با چند درخت دوست هستی؟

پنجره ی اتاقت را باز کن . بگذار آفتاب با تو خودمانی شود. بگذار برگ‏های سبز درخت انار چهر‏ه‏ی پنجره‏ را زیباتر کند. بگذار صدای جیک‏جیک گنجشک‏ها در اتاقت مهمان شود. صدای خروس همسایه را می‏شنوی؟ می‏گوید صبح آمده است؛ صبحی زیبا با طراوتی دل‏انگیز.

صبح از صدای گل و پرنده و آفتاب پر شده است. نسیم در کجای ذهن تو نفس می‏کشد؟ با چند تا درخت دوست هستی؟ آیا باغچه را مثل کف دستت می‏شناسی و به جوانه‏ها خوش آمد می‏گویی؟

راستی کلاغ‏ها لابه لای شاخ و برگ درخت کاج، با این همه سر و صدا چه خبر مهمی برای ما دارند؟  یک چیز... چطوری بگویم؟

اگر یک روز خدایی ناکرده محیطی که در آن زندگی می‏کنیم به دود کارخانه، ماشین‏ها و... آلوده شوند می‏دانی چه بلایی سر ما می‏آید؟ می‏دانی اگر دود جلو صورت خندان خورشید را بگیرد چه اتفاق وحشتناکی در انتظار گل‏های باغچه است؟

می‏دانی اگر رودخانه‏ها با زباله آلوده شود ماهی‏ها برای همیشه با ما قهر می‏کنند و سنگریزه‏های درخشان کف رودخانه دیگر پیدا نیستند؟ می‏دانی اگر خروس‏ها دیگر نخوانند، صبح دیگر لطافت صبح را ندارد؟ می‏دانی اگر درخت‏ها از شهر ما بروند، دیگر صدای جیک جیک گنجشکان، روز ما را قشنگ نمی‏کند؟ می‏‏دانی اگر ماشین‏ها همه‏ی کوچه‏ها و خیابان‏ها را پر کنند دیگر جایی برای حرکت نسیم خنک نیست؟ ای کاش همه‏ی آدم‏های دنیا دست به دست هم می‏دادند و برای سبز‏تر شدن زمین می‏کوشیدند! ای کاش آسمان، آبی و شفاف بود و دود و آلودگی برای همیشه از زندگی ما فراری می‏شد! ای کاش درختان همیشه سربلند باقی می‏ماندند!

محدثه رضایی