خجالتی بودن بچهها یکی از مشکلات اساسی پدر و مادرهاست. آنها مجبورند جلوی مهمانها سرخ و سفید شوند و هزار بار بمیرند و زنده شوند تا بچهشان سلام کند که تازه اکثر مواقع هم این کار را نمیکند و خودشان مجبورند بگویند، سلام کرد! اگرچه خجالتی بودن اکثر بچهها به مرور از بین میرود اما در مواردی هم این خصوصیت آزاردهنده اخلاقی همراه فرد میماند.
خصوصیتی که مانع پیشرفت فرد و تعامل سازنده او با دیگران میشود و یکی از علائم عدم اعتماد به نفس است. سرخ شدن، گم کردن دست و پا، لکنت زبان و ... همه نشانههای خجالتی بودن و نداشتن اعتماد بهنفسند. مهمترین علت خجالتی بودن این است که فرد بیش از حد از محدودیتها، ضعفها و کمبودهای خودش رنج میبرد و میترسد که مقابل دیگران ضعفهایش برملا شود. تمام فکر و توجه و تمرکز فرد خجالتی روی ناتوانیها و ضعفهایش است. همیشه میترسد حرف اشتباهی بزند و دیگران او را مسخره کنند. برای اینکه مانع خجالتی شدن فرزندتان شوید، راههای متعددی وجود دارد، اول اینکه او را دستکم نگیرید، توی ذوقش نزنید و اجازه اظهارنظر به او بدهید. هیچ وقت جلوی جمع او را سرزنش یا تنبیه نکنید. اگر نشانههای خجالتی بودن را در فرزندتان میبینید، سعی کنید به او کمک کنید تا به ضعفهایش غلبه کند. همچنین تلاش کنید استعدادها و تواناییهای او را شناسایی کنید و پرورش دهید. برای رفع خجالت فرد باید خودش را قبول داشته باشید و بپذیرید. بنابراین با کشف استعدادهای کودکتان، او را در پرورش آنها یاری دهید، مثلا اگر به ورزش علاقهمند است او را در یک کلاس ورزشی ثبتنام کنید. اگر به نقاشی یا موسیقی علاقهمند است، زمینه فعالیت را برایش فراهم کنید تا هم اعتماد به نفس او بالا برود و از خجالتی بودن بیرون بیاید و هم زمینههای پیشرفتهای آیندهاش فراهم شده باشد.
