آداب سفر

آداب سفر

1-صدقه

2- دعا

از فال بد زدن بپرهيزد

اگر آسان بگيرى آسان و اگر سخت بگيرى سخت مى شود
3ـ قبل از سفر صدقه بدهد كه در روايتى از امام باقر(عليه السلام) آمده: «هر زمان امام سجّاد(عليه السلام) پاى در ركاب مى گذاشت با صدقه دادن در حدّ توان خود، سلامتى را از خداوند عزّوجل طلب مى كرد و هنگام بازگشت از سفر نيز به شكرانه سلامتى سفر به اندازه توان خويش صدقه مى داد و حمد و شكر خدا بجاى مى آورد»

4ـ قبل از سفر دو ركعت نماز بخواند و همه چيز خود را به خدا بسپارد و بگويد:
«اَللّهُمَّ إِنّي أَسْتَوْدِعُكَ نَفْسي، وَ أَهْلي، وَ مالي، وَ ذُرِّيَّتي، وَ دُنْياي وَ آخِرَتي، وَ أَمانَتي، وَ خاتِمَةَ عَمَلي به سندهاى معتبر نقل شده است كه: آن نماز و اين دعا بهترين جانشين او بر اهل بيتش است و كسى كه اين دعا را بخواند به آنچه درخواست نموده، مى رسد
5ـ پس از خروج از خانه، بر در منزل و رو به آن سمتى كه به سوى آن، سفرش را آغاز مى كند، مى ايستد و هر كدام از حمد و آية الكرسى و فلق و ناس و اخلاص را از پيش رو و جانب راست و چپ مى خواند و سپس مى گويد:
اَللّهُمَّ احْفَظْني، وَ احْفَظْ ما مَعِىَ، وَ سَلِّمْني، وَ سَلِّمْ ما مَعِىَ، وَ بَلِّغْني، وَ بَلِّغْ ما مَعِىَ بِبَلاغِكَ الْحَسَنِ الْجَميلِ; خداوندا
6ـ مقدارى از تربت امام حسين(عليه السلام) بردارد و بگويد:
اَللّـهُمَّ إِنَّ هذِهِ طينَةُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ، وَلِيِّكَ وَابْنِ وَلِيِّكَ، اِتَّخَذْتُها حِرْزاً لِما اَخافُ، وَ لِما لا اَخافُ

 7ـ پس از حركت، در مسير راه مى گويد:
اَللّهُمَّ خَلِّ سَبيلَنا، وَ أَحْسِنْ تَسْييرَنا، وَ أَحْسِنْ عافِيَتَنا; خداوندا راه ما را بگشاى و مسير و عافيت ما را نيكوگردان

8ـ وبگويد:بِسْمِ اللهِ وَبِاللهِ، وَمِنَ اللهِ وَ اِلـَى اللهِ، وَ فى سَبِيلِ اللهِ، اَللّـهُمَّ اِلَيْكَ

اَسْلَمْتُ نَفْسى، وَ اِلَيْكَ وَجَّهْتُ وَجْهى، وَ اِلَيْكَ فَوَّضْتُ اَمْرى، فَاحْفَظْنى

بِحِفْظِ الاِْيْمانِ، مِنْ بَيْنِ يَدَىَّ وَ مِنْ خَلْفى، وَعَنْ يَمينى وَعَنْ شِمالى،

وَمِنْ فَوْقى وَمِنْ تَحْتى، وَادْفَعْ عَنّى بِحَوْلِكَ وَقُوَّتِكَ، فَاِنَّهُ لا حَوْلَ وَلا

قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ.(12)

9ـ وقتى سوار بر وسیله شود بگويد:

بِسْمِ اللهِ لاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ إِلاَّبِاللهِ،اَلْحَمْدُللهِِ الَّذي هَدانالِهذاوَماكُنّا لِنَهْتَدِيَ

لَوْلا أَنْ هَدانَا اللهُ سُبْحانَ الّذي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنّا لَهْ مُقْرِنينَ

10ـ

رَبِّ أَدْخِلْني مُدْخَلَ صِدْق، وَ أَخْرِجْنى مُخْرَجَ صِدْق، وَاجْعَلْ لي مِنْ

لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصيراً

آية الكرسى

11ـ اگر به منزلى رسيد كه قصد استراحت در آن را دارد قبل از خواب، تسبيح فاطمه زهرا(عليها السلام) را بگويد، سپس آية الكرسى تلاوت كند كه تا صبح از هر خطرى محفوظ بماند.

12ـ اگر تنها مسافرت مى كند بگويد:

ما شاءَ اللهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلاَّ بِاللهِ، اَللّهُمَّ آنِسْ وَحْشَتي، وَ أَعِنّي عَلى

وَحْدَتي، وَأَدِّ غـَيـْبَـتـي

13ـ به دوستان و همراهان كمك كند دوست و مهربان باشد. از رسول خدا(صلى الله عليه وآله) نقل شده است: «مَا اصْطَحَبَ إِثْنانِ إِلاَّ كانَ أَعْظَمُهُما أَجْراً وَ أَحَبَّهُما إِلَى اللهِ أَرْفَقَهُما لِصاحِبِهِ; هرگاه دو نفر با يكديگر همراه شوند آن كس كه بيشتر محبّت و كمك كند نزد خدا محبوب تر و پاداشش بيشتر است

15ـ دقيقاً مراقب انجام نمازهاى واجب باشد كه بسيار مهم است صادق(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: «نماز فريضه از بيست حجّ (مستحبّ) بهتر است
16ـ بعد از نمازهاى قصر ـ اگر وقت دارد ـ سى مرتبه تسبيحات اربعه را فراموش نكند كه روى آن تأكيد شده است