ليست شهداي دفاع مقدس (ن)

سال 1344 به دنيا آمد؛ نامش را " نادر " گذاشتند و از خداوند آرزوي سلامت و سعادت او را داشتند.
نادر در روستاي آهنگري شهرستان ممسني بزرگ شد و به مدرسه رفت و از ديگر كودكان روستا صفا و صداقت را آموخت.
سال 1363 جهت انجام خدمت نظام وظيفه به ارگان‌هاي نظامي كشور پيوست و دو سال در خطوط مقدم رزم حاضر شد. نادر با پايان خدمت، همراه و همسفر خود را يافت و زندگي تازه‌اي را آغاز نمود سپس لباس سبز سپاه پاسداران را بر تن كرد و عازم جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل شد.
نظري‌زاده سرانجام در سال 1367 در سنّ 23 سالگي در راه دفاع از مرزهاي ايران اسلامي بر اثر اصابت تركش جان به جان‌آفرين تسليم كرد.

منبع:كتاب ستاره هاي زميني   -  صفحه: 303

موسي در سال 1327 در شهرستان نکا (استان مازندران) ديده به جهان گوشد. کودکي او در ميان مردم مهربان زادگاهش سپري شد و نزد خانواده با معارف الهي اسلام آشنا گشت.
روزها از پي هم گذشت و موسي در عنفوان جواني راهي ديار خون و آتش شد تا کشور را از حمله وحشيانه بعثيان نجات دهد. نظري سرانجام در تاريخ 19/12/1364 در سرزمين فاو در سن 37 سالگي به شهادت رسيد.

منبع:روزنامه جمهوري اسلامي 12/8/82

دهم شهريور ماه سال 1347 بود، فتح‌الله خسته از کار روزانه به خانه بازگشت. در خانه را که گشود صداي گريه فرزند لبخندي بر لبانش نشاند.مصطفي در سايه زحمات بي‌دريغ پدر پرورش يافت، بعد از پيروزي انقلاب به عضويت بسيج درآمد و در مسجد محل و دانشسراي تربيت معلم همراه ديگر ياران خميني (ره) با ضد انقلاب مبارزه نمود. تحصيلاتش را تا اخذ مدرک ديپلم ادامه داد ،سپس در دانشگاه به ادامه تحصيل پرداخت ،تا اينکه جنگ تحميلي او را به ميدان نبرد کشاند.نظري دو مرتبه به جبهه رفت، بار اول 7 ماه و بار دوم چهار ماه مردانه جنگيد. او سرانجام در هنگام آخرين اعزام خود به مادرش گفت:شما به دائي جانباز من کمک کنيد که قطع نخاعي است ،دعا کنيد تا شفا يابد و به خانواده‌اش هم کمک کنيد .براي من هم دعا کنيد تا شهيد شوم. روز دوازدهم فروردين ماه سال 1366 ،پاسگاه زيد محل معراج مصطفي شد.با شهادت فرمانده نظري براي برداشتن اسلحه او جلو رفت، او گلوله‌اي به گلويش اصابت کرد ،آرام خنديد و دوباره به راه افتاد. اينبار گلوله به پهلويش اصابت نمود و مصطفي عاشقانه به آسمان پر کشيد.
پيکر پاک جوان 19 ساله ايران اسلامي را در بهشت‌زهرا (س)‌به خاک سپردند.

منبع:پرونده شهيد در پايگاه امام حسين (ع) حوزه 279 كميل اسلامشهر پايگاه مقاومت بسيج

خانواده نظري در روز عيد غدير سال 1343 تولد سومين فرزند خود را در شهر مشهد جشن گرفت و نامش را به يمن آن روز مبارك «امير» نهاد. او در پناه دستهاي خسته پدر، در دامن مادري متدين و با تقوا همراه با آواي مداحان اهل بيت (ع) پرورش يافت. دوران كودكي را در مجالس سوگواري سالار شهيدان سپري كرد، و در همان زمان مؤذن مسجد گشت. براي اولين مرتبه تصوير چهره مهربان امام خميني را در ميان كتب پدر ديد، و توسط اعلاميه‌هاي منتشر شده در منزل آيت الله شيرازي با افكار ايشان آشنا شد. با اوج‌گيري انقلاب اسلامي‌ امير همگام با مردم مبارز خشم و نفرت خود را نسبت به نظام جبار پهلوي ابراز نمود و يك مرتبه در مقابل منزل آيت الله شيرازي با مأموران رژيم درگير شد. او در حادثه حمله به بيمارستان امام رضا (ع) دلسوزانه به ياري بيماران رفت. وي پس از پيروزي انقلاب به انجمن اسلامي‌ دبيرستان پيوست اما با شروع فعاليتهاي ضد انقلاب به عضويت حزب جمهوري درآمد و با برپايي نمايشگاه عكس و كتاب به افشاي ماهيت اين عناصر پرداخت. مدتي بعد به عنوان يك عضو فعال بسيج در پايگاه مسجد سجاديه به اقدامات فرهنگي و جذب جوانان همت گمارد. سال سوم دبيرستان امير، مصادف با آغاز جنگ تحميلي توسط رژيم عراق بود. او ديگر تاب ماندن در شهر را نداشت و به ياري برادران دلاور در جبهه‌هاي جنوب شتافت. در سال 1360 به عضويت گروه تخريب درآمد و پس از آن به عنوان مسئول گروه به آموزش نيروها جهت ايجاد معبر پرداخت و مدتي بعد دوره تخصصي انفجارات را سپري كرد. نظري در طول سالهاي حضور ايثارگرانه‌اش چندين مرتبه مجروح گشت و در حاليكه قائم مقام تخريب تيپ 21 امام رضا (ع) بود، با گذراندن دوره ويژه غواصي به گردان ياسين ملحق شد و امير نظري با عبور از تونل به عنوان نخستين خط شكن با اصابت گلوله به سرش، حماسه ماندگاري از خود باقي گذارد. پيكر خسته‌اش را به بيمارستان منتقل كردند. نظري در اسفند ماه سال 1365 در شلمچه سر بر پيمان ازلي نهاد. مزار مطهرش در بهشت‌رضا يادآور شجاعت مردي است كه اخلاصش زبانزد عام و خاص است.

منبع:كتاب جرعه عطش

روز اول آبان‌ماه سال 1341 آغازين روز زيستن محمد بود. کودکي او در شهر مشهد و در جوار حرم ملکوتي حضرت علي‌بن‌موسي‌الرضا (ع) سپري شد. مادر هميشه با وضو به او شير مي‌داد و محمد به لطف حق انساني وارسته از تعلّقات دنيايي بزرگ شد. تحصيلات ابتدايي را در مدرسه پيروان قرآن به نام نقويه به صورت جهشي به پايان رساند.
وقتي براي ثبت‌نام به مدرسه راهنمايي رفت، او را به علت سن کم نپذيرفتند و محمد از اين فرصت استفاده کرد و در مدرسه آيت‌الله ميلاني به تحصيل علوم ديني پرداخت. هنگام تحصيل در هنرستان سيد جمال‌الدين اسدآبادي همزمان با اوج‌گيري نهضت پرشور انقلاب به خيل کثير ياران امام (ره) پيوست.
بعد از اخذ مدرک ديپلم راهي ميادين نبرد حق عليه باطل شد. چندي بعد خبر قبولي‌اش را در رشته معماري و شهرسازي دانشکده هنرهاي زيبا دانشگاه تهران شنيد و با علاقه، ضمن حضور در جبهه به تحصيل پرداخت. با شنيدن فرمان امام (ره) درخصوص ارتش بيست ميليوني به عضويت بسيج درآمد. محمد اغلب در کتابخانه آستان قدس مشغول مطالعه کتب ديني بود و در جلسات مذهبي مهديّه نيز شرکت داشت.
محمد اولين بار در سال 1360 همراه تيپ امام جعفر صادق (ع) از لشکر 5 نصر به جبهه رفت و در واحد مخابرات مشغول فعاليت شد. او در عمليات فتح‌المبين، والفجر 1، کربلاي 4، کربلاي 5 و ... حضور يافت. وي در واحد اطلاعات و عمليات لشکر 5 نصر مسؤوليت نقشه‌خواني و شناسايي را برعهده داشت و ماه‌ها در مصاف با دشمن بعثي در مناطق کرخه نور و ... حماسه آفريد.
او بعد از 5 سال نبرد با صداميان در عمليات کربلاي 5 در شلمچه در روز جمعه 19/10/1365 با رمز يازهرا (س) به همراه يکي از دوستانش به نام سيدمجيد توکلي‌نژاد در سن 24 سالگي به شهادت رسيد.
پيکر او را در تاريخ 24/10/1365 در سالروز شهادت حضرت زهرا (س) در صحن مطهر آزادي حرم حضرت علي‌بن‌موسي‌الرضا (ع) بلوک 115 به خاک سپردند.
`

منبع:پرونده شهيد در دانشگاه تهران و كتاب روزشمار شهداي دانشگاه تهران در تقويم

روز سوم تيرماه سال 1346 بيوک آقا در خانه‌اي در شهر اروميه سر بر سجده گذاشته و خدا را به پاس همه نعمت‌هايش سپاس گفت. سپس فرزندش را در آغوش گرفت و نامش را خسرو نهاد.
روزها از پي هم مي‌گذشتند و بيوک آقا از هيچ تلاشي براي تربيت اسلامي فرزند دريغ نداشت. وقتي خسرو 7 ساله بود، او را به مدرسه فرستاد تا بياموزد و خسرو نيز تا پايان سال چهارم دبيرستان درس خواند. خسرو سپس به دانشگاه علامه طباطبايي راه يافت و در رشته ادبيات به تحصيل پرداخت.
نظرياني در زمان مبارزات ملت غيور ايران هم‌صدا با تظاهرکنندگان فرياد مرگ بر شاه سر داد و با پيروزي انقلاب عاشقانه به حمايت از دستاوردهاي اين نهضت آسماني برخاست.
خسرو در روز بيست و پنجم اسفندماه سال 1366 براي ديدار با خانواده از تهران به اروميه رفت و در آنجا بر اثر بمباران هوايي هواپيماهاي رژيم بعثي در سن 20 سالگي جان به جان آفرين تسليم کرد و آرام و مطمئن به سوي حضرت دوست پر کشيد.
مزار پاکش در گلزار شهداي اروميه قرار دارد.

منبع:مطالب ارسالي از دانشگاه تهران  

منبع:كتاب لاله هاي اهورايي  

منبع:مطالب ارسالي از دانشگاه علامه طباطبايي  

حضرت‌قلي نظري‌ياجلو در سوم فروردين سال 1347 ش در خانواده‌اي مستضعف، مذهبي و با ايمان در روستايي به نام ياجلو از توابع شهرستان اردبيل چشم به جهان گشود. قبل از تولد حضرت قلي، خداوند دو فرزند به اين پدر و مادر اعطا کرده بود که هر دو به جوار حق شتافته بودند و آن‌ها از اين بابت دلتنگ بودند تا اينکه فرزند سوم حضرت‌قلي متولد شد. پدر خانواده به حضرت معصومه (س) متوسل شد و بدين وسيله بذر اميد ماندن سومين دلبند را در دل پراکند. پدر به منظور امرار معاش به تهران سفر مي‌کرد و گه‌گاه به ديدار خانواده مي‌آمد از آنجا که علاقه خاصي به حضرت‌قلي داشت و نمي‌خواست که او از سواد و علم و دانش بي‌بهره باشد او را از 7 سالگي به نزد خود برد و در مدرسه نام‌نويسي کرد به اميد آنکه با خواندن رشته‌ي پزشکي دکتري لايق گشته و به هموطنان محروم ياري و مدد رساند. 2 سال بعد بقيه خانواده به تهران آمدند از همان دوران کودکي حضرت‌قلي خوش‌رفتار، آرام، ملايم، صبور و باوقار بود. در ابتداي نوجواني با تمام وجود عاشق قرآن و نماز بود و خود را شديداً مقيد به احکام اسلام مي‌دانست. در مسجد و نماز جماعت حضور داشت و عطش فراواني به فراگيري قرآن و آگاهي به مسائل شرعي داشت. به منظور خودسازي، برنامه ويژه و خاصي براي خود تنظيم کرده بود تا تمام فعاليت‌هايش بر مبناي اصول و طبق سفارشات ائمه باشد با اوج‌گيري انقلاب در جريان حرکت مردمي قرار گرفت و در حد توان تنظيم کرده بود تا تمام فعاليت‌هايش بر مبناي اصول و طبق سفارشات ائمه باشد. با اوج گيري انقلاب در جريان حرکت‌هاي مردمي قرار گرفت و در حد توان در صحنه‌هاي مبارزه حضور فعال داشت و خود را مقيد به اسلام و انقلاب مي‌دانست. پس از انقلاب 3 سال در ستاد نماز جمعه فعاليت کرد با شروع جنگ به منظور فراگيري فنون نظامي در بسيج ابوذر شرکت نمود تا زمينه را براي رفتن به جبهه هموار و فراهم سازد سپس عضو هلال احمر شد و دوره کمک‌هاي اوليه و امدادگري را با موفقيت گذراند. هنگام اعزام به جبهه با مخالفت خانواده خود که متدين و مؤمن انقلاب بودند مواجه نشد و بدين ترتيب پس از يک هفته عروس شهادت را در منطقه زبيدات در تاريخ 20/6/1363 در سن 16 سالگي در آغوش کشيد و اين چنين بود که خواب پدر در مورد اينکه حضرت‌قلي نذر حضرت ابوالفضل (ع) است تحقق پذيرفت.

منبع:يادنامه5600 شهيد دانش آموز و شهيد فهميده  

محمد در سال 1336 در روستاي نويس از توابع قم به دنيا آمد.
پس از طي دوران دبستاني به تهران آمد؛ در بازار تهران مشغول به كار شد. شبانه به تحصيل ادامه داد و با رسيدن به سنّ سربازي به خدمت سربازي رفت و پس از پايان خدمت به استخدام شركت مخابرات درآمد.
در همين زمان بود كه زمزمه‌هاي انقلاب اسلامي روز به روز اوج مي‌گرفت و تظاهرات و راهپيمايي‌ها آغاز شد. او از كار اداره و كار خصوصي دست كشيد و در تظاهرات و راهپيمايي‌ها و گرفتن پادگان‌ها و كلانتري‌ها با آمادگي كامل و غسل شهادت ظاهر شد.
با پيروزي انقلاب، در كميته‌ي بهشت زهرا مشغول انجام وظيفه شد و با اعلام حضرت امام كه همه بايد در سر كار خود حاضر شوند، به شركت مخابرات و با سپاه پاسداران مستقر در مخابرات همكاري خود را شروع كرد و به عضويت انجمن اسلامي مخابرات نيز درآمد.
در سال 1358 ازدواج كرد و در سال 1359 با آغاز جنگ تحميلي عراق عليه ايران اسلامي به عضويت سپاه پاسداران درآمد و براي آموزش نظامي به پادگان امام حسين (ع) اعزام و سپس با يك گروه 21 نفري عازم جبهه‌هاي حق عليه باطل شد و سرانجام در تاريخ 4/2/1360 هنگام ديده‌باني در سر پل ذهاب مورد اصابت گلوله‌ي توپ قرار گرفت و در سنّ 24 سالگي به لقاءالله پيوست.

منبع:كتاب منظومه ملكوت جلد 1   -  صفحه: 337

روز دوم تير ماه سال 1341 به دنيا آمد. اهل خانه با تولدش غرق شادي و نشاط شدند و او در کنار مردماني متدين و اهل تقوا بزرگ شد.
وي در سال‌هاي جواني به ياري امام امت و رزمندگان اسلام شتافت؛ مردانه جنگيد و سرانجام در تاريخ 15/5/1361 در سن 20 سالگي در قصرشيرين به آرزويش رسيد. او که فرمانده محور آقداغ بود براي پيروزي جبهه اسلام از هيچ تلاشي فروگذار نکرد تا اين‌که در جمع شاهدان قرار گرفت.

منبع:پلاك_ضميمه روزنامه جمهوري اسلامي تاريخ تيرماه 1380 _ ويژه نامه يادواره‌ي سرداران شهيد شهرستان ملاير

محمدصادق در سال 1338 در روستاي ديزج‌خليل شبستر به دنيا آمد، او در مکتب خانواده قبل از هر درسي درس عشق به اهل بيت (ع) را آموخت و درخت پرثمره وجودش را به شکوفه ايمان و تقوي آراسته بود.
محمدصادق آموختن علم را از سن 7 سالگي آغاز کرد و تا پايان سال دوم دبيرستان در مدرسه رضا خورشيدي گذراند. سپس براي ادامه تحصيل به دانشسراي مقدماتي تبريز رفت و چندي بعد به عنوان معلم به خدمت آموزش و پرورش درآمد.
نظمي در اوايل استخدام در روستاهاي اطراف شبستر با عنوان آموزگار، محرم راز دانش‌آموزان و روستاييان شد.
بعد از پيروزي انقلاب وي عاشقانه به جهاد با دشمن پرداخت و بعد از شش ماه حضور دلاورانه به آرزويش دست يافت.
محمدصادق شب عمليات والفجر مقدماتي با دست‌هاي خضاب کرده و با ذکر سبحان الله راهي ميدان شد و با سمت آرپي جي زن گردان رزمي، به ياري حضرت دوست شتافت.
سال 1361 دلاور عرصه عشق و ايثار در سن 23 سالگي به عرش اعلي قدم نهاد.

منبع:كتاب آموزگاران شهادت جلد 2   -  صفحه: 387

اصغر در روز بيست و ‌نهم اسفندماه سال 1339 متولد شد و در آغوش پرمهر خانواده بزرگ شد. آموختن علم را از سن 7 سالگي آغاز کرد و بعد از اخذ مدرک ديپلم وارد دانشگاه تهران شد و رتبه 26 در رشته برق را کسب کرد. در زمان انقلاب اسلامي مشتاقانه در صفوف مخالفان رژيم پهلوي حاضر شد.
بعد از پيروزي انقلاب و تعطيلي دانشگاه، نعمت‌اللهي در جهاد دانشگاهي تهران و جهاد سازندگي مشغول به کار گشت و عضو هيئت هفت‌نفره واگذاري زمين گرديد و با مسافرت‌هاي پي در پي به ايلام و نقاط محروم، کتب و لوازم‌التحرير را در بين مشتاقان علم تقسيم کرد. او در ايلام با اتومبيل به دره سقوط کرد و از ناحيه دندان و کمر کمي مجروح شد. او را با هليکوپتر به تهران انتقال داده و بعد از بهبودي نسبي دوباره کارش را از سر گرفت.
او سرانجام در تاريخ 12/7/1361 در منطقه سومار(عمليات مسلم‌بن‌عقيل) بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسيد و نامش در سن 22 سالگي در جرگه شهداي جنگ تحميلي ثبت گشت.

منبع:پرونده شهيد در دانشگاه تهران و كتاب روزشمار شهداي دانشگاه تهران در تقويم

عزت‌الله نعمت اللهي در سال 1342 در شهر بهمن از توابع آباده (استان فارس) ديده به جهان گشود؛ کودکي او در ميان جمع خانواده سپري شد؛ 7 سال بيشتر نداشت که دست در دست مادر به مدرسه رفت تا توشه‌اي از علم بردارد و بالاخره توانست تا اخذ مدرک ديپلم تحصيل کند. عزت‌الله به علت علاقه به آموختن در آزمون ورودي دانشگاه شرکت کرد و در رشته راه و ساختمان ادامه تحصيل داد. در همين سالها در تبليغات سپاه آباده مشغول فعاليت شد؛ ابتدا کارش را با خطاطي شروع کرد و چندي بعد کارداني و لياقتش مسؤولين را بر آن داشت تا او را به عنوان جانشين تبليغات تيپ 28 صفر معرفي نمايند. سرباز دلير لشکر 19 فجر در سن 25 سالگي مردانه در ميادين نبرد حق عليه باطل جنگيد و سرانجام در روزهاي پاياني جنگ (1/3/1367) نامش را در زمره شاهداني که خونشان سرزمين شلمچه را آراسته بود، ثبت کرد.

منبع:كتاب خلاصه خوبيها فصل 4صفحه 231

سال 1349 کوتيان صداي گريه‌ي نوزادي را شنيد که فکرش را نمي‌کرد روزي حماسه‌ساز جبهه‌ها شود. "‌جمعه " در ميان خانواده‌اي مذهبي و معتقد رشد مي‌کرد و اعتقاداتش را استحکام مي‌بخشيد. بزرگ‌تر که شد فضاي جنگ را با جان و دل حس کرد. احساس کرد بايد دِين‌اش را به انقلاب ادا کند و حرف‌هاي رهبرش را جامه‌ي عمل بپوشاند.
سال 1365 بود و هفتمين روز از اسفندماه. شور و غوغاي بچه‌هاي رزمنده، شلمچه را فرا گرفته بود. تعدادي از بچه‌ها درون قبرهايي که کنده بودند،‌ گريه مي‌کردند و تعدادي ديگر مشغول نوشتن وصيت‌نامه بودند.
عمليات کربلاي 5 آغاز شده بود. "جمعه " 16 سال داشت و غيورانه مي ‌جنگيد تا بعثي‌ها نتوانند حتي يک وجب از خاک کشورش را تصرف کنند. وصيت‌نامه‌اش را نوشته و منتظر بود تا خدا صدايش کند. نفهميد چه شد. يک دفعه افتاد و خونش خاک شلمچه را گلگون کرد.
خيلي‌ها حسرت خوردند که چرا جاي او نيستند و خيلي‌ها با او به ملاقات خدا رفتند. حالا مزار بعضي از آن‌ها کنار مزار " جمعه " در گلزار شهداي صفي‌آباد قرار دارد تا شفيع دل‌سوختگان و عاشقاني شود که هر پنج‌شنبه مي‌آيند و طلب شفاعت مي‌کنند.

منبع:كتاب سبك بالان ساحل ها صفحه 116

اسفند ماه سال 1344 شاهد تولد کودکی بود که وی را آرمان نام نهادند که بعدها در راه رسیدن به آرمان خویش به درجه رفیع شهادت نایل آمد. نعمتی در شهر بابل دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در دبستان نمونه با موفقیت به پایان رساند. در حین تحصیل در دوران راهنمایی بود که انقلاب سر گرفت و آرمان فعالیتش را شروع کرد، او پس از طی دوران دبیرستان، در سال 1365در دانشگاه تهران در رشته ی گیاه شناسی پزشکی پذیرفته شد. آرمان اندک زمانی پس از ورود به دانشگاه به فعالیت در جهاد دانشگاهی پرداخت و در سال 1366 که به خدمت حضرت امام خمینی (ره) شریف یاب شد. سخنان امام امت تأثیر عمیقی بر وی گذاشت به طوری که بلافاصله با بسیجیان مسجد جامع کرج خود را آماده جهاد در راه حق کرد و به جبهه اعزام شد و سرانجام در 16 بهمن 1366 در ماووت عراق به خیل عظیم شهدا پیوست و به آرمانش دست یافت.

منبع:سايت سبزسرخ

پهلوان اسداله (شاپور) نعمت‌الهي در سوم خرداد ماه سال 1331 در خانواده‌اي مذهبي در شهر خرم‌آباد ديده به جهان گشود. دوران کودکي و نوجواني را با ورزش سپري نمود. همواره در کنار پدر در مراسم مذهبي و اجتماعي شرکت مي‌نمود. بعد از پايان سربازي به استخدام آموزش و پرورش درآمد و سال‌ها معاون دبيرستان‌هاي خرم‌آباد بود در کارهاي مردمي و عام‌المنفعه شرکت فعال داشت.
بيشترين هم و غم او ورزش بود بالاخره نيز در رشته‌ي شيرجه به مقام کشوري رسيد. در رشته‌ي کشتي پهلوان استان لرستان شد، در شنا و کوهنوردي زبانزد خاص و عام بود.
البته اسدالله از مبارزه با ظلم ستم‌شاهي نيز غافل نبود تا آن‌جا که در رژيم شاه زنداني گشت و مدت‌ها در زندان به سر برد. شکنجه و سختي‌ها را تحمل نمود.
با آغاز جنگ در بسيج فعاليت داشت. فرمانده عمليات و مدرس اسلحه و اسلحه‌شناس و علاقه‌مند به امور نظامي بود و سرانجام در روز دوازدهم مهر ماه سال 1359 در شهرستان شوش در سن 28 سالگي به درجه‌ي رفيع شهادت نايل آمد و خود را جاودانه ساخت.

منبع:مطالب ارسالي ازطرف آقاي مساجي