خدایا:

 به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ،

 بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است، حسرت نخورم و

 مُردنی عطا کن که، بر بیهودگیش، سوگوار نباشم.

بگذار تا آن را، خود انتخاب کنم، اما آنچنان که تو دوست می داری.

 

قسمتی از نیایش- دکتر علی شریعتی