ای دریده پوستین یوسفان

 ای دریده پوستین یوسفان

گرگ برخیزی از ان خواب گران

گشته گرگان یک به یک خوهای تو

می درانند از غضب اعضای تو

آن سخنهای چو مار کژدمت

مارو کژدم گردد و گیرد دمت

زانیان را گند اندام نهان

خمر خواران را بود گند دهان

حشر پر حرص خس مردار خوار

صورت خوکی بود روز شمار

سیرتی کان در وجودت غالبست

هم بران تصویر حشرت واجبست