همه ی ما یک گمشده داریم . گمشده را باید پیدا کنیم . گمشده این است که ما می بینیم بعضی ها در آسایش هستند . همه چیز دارند . مریضی و فقر ندارند و پدر و مادر هم دارند . به تعبیری عافیت کامل دارند . همه ی نعمت ها را دارند ولی بعضی ها هم ندارند . خوب آنها هم از خدا می خواهند . خدا کدامیک را بیشتر دوست دارد ؟ ملاک دوست داشتن خدا چیست ؟ از روایات ما بر می آید که یک بهشت در دنیا داریم و یک بهشت در آخرت داریم . بهشت در دنیا آسایش نیست . آرامش است . آن چیزی که هم آرامش است و هم آسایش ، بهشت آخرت است . در بهشت آخرت است که به محض اینکه چیزی را طلب کنم برای من آماده می کنند . هیچ زحمتی ندارد . در آنجا آسایش و آرامش هست . آن چیزی که در دنیا به بهشت تعبیر شده ، آرامش است . در روایت داریم که دنیا برای مومن باید زندان باشد . دنیا مثل کوره و آتش است . دنیا تعبیر به بلا شده است که انسان را می سوزاند . حالا چکار کنم در این دنیایی که زندان است و کوره است ، من احساس آرامش کنم ؟ اگر احساس آرامش کردم یقین میکنم که خدا من را دوست دارد . آرامشی که امام حسین (ع) در قتلگاه داشت یزید در تخت پادشاهی نداشت . آرامشی که بعضی از فقرای ما درنداشتن دارند ، بعضی از پولدارهای ما در داشتن ندارند . آن آرامش است که احساس رابطه می کند . آن اطمینان قلب است و آن حاصل نمیشود مگر به بندگی خدا . باید زندگی تبدیل به بندگی بشود . بندگی یعنی اینکه طفلی در آغوش مادر قرار می گیرد . هیچ آرامشی برای کودک لذت بخش تر از اینکه در آغوش مادر قرار بگیرد نیست . ما چون اصل مان حضرت حق است اگر در این ارتباط بندگی با خدا قرار بگیریم باور می کنیم که خدا ما را دوست دارد . چون در آغوشش هستم به من آرامش میدهد . روایت داریم که امام حسین (ع) هر لحظه که به شهادت نزدیکتر میشد آرامش او بیشتر میشد زیرا به حضرت حق نزدیکتر میشد . ما در زندگی مان آغوش خدا را گم کرده ایم . سمت خدا را گم کرده ایم . اگر خدا همه ی مادیات را به ما بدهد و آرامش را بگیرد زندگی جهنم میشود . در روایت داریم : جهنم دنیا اضطراب است . جهنم دنیا آتش نیست . در خاطرات ریگان رئیس جمهور سابق امریکا می خواندم که شبی دو سه ساعت بیشتر خواب نداشت . دائما با اضطراب از خواب بلند میشد . گاهی یک شاگرد نانوا را می بینیم که تشک او دو کیسه ی آرد است و خوابش بده و کیف هم می کند . بهشت دنیا ، آرامش است و جهنم دنیا اضطراب و تشویش خاطر است . آرامش گمشده ی امروز ماست و آنرا با آسایش مخلوط کرده ایم . گاهی بخاطر زیبای و قشنگی آرامش خودمان را بهم می زنیم . ما یک صراط بیشتر نداریم . آن هم بندگی خداست و باید تکلیفمان را انجام بدهیم . ما در خانه دو نوع ظروف داریم . یک ظروف دم دستی و یک ظروف عتیقه ای که به ظروف عتیقه ای خیلی اعتقاد داریم ، خیلی قبولش داریم چون قیمتش خیلی بالاست ولی به آن اعتماد نداریم در آن آبگوشت نمی خوریم . برای من کاربرد ندارد . به ظروف دم دستی اعتقاد نداریم ولی به آن اعتماد داریم و در لیوان معمولی آب می خوریم . ما دو دسته امام و الگو در زندگی داریم . امام و الگوی عتیقه ای که لب تاقچه گذاشته ایم و گرد گیری هم می کنیم و دیگری امام و الگوی دم دستی . به اهل بیت اعتقاد داریم ولی اعتماد نداریم . در زندگی دستم را به اینها نمیدهم که من را راه ببرند . می گوییم شما سر طاقچه بمانید روز مبادا خرجتان می کنم . برای روز مبادا به امامان قسم می خورم . به الگو و امام دم دستی اعتماد داریم فلان بازیگر و ورزشکار و خواننده به آنها اعتماد دارم و از آنها الگوبرداری می کنم و خودم را شبیه آنها می کنم . در حالیکه اصلا به آن اعتقاد ندارم و نمی خواهم با آنها محشور بشوم . این نکته را باید پیدا کنیم
منبع:برنامه به سمت خدا
