علم دوستی!
«ما كه اطفال این دبستانیم»
از كتاب و قلم گریزانیم
غالباً تخس و لوس و بی ادبیم
موی ژولیده و پریشانیم
اول ترم فكر شیطنتیم
آخر ترم درس می خوانیم
موقع امتحان پایان ترم
بس كه درمانده و پشیمانیم،
خیره بر برگه بغل دستی
لاجرم مثل فكس می مانیم!
بی هدف می رویم دانشگاه
ارزش علم را نمی دانیم
بعد طی مدارج عالی
لنگ شغلی شریف می مانیم
عوض حرفه ای درآمد زا
در مسنجر تمام شب ON ایم!
سالها لنگ مدركی هستیم
تا كه اقوام را بچزانیم
خانه از پای بست ویران است
بس كه در بند نقش ایوانیم
