ليست شهداي دفاع مقدس (ش)

سال 1339 بود که حسين در شهر تهران، پا بر خاک نهاد و در کنار جمع صميمي خانواده بزرگ شد. پدر از خداوند سعادت او را خواست و مادر براي سلامتي‌اش دست به دعا برداشت. روزهاي شيرين کودکي در کنار دوستان و همسالان سپري شد.
سالها بعد حسين حرفه فيلم‌برداري را فرا گرفت و براي ثبت وقايع جنگ تحميلي روانه منطقه غرب و جنوب شد و سرانجام در عمليات مرصاد ششم مردادماه سال 1367 در اسلام آباد خون سرخش زمين را آراست و او در سن 28 سالگي در جمع شاهدان قرار گرفت.

منبع:ويژه‌نامه وادي ايمن (ويژه‌نامه كاروان راهيان نور)

سيدمحمد در سال 1310 در آغوش پر مهر خانواده‌اي متدين و مذهبي ديده به جهان هستي گشود. روزهاي کودکي‌اش را در روستاي بلوطستان استان ايلام گذراند؛ سيد که از سلاله پاک زهراي اطهر (س) بود، با مکتب سرخ عاشقي سيدالشهدا (ع) آشنا شد و دلداده سيره‌ي امام عارفان (ع) گشت.
سيدمحمد درسنين جواني ازدواج کرد و صاحب 9 فرزند شد، اما در شهريور ماه سال 1359 رژيم بعث عراق مرزهاي ايران را مورد تجاوز قرار داد و هر از گاهي به شهرهاي مرزي حمله نمود.
شريف نيز در اين حملات در تاريخ 12/6/1359 در سن 49 سالگي هنگام اشغال شهر مهران به شهادت رسيد.

منبع:كتاب لاله هاي افروختني   -  صفحه: 163

يوسف شريف در دومين ماه بهار سال 1342 در روستاي درب مزار از توابع شهرستان جيرفت به دنيا آمد. پدرش كشاورزي متدين بود كه با سخت‌كوشي خود زندگي كوچكش را اداره مي‌كرد. يوسف در دامان پاك مادر سيده‌اش رشد كرد. علاقه‌اش به انجام فرايض ديني در ميان خانواده و دوستانش از او چهره‌اي متفاوت از همسن و سالانش ساخته بود. نوجواني‌اش با خيزش مردم عليه حكومت پهلوي‌ها مصادف بود. تلاش يوسف در روزهاي انقلاب بيش از توان تحمل يك جوان عادي بود. بعد از پيروزي انقلاب او براي حفظ دستاوردهاي اين هديه الهي روز و شب نمي‌شناخت. جنگ عراق عليه ايران فصل تازه‌اي در زندگي اين جوان متدين گشود. يوسف رو به جبهه‌هاي جنگ نهاد. جبهه‌اي كه دنياي كفر در برابر دين ملت ايران گسترده بود. اخلاق نيكو، شجاعت و مديريت او خيلي زود در جبهه‌هاي مختلف خود را نشان داد و از او چهره‌اي ساخت كه نمايانگر سيماي حقيقي يك رزمنده اسلام است. يوسف شريف در عمليات والفجر هشت ، با گلوله‌اي كه پر از آتش كينه دشمن بر اين سينه الهي بود، بر خاك سجده كرد تا به آسمان برسد. پانزده روز بعد سيماي نوراني به عرش رسيده اش،‌ روشني بخش چشمان منتظر خانواده‌اش گرديد.

منبع:كتاب يك سجده تا بهشت

مجيد به سال 1343 در شهر تبريز در خانواده‌اي مومن و مستضعف ديده به جهان گشود و ايام کودکي را در دامان پرمهر و محبت و مذهبي خانواده سپري نمود و در سنّ هفت سالگي وارد دبستان شد و دوره‌ي ابتدايي را با موفقيت تمام در دبستان جاويد به پايان رسانيد.
رفتار و اخلاق نمونه‌ي وي مورد رضايت اولياء‌ مدرسه قرار داشت و چندين مورد به او جايزه اهدا نموده بودند.
مجيد از همان اوان کودکي طوري تربيت يافت که از سنّ کوچکي نماز مي‌خواند و دعا مي‌نمود و سوره‌هاي کوچک قرآن را توسط مادرش فرا گرفته و تلاوت مي‌نمود و ضمن تحصيل با آن دست‌هاي کوچک و ظريف، يار و مددکار پدرش بود و در مغازه‌ي کوچک کفاشي به پدرش کمک مي‌نمود.
وي پس از گذرانيدن موفقيت‌آميز دوره‌ي راهنمايي تحصيلي در دبيرستان طالقاني ( منصور سابق ) ثبت‌نام نمود.
استعداد سرشار مجيد در اين ايام به حدي بود که مورد توجه و تحسين دبيران قرار گرفته و اظهار نموده بودند که دو سال تحصيلي را در يک سال مي‌تواند بگذراند.
سال اول نظري که در دبيرستان مشغول تحصيل بود، مصادف با اوج‌گيري نهضت امت اسلامي ايران قرار گرفت. مجيد نيز به همراه پدرش که هم‌گام با امت مسلمان چندين بار مغازه‌ي خود را بسته بود، در مساجد و سخنراني‌ها فعالانه شرکت مي‌نمود و شور و شوق بيش از حدي براي سرنگوني رژيم طاغوت در وجودش شعله‌ور بود و اعلاميه‌ها و نوارهاي سخنراني حضرت امام را به دست آورده و مورد مطالعه قرار مي‌داد و با الهام از رهنمودهاي امام با آن سن کم همواره در راهپيمايي‌ها و تظاهرات شرکت فعالانه داشته است و برادر کوچکش را ترغيب به فعاليت در مدرسه مي‌نمود.
مجيد از همان اوان کودکي فردي مومن و متقي و فعال و از اين‌که خانواده‌اش مومن و در خط انقلاب اسلامي حرکت مي‌کند، مسرور و خدا را سپاسگزار بود.
وي بعد از پيروزي انقلاب شکوهمند اسلامي، فعاليتش را در مدرسه گسترش داده و در سنگر مدرسه با همکاري عده‌اي از دوستان حزب‌اللهي، انجمن اسلامي تشکيل داده و در مدرسه سخنراني نموده و دوستان و همسنگران را به اطاعت از فرامين و رهنمودهاي گهربار حضرت امام توجيه مي‌نمود، از زماني که رهنمودهاي حضرت امام در تزکيه و خودسازي تکثير شد، وي هر روز دعاي روز سه‌شنبه را مي‌خواند و اغلب روزهاي دوشنبه و پنج‌شنبه را روزه بود و نماز شبش ترک نمي‌شد و هر روز علاقه‌اش نسبت به نظام جمهوري اسلامي و امام بزرگوار بيشتر مي‌شد.
به محض صدور فرمان امام بت‌شکن مبني بر تشکيل ارتش بيست ميليوني و در اولين روزهاي تشکيل هسته‌هاي مقاومت بسيج، عاشقانه به خيل جنود الهي پيوست و شب و روز مخلصانه در اين مدرسه‌ي عشق مدارج کمال را پيمود؛ ابتدا در هسته‌ي مقاومت مسجد آيت‌الله شهيدي به فعاليت پرداخت و از همين سنگر به نداي " هل من ناصر " حسين زمان لبيک گفت و عازم جبهه‌هاي نور عليه ظلمت گرديد و پس از يک سال نبرد شجاعانه در سنّ هفده سالگي روزهاي نزديک عمليات رمضان، به شدت مجروح و تا حد شهادت پيش رفت.
شب بيست و يکم ماه مبارک رمضان که حالش خيلي بد بود و مادرش بالاي سرش بود، به لطف الهي همان شب به واسطه‌ي آمدن آقا امام زمان (عج) به بالينش به طور معجزه‌آميزي شفا يافت.
پس از بستري شدن در بيمارستان‌هاي شيراز، تهران و تبريز، به کانون پرمهر و محبت خانواده‌اش برگشت و مدتي نيز در منزل بستري شد و در حالي که از چندين قسمت بدن به شدت مجروح بود، پيشنهاد تشکيل پايگاه مقاومت در « ائل گلي » را مطرح کرد که در اوايل تشکيل پايگاه، مجيد با بدن زخمي نهايت تلاش و ايثار را در انسجام و وحدت اهالي « ائل گلي » نمود و بعد از تشکيل پايگاه با شور و علاقه‌ي خاصي در جهت محتوي و کيفيت بخشيدن به پايگاه سر از پا نمي‌شناخت.
پس از استقرار پايگاه در « ائل گلي » مجيد به عنوان فرمانده‌ي پايگاه مقاومت انتخاب شد که در زمان مسئوليتش در پايگاه، برادران را با احکام اسلام و آيات و احاديث آشنا مي‌نمود. پس از بهبودي نسبي دوباره به جمع رزمندگان اسلام پيوست و دوباره در عمليات " والفجر چهار " مجروح شد و در بيمارستان شهيد مدني بستري شد.
تحت عمل جراحي قرار گرفت و در اطاق عمل بار ديگر مولاي خود آقا امام زمان (عج) را ملاقات کرد و بار ديگري شفاي خود را از آن مولا گرفت و پس از بهبودي بلافاصله به جبهه برگشت و در عمليات خيبر شرکت کرد و تا شروع عمليات بدر نيز به طور مداوم در جبهه بود که در عمليات مذکور اسير شد و در طول اسارت در نتيجه‌ي شکنجه‌هاي رژيم بعث به لقاءالله پيوست.

منبع:روزنامه جمهوري اسلامي   -  تاریخ:  1381/6/25

ابراهيم در آغازين روز سال 1343 در شهر بوشهر به دنيا آمد. پدر و مادر هر دو از ولادت او خوشحال بودند و با شوقي زايدالوصف به تربيت اسلامي او همّت گماشتند.
سال دوم ابتدايي بود كه پدر و برادر بزرگ خود را در يك سانحه از دست داد و علاوه بر كمبود محبّت اين عزيزان دچار فقر مالي گرديد. لذا بعد از اتمام دوره دبستان، درس را رها كرد و وارد بازار كار شد.
ابراهيم با حضور در تظاهرات از قيام مردم عليه استبداد حمايت نمود و با پيروزي اين نهضت به عضويت بسيج درآمد و در جرگه‌ي گروه مقاومت بلال حبشي شب‌ها به گشت‌زني پرداخت.
وي در زمان حمله‌ي عراق به ايران به منطقه‌ي غرب رفت و در عمليّات والفجر2 حماسه آفريد و از ناحيه‌ي دست و زانو مجروح گرديد. يك سال بعد آماده‌ي خدمت نظام وظيفه شد. برادرش همان زمان سرباز بود لذا مسئولين با رفتنش مخالفت كردند. اما او با اصرار به خدمت اعزام گرديد. دوره‌ي آموزشي را در پايگاه هوايي شيراز گذراند و 18 ماه در بوشهر خدمت كرد. سپس به همراه گردان قدس به آذربايجان غربي و از آن‌جا به پادگان شهيد شهرام‌فر رفت. گاهي اوقات نيز مدّاحي مي‌كرد و جزو ذاکران اهل بيت (ع) بود.
شريف‌نژاد با سمت ديده‌بان در منطقه‌ي كاني خليل در كمين ضد انقلابيون بود.
روز هشتم مرداد ماه سال 1364 ساعت 5 صبح در سمت آرپي‌جي‌زن عازم گشت‌زني در منطقه شد و داوطلبانه به طرف قله كوه رفت تا ديگر همرزمانش را پيدا كند. اما با ضدّ انقلابيون برخورد كرد و با تنها گلوله‌ي آرپي‌جي‌ خود به آن‌ها شليك نمود. آن‌ها نيز او را به رگبار اسلحه بستند و ابراهيم، ابراهيم وار در سن 21 سالگي به شهادت رسيد. ضد انقلابيون سپس سرش را از تنش جدا كردند، پيكرش 3 ماه و نيم در اطراف كوه‌هاي كاني ماند تا اين‌كه با تلاش برادر بزرگترش در تاريخ 23/8/1364 در جوار ديگر شهيدان در بهشت صادق (ع) به خاك سپرده شد.

منبع:كتاب پل استوار صفحه 113

سيدمحمدرضا شريفي در سال 1345 ش در شهر تهران ديده بر جهان گشود. تحصيلات خود را تا سال دوم دبيرستان ادامه داد. در کودکي بسيار ساکت و خيلي مهربان بود و از 3 سالگي شروع به آموزش قرآن کريم کرد و هر روز يک سوره از اين کتاب مقدس را فرا مي‌گرفت.
از ديگر فعاليت ديني او توجه به فرايض واجب معنوي و مذهبي از جمله نماز و روزه بود. هميشه مي‌گفت: « اسراف نکنيد؛ اين دنيا فاني است. »
در مراسم دعاي کميل شرکت مي‌کرد. در امور منزل هميار مادر و خانواده بود. بسيار فعال و کوشا بود. سيدمحمدرضا چون مي‌خواست تمامي وجود خود را در راه اسلام نثار کند، در زمينه‌ي تحصيل و علم هيچ مشکلي نداشت و بسيار ساعي و کوشا بود؛ به گونه‌اي که توانست در طول تحصيل جوايزي را دريافت کند.
در دوران انقلاب با معلمان و دبيران شاه‌دوست درگيري داشت و پوسترهاي امام (ره) را به کميته و مسجد مي‌برد و پخش و توزيع مي‌کرد. در روزهاي سرنوشت‌ساز انقلاب 57 همراه ساير اقشار جامعه حضور فعال داشت.
با شروع جنگ سيدمحمدرضا مصمم شد در جبهه حضور يابد و از اين بابت وجودش سراسر از عشق و شور بود تا اين‌که موفق شد به جبهه اعزام شود و با مسئوليت آرپي‌جي‌زن به مدت 5/4 ماه در جبهه هاي « نور عليه ظلمت » انجات وظيفه کند.
تا اين‌که در سنّ 17 سالگي در تاريخ 12/8/62 در عمليات والفجر 4 شرکت نمود. يارانش او را مجروح ( از ناحيه‌ي دست چپ ) در بالاي قلعه ديدند. اما بعد از آن هيچ اثري از پيکر سيد يافت نشد و چون ستاره‌اي تابناک در آسمان ايران اسلامي درخشيد.

منبع:يادواره 5600 شهيددانش آموز و شهيدفهميده

حسن در سال 1342 سال آغاز قيام روح‌ا‌لله (ره) پا به عرصه هستي گذارد. کودکي‌اش در منطقه رهنان شهر اصفهان سپري شد و او در کنار مردم گرم و صميمي زادگاهش پرورش يافت. سال اول دبيرستان بود که درس و مدرسه را رها کرد و در خيل ياوران خميني کبير (ره) به مصاف باطل رفت.
در همين سال‌ها سبزپوش دشت شقايق سپاه پاسداران شد و در بيست و يکمين روز از بهمن ماه سال 1361 در سن 19 سالگي، نامش را در جرگه‌ي شاهدان عمليات والفجر 1 ثبت کرد. پيکر پاکش را 13 سال بعد در گلزار شهداي رهنان به خاک سپردند.

منبع:كتاب سرگذشت سرافرازان جلد 1 صفحه 335

منطقه‌ي رهنان شهر اصفهان سال 1340 ميزبان کودکي به نام عبدالرحيم بود؛ او در سايه‌ي پدري مهربان چون حاج بابا دوران کودکي را پشت سر نهاد؛ و در سن 7 سالگي به مدرسه رفت؛ اما مشکلات متعدد خانواده باعث شد سال سوم دبيرستان تحصيل را رها کند و در مغازه‌ي سنگ‌تراشي مشغول کار شود. در اوج جواني به علت بيماري چشم از خدمت سربازي معاف گشت ولي شوق خدمت به انقلاب اسلامي او را بر آن داشت تا از طريق جهادسازندگي عازم ميدان نبرد گردد. اين جوان 20 ساله‌ي استان فارس سرانجام در تاريخ 8/9/1360 در سن 20 سالگي در جريان عمليات طريق القدس (منطقه‌ي بستان) به شهادت رسيد. مزار پاکش در گلزار شهداي رهنان قرار دارد.

منبع:كتاب سرگذشت سرافرازان جلد1 صفحه‌ي 71