قبل از اينكه اين مطلب را بخوانيد بياييد با هم چند دقيقه به واژه هاي زير فكر كنيم. به واژههايي همانند پسا مدرن، دموكراسيزاسيون، نظم نوين جهاني، احترام به حقوق بشر، احترام به همنوع، مبارزه با تروريسم و هزاران واژه امثال اينها. پس از تفكر و تاملي كوتاه چه ذهنيتي براي ما به وجود ميآيد؟ مصاديق آنها كجا هستند؟ زماني كه سيري در اوضاع كشورها مي كنيم متوجه مي شويم كه همه در حد بيان و به زبان جاري شدن باقي مانده اند.
نگاهي به عملكرد آمريكا در گوشه و كنار نشان ميدهد، آنها تا چه اندازه به حقوق انسان ها اهميت مي دهند. امروزه بزرگترين كشور ناقض حقوق بشر از حقوق و كرامات انساني سخن به ميان مي آورد. 22 ژانويه2009، "باراك اوباما " رئيس جمهور ايالات متحده امريكا، در دومين روز ورودش به كاخ سفيد فرمان تعطيل شدن زندان گوانتانامو و همچنين زندان هاي مخفي سازمان سيا را صادر كرد به همين خاطر بسياري از فعالان حقوق بشر اين وعده انتخاباتي را جشن گرفتند.
در حاليكه دو سال از رياست باراك اوباما بر كاخ سفيد ميگذرد، وعده او براي تعطيلي زندان گوانتانامو هنوز عملي نشده و حدود 173 زنداني پشت درهاي بسته اين زندان به بدترين شكل ممكن شكنجه ميشوند. به تازگي نيز "رابرت گيبس " سخنگوي كاخ سفيد اعلام كرده است كه تا تعطيلي اين زندان مدت زمان طولاني باقي مانده است. گيبس كه جمهوري خواهان را عامل به تعويق افتادن تعطيلي اين زندان معرفي كرده، اعلام كرده است: آيا درست است با تعطيلي اين زندان به نيروهاي القاعده اجازه دهيم تا از خليج گوانتانامو به عنوان ابزار زورگيري خود استفاده كنند؟!
