در تحمل گلوکز مي‌ناميم که نيازمند درمان نيستند و بايد با اصلاح شيوه زندگي خود و کاهش وزن و ترک عادات غلط تغذيه‌اي از ابتلاي زودرس به ديابت پيشگيري کنند. متاسفانه شيوع چاقي در جوامع امروز باعث شده بسياري افراد در گروه مبتلايان به ديابت و يا در مرحله قبل آن قرار داشته باشند و به نشانگان متابوليک دچار باشند.
وقتي افراد داراي قند خون بين 100 تا 126 هستند، هيچ علامتي ندارند و حتي تا موقعي که قند خون به حدود 180 نرسد نيز به دليل آنکه از ادرار دفع نمي‌شود و با خودش آب دفع نمي‌کند، فرد حس تشنگي ندارد و چون نيازمند به نوشيدن آب ويا دفع زياد ادرار نمي‌شود و علامتي ندارد به پزشک مراجعه نمي‌کند. اين در حالي است که قند بالاي موجود در خون، به طور پنهاني مشغول صدمه رساندن به بافت‌هاي بدن است. در اين حالت است که بيماري ديابت، به طور پنهاني به چشم‌ها، کليه، عروق و اعصاب شما آسيب مي‌رساند.
گاهي به طور اتفاقي با يک آزمايش خون متوجه بالا بودن قند مي‌شويم و گاهي شما به خاطر مشکلات چشمي و يا درگيري عروق و اعصاب پا به پزشک مراجعه مي‌کنيد و هرگز نمي‌دانيد اين بيماري مرموز چگونه از حدود يک دهه پيش، به طور پنهاني به شما آسيب رسانده است.
مي‌دانيد راه‌حل اين مشکل چيست؟ الگوهاي ارزيابي سلامت دنيا توصيه مي‌کنند افراد بالاي 45 سال، هر سه سال يک آزمايش قند خون بدهند. گروه‌هايي که وزن بالا دارند و يا مبتلا به فشار خون بالا هستند و يا خانم‌هايي که در دوران بارداري، به افزايش قند خون و ديابت بارداري دچار شده و يا گروهي از خانم‌ها که اختلال تخمک‌گذاري دارند بايد حتي در سنين کمتر با فاصله‌هاي کوتاه‌تر از نظر قند خون بررسي شوند و آزمايش بدهند.
اگر قند بالاي خون اين افراد شناسايي شود، در واقع با اقدام به موقع ديابت پنهاني کشف شده و از عوارض آن مصون مي‌مانند.
منبع:

جمعه 22 بهمن 1389 9:20 PM

hrobatik

کاربر برنزی

تاریخ عضویت : دی 1389

تعداد پست ها : 161

محل سکونت : اصفهان

درمان مهره‌هاي شکسته

نويسنده:دکتر مسعود خديوي*

پيش از ورو به بحث، ابتدا ساختمان ستون مهره‌ها را در ذهن خودتان تصور کنيد. بله، درست است که مهره‌ها را به صورت آجرهاي يک ستون و ديسک‌ها را به عنوان ملات سيماني آن فرض مي‌کنيد ولي بايد بدانيد مهندسي بي‌نظيري که خداوند در خلقت ستون مهره‌ها قرار داده باعث شده همانند ستون‌هاي محکم و قدرتمند، ايستا باشد و به طور منحصر به فردي به جلو و عقب خم شود و به طرفين نيز چرخش داشته باشد. هيچ ستوني را با اين ويژگي در عالم نداريم.
دراين مقاله به ضايعاتي که به آسيب مهره‌ها منجر مي‌شوند، مي‌پردازم. اين ضايعات فراوان‌اند اما براي درک بهتر شما، آنها را در چهار گروه طبقه‌بندي مي‌کنم:
ضايعات مادرزادي، ضايعات عفوني، ضايعات غده‌اي و تروما يا ضربه به مهره. اين صدمات، به خصوص در فصل سرما و به ويژه در خانم‌هايي که سنين يائسگي را مي‌گذارنند و از قوام استخواني خوب بي‌بهره‌اند، شايع است. وقتي ضربه‌اي به ستون فقرات وارد مي‌شود، مثلا شما روي زمين سر مي‌خوريد و مهره‌هايتان محکم به زمين مي‌خورد، بسته به نيرويي که وارد مي‌شود مي‌تواند چند نوع شکستگي ايجاد کند. اين نيرو که به ستون مهره‌ وارد مي‌شود، مي‌تواند آن را به جلو خم کند. اگر ميزان اين خم‌شدگي به جلو زياد باشد باعث شکستن جسم مهره خواهد شد. اگر ارتفاع جلوي مهره و ارتفاع پشت آن را يکسان در نظر بگيريم و آن را 100 فرض کنيم، با توجه به ارتفاع عقب مهره که دست نخورده باقي مانده است مي‌توانيم درصد اين شکستگي جلوي مهره را حساب کنيم. اگر جلوي جسم مهره 10 درصد يا 20 درصد و حتي30 درصد شکسته و فشرده شده باشد، نيازمند درمان جراحي نيست؛ منتها يک شرط مهم دارد که بيمار دچار ضايعه‌ عصبي نشده باشد (در مبحث ديسک‌ها گفتم که از احساس گزگز و بي‌حسي در اندام‌ها گرفته تا بي‌اختياري در دفع ادرار و مدفوع را علامت عصبي مي‌دانيم.) و اما درماني که براي اين مهره شکسته در نظر داريم استراحت مطلق است. راجع به مفهوم استراحت مطلق هم به طور مفصل بحث کرديم که يعني حتي‌المقدور از جا بلند نشويد و جز براي ضروريات برنخيزيد. بسته به ميزان شکستگي و التيام آن، مدت استراحت مطلق از 4 تا 6 هفته متغير است. اگر درصد خم‌شدگي به جلو زياد است (يعني مهره از جلو روي هم خوابيده و فشرده شده) صلاح است در محلي از کمرتان که قوز ايجاد شده يک رُل قرار دهيد و روي آن به حالت طاق‌باز بخوابيد. چه‌طور رُل درست کنيد؟ يک حوله را به صورت گرد درآورده و دورش چسب بزنيد. در اوايل کمي دردناک است اما به خاطر اثر تدريجي فشاري، کمک مي‌کند که شکل طبيعي مهره‌ باز گردد. همه اينها در مورد کساني گفته شد که پوکي استخوان ندارند. در آينده درباره شکستگي مهره اين افراد نيز صحبت مي‌کنيم.

جمعه 22 بهمن 1389 9:21 PM

hrobatik

کاربر برنزی

تاریخ عضویت : دی 1389

تعداد پست ها : 161

محل سکونت : اصفهان

بي‌اشتهايي‌ عصبي‌

نام بيماري به انگليسي: Anorexia nervosa

اطلاعات‌ اوليه‌

شرح بيماري

بي‌اشتهايي‌ عصبي‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ اختلال‌ رواني‌ كه‌ طي‌ آن‌ بيمار علي‌رغم‌ گرسنگي‌، از خوردن‌ غذا به‌ حد كافي‌ امتناع‌ مي‌كند و به‌ قدري‌ وزن‌ كم‌ مي‌كند كه‌ لاغر و نحيف‌ مي‌شود. اين‌ بيماري‌ معمولاً به‌ دنبال‌ رژيم‌ گرفتن‌ عادي‌ براي‌ كاهش‌ وزن‌ آغاز مي‌شود. فرد بيمار بسيار كم‌ غذا مي‌خورد و از توقف‌ رژيم‌ لاغري‌ پس‌ از وزن‌ كم‌كردن‌ خودداري‌ مي‌كند. دريافت‌ ذهني‌ و تصور فرد از بدن‌ خود دچار اشكال‌ مي‌شود به‌ طوري‌ كه‌ علي‌رغم‌ لاغري‌ زياد، هنوز فكر مي‌كند كه‌ چاق‌ است‌.

علايم‌ شايع‌

كاهش‌ وزن‌ به‌ ميزان‌ حداقل‌ 15% وزن‌ بدن‌ بدون‌ اينكه‌ بيماري‌ جسماني‌ وجود داشت‌ باشد.
انرژي‌ فردي‌، علي‌رغم‌ تحليل‌ رفتن‌ بدن‌، در حد خوب‌ است‌.
ترس‌ زياد از چاقي‌
افسردگي‌
بي‌اشتهايي‌
يبوست‌
عدم‌ تحمل‌ به‌ سرما
امتناع‌ از حفظ‌ حداقل‌ استاندارد وزن‌ برحسب‌ سن‌ و قد
اشكال‌ در برداشت‌ ذهني‌ از شكل‌ بدن‌. بيمار علي‌رغم‌ لاغري‌ زياد هنوز فكر مي‌كند كه‌ چاق‌ است‌.
توقف‌ قاعدگي‌

علل‌

ناشناخته‌ است‌. علل‌ احتمالي‌ عبارتند از تعارضات‌ خانوادگي‌ و داخلي‌ (تعارضات‌ جنسي‌)؛ ترس‌ مرض‌گونه‌ از اضافه‌ وزن‌؛ فراگير شدن‌ لاغري‌ به‌ عنوان‌ مد روز و مظهر زيبايي‌؛ به‌ عنوان‌ يكي‌ از علايم‌ افسردگي‌ يا اختلال‌ شخصيت‌.

عوامل تشديد كننده بيماري

فشار دوستان‌ و همسالان‌ يا فشار اجتماعي‌ براي‌ لاغر بودن‌
سابقه‌ اضافه‌ وزن‌ مختصر
شخصيت‌ تكامل‌ طلب‌، وسواسي‌، يا پيروزي‌ خواه‌
استرس‌ رواني‌
مشاغل‌ خاص‌، مثل‌ ورزشكاران‌، رقاصان‌ باله‌، سرگم‌كنندگان‌، يا مانكن‌ها

پيشگيري‌

با مشكلات‌ شخصي‌ يه‌ طور منطقي‌ برخورد كنيد. سعي‌ كنيد با كمك‌ مشاوران‌، درمانگران‌، خانواده‌ و دوستان‌، مشكلات‌ را برطرف‌ كنيد يا با آنها كنار بياييد.

عواقب‌ مورد انتظار

در صورتي‌ كه‌ بيمار خود به‌ وجود اختلال‌ عاطفي‌ واقف‌ شود، كمك‌ بخواهد، و همكاري‌ خوبي‌ در طي‌ درمان‌ داشته‌ باشد، اين‌ وضعيت‌ قابل‌ درمان‌ است‌.
بدون‌ درمان‌، اين‌ وضعيت‌ مي‌تواند باعث‌ ناتواني‌ دايم‌ يا حتي‌ مرگ‌ شود. بيماران‌ دچار بي‌اشتهايي‌ عصبي‌ زياد دست‌ به‌ خودكشي‌ مي‌زنند زيرا عزت‌نفس‌شان‌ پايين‌ است‌.
درمان‌ ممكن‌ است‌ چندين‌ سال‌ ادامه‌ يابد. عود بيماري‌ شايع‌ است‌، به‌ خصوصي‌ زماني‌ كه‌ فرد تحت‌ استرس‌ قرار بگيرد.

عوارض‌ احتمالي‌

بي‌اشتهايي‌ عصبي‌ مزمن‌، ناشي‌ از مقاومت‌ بيمار در برابر درمان‌
اختلالات‌ الكتروليتي‌ يا نامنظمي‌ ضربان‌ قلب‌، كه‌ ممكن‌ است‌ زندگي‌ فرد را به‌ مخاطره‌ افكند.
پوكي‌ استخوان‌
خودكشي‌

درمان‌

اصول‌ كلي‌

هدف‌ درمان‌ اين‌ است‌ كه‌ بيمار مجدداً الگوي‌ مناسب‌ غذاخوردن‌ را سرلوحه‌ قرار دهد تا وزن‌ وي‌ به‌ حالت‌ طبيعي‌ باز گردد. بيمار مي‌تواند با تمرينات‌ مخصوص‌ براي‌ تغيير رفتار زيرنظر متخصص‌، به‌ اين‌ مهم‌ دست‌ يابد.

داروها

انواع‌ داروهاي‌ مورد استفاده‌ در روانپزشكي‌ مقداري‌ موثر هستند، اما هيچ‌ داروي‌ مشخصي‌ وجود ندارد كه‌ تأثير آن‌ بر اين‌ بيماري‌ قطعي‌ باشد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري

هيچ‌ محدويتي‌ بر آن‌ وجود ندارد، اما توصيه‌ مي‌شود كه‌ از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بدني‌ زياد يا ورزشي‌ وسواس‌ گونه‌ براي‌ كم‌ كردن‌ وزن‌ خودداري‌ شود.

رژيم‌ غذايي‌

جهت‌ درمان‌ يك‌ رژيم‌ غذايي‌ درماني‌ براي‌ بيمار تنظيم‌ خواهد شد.
امكان‌ دارد مكمل‌هاي‌ ويتاميني‌ يا مواد معدني‌ تجويز شوند.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر علايم‌ تهديدكننده‌ زندگي‌ پديدار شوند، از جمله‌ تند و نامنظم‌ شدن‌ ضربان‌ قلب‌، درد قفسه‌ صدري‌، يا از دست‌ دادن‌ هوشياري‌. سريعاً تماس‌ گرفته‌ شود. اين‌ يك‌ موقعيت‌ اورژانس‌ است‌!
اگر شما داراي‌ علايم‌ بي‌اشتهايي‌ عصبي‌ هستيد يا اين‌ علايم‌ را در يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ مشاهده‌ كرده‌ايد.
اگر علي‌رغم‌ درمان‌، كاهش‌ وزن‌ ادامه‌ پيدا كند.
منبع:

جمعه 22 بهمن 1389 9:22 PM

hrobatik

کاربر برنزی

تاریخ عضویت : دی 1389

تعداد پست ها : 161

محل سکونت : اصفهان

بيماري بِرگر

اطلاعات اوليه

توضيح كلي

بيماري بِرگر عبارت است از مسدود شدن سرخرگهاي كوچك و متوسط معمولاً در پا ناشي از التهاب رگهاي خوني. اين باعث تشكيل لخته ميشود. سيگار كشيدن يك عامل بسيار مهم در بروز اين بيماري است. به واقع، اين بيماري در افراد غيرسيگاري بسيار نادر است. حداكثر شيوع اين بيماري در مردان سيگاري 40-20 ساله است.

علايم شايع

درد متناوب در روي پا يا ساق پا به هنگام ورزش. درد با استراحت بهبود مييابد.
درد، تغييررنگ بهصورت آبي شدن، گرمي، و سوزن سوزن شدن پاها به هنگام قرار گرفتن در معرض سرما
گاهي بروز زخمهاي دردناك روي انگشتان و نوك انگشتان پا

علل

ناشناخته است، اما اين بيماري احتمالاً در اثر نيكوتين ايجاد ميشود.
سيگار كشيدن باعث بروز اسپاسم در رگهاي خوني ميشود، كه در اثر آن، رگهاي خوني مهم پا انسداد مييابند.

عوامل افزايش دهنده خطر

بيماري بافت همبند يا آترواسكلروز
استرس
هواي سرد
سابقه خانوادگي اين بيماري

پيشگيري

سيگار نكشيد.
از قرار گرفتن در معرض سرما خودداري كنيد. در اين حالت، رگهاي خوني منقبض شده و جريان خون به انتهاي اندامها، دچار مشكل ميشود.

عواقب مورد انتظار

در حال حاضر، اين بيماري علاجناپذير است. علايم را ميتوان مدتي تحت كنترل درآورد، اما اين بيماري نهايتاً ناتواني فزايندهاي را باعث خواهد شد بهخصوص اگر قطع قسمتي از پا ضروري شود.
اميد به زندگي كاهش مييابد.
تحقيقات در زمينه علل و درمان اين بيماري ادامه دارند، بنابراين اميد ميرود كه درمانهاي مؤثرتري ابداع شوند.

عوارض احتمالي

بروز زخم در نوك انگشتان
تحليل رفتن عضلات
قانقاريا در پا در اثر فقدان خونرساني. در اين حالت امكان دارد قطع عضو اجتنابناپذير شود.
درمان

اصول كلي

- آزمايشات تشخيصي ممكن است شامل موارد زير باشند: سونوگرافي، پلتيسموگرافي براي كمك به تشخيص كاهش جريان خون در رگهاي محيطي، و آرتريوگرافي (عكسبرداري مخصوص از سرخرگها) براي تعيين محل ضايعات عروقي
- اهداف اصلي درمان عبارتند از: بهبود علايم و جلوگيري از بروز عوارض
- اگر سيگار كشيدن ادامه يابد، اقدامات به عمل آمده ندرتاً با موفقيت همراه خواهند بود، بنابراين سيگار بايد ترك شود. براي اين كار ميتوان در يك برنامه مخصوص ترك سيگار شركت جست.
- از قرار گرفتن در معرض سرما خودداري كنيد. از جوراب، شلوار و دستكش گرم استفاده كنيد. ناخنها را با احتياط كوتاه كنيد تا از وارد آمدن آسيب به پوست اجتناب شود.
- جوراب نخي يا پشمي و كفشهايي كه اندازه پايتان باشد به پا كنيد. جوراب نبايد از جنس مصنوعي باشد.
- براي حفاظت از پايتان از كفي مناسب و نيز پوشش نرم داخل كفش استفاده نماييد.
- پا برهنه بيرون از خانه نرويد.
- گاهي عمل جراحي براي قطع اعصاب سمپاتيكي كه به اين ناحيه ميروند انجام ميگيرد.
- در صورت بروز قانقاريا، احتمال قطع انگشتان پا يا دست، يا حتي قطع عضو وجود دارد.
- امكان دارد انجام مشاوره براي تغيير در شيوه زندگي كه محدوديتهاي مربوط به بيماري آن را ايجاب ميكند، توصيه شود.
داروها
امكان دارد داروهاي گشادكننده عروقي تجويز شوند، اما اگر سيگار كشيدن ادامه يابد، اين داروها ارزش ناچيزي خواهند داشت.
فعاليت
از هواي سرد دوري كنيد، اما سعي كنيد فعاليتهاي خود را حفظ كنيد. يك برنامه مناسب براي حفظ وضعيت مناسب جسماني را در پيش گيريد.
رژيم غذايي
هيچ رژيم خاصي توصيه نميشود.

در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد

اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم بيماري برگر را داريد.
اگر درد غيرقابل كنترل رخ دهد.
اگر روي انگشتان دست يا پايتان زخم به وجود آيد.

جمعه 22 بهمن 1389 9:23 PM