0

مورتن:جان دادن فرزندي در آغوش مادر بدترين خاطره من از ويتنام بود

 
mosaferakherat
mosaferakherat
کاربر نقره ای
تاریخ عضویت : دی 1389 
تعداد پست ها : 2182
محل سکونت : گیلان

مورتن:جان دادن فرزندي در آغوش مادر بدترين خاطره من از ويتنام بود

89/11/03 - 00:29
شماره:8908030893
 
نسخه چاپي ارسال به دوستان
تفنگدار ارتش آمريكا در جنگ ويتنام در گفت‌وگو با فارس-1
مورتن:جان دادن فرزندي در آغوش مادر بدترين خاطره من از ويتنام بود

خبرگزاري فارس: نيك مورتن، تفنگدار سابق ارتش آمريكا در جنگ ويتنام گفت: زماني كه داشتم در خيابان راه مي‌رفتم، مادري را ديدم كه فرزندش را كه براثر انفجار بمب مجروح شده و در حال جان دادن بود، روي دست گرفته، به بيمارستان مي‌برد.

به گزارش خبرگزاري فارس، صادق ترين راويان جنگ ها رزمندگان و سربازان ميدان نبرد هستند كه بي واسطه شاهدنبرد و جريانات آن هستند. 
در اين بين بسياري از كهنه سربازان آمريكايي نقش مهمي در روشن كردن اذهان عمومي مردم دنيا نسبت به ماهيت جنگ ويتنام ايفا كردند. 
"نيك مورتن " يك تفنگدار سابق ارتش آمريكا، يكي از همين كهنه سربازان است كه حالا روايتي دست اول را از اين جنگ و احساس خود را نسبت به آن ها در گفت و گويي دوستانه بيان مي كند. 

فارس: آقاي "مورتن " اگر موافق باشيد، گفت‌و‌گوي خودمان را از زمان حضور شما در ارتش آمريكا شروع كنيم. شما چه موقع براي حضور در جنگ ويتنام به ارتش ايالات متحده پيوستيد. 

مورتن: بله، من نيك مورتن هستم 72 سال سن دارم در سال 1960 به نيروي دريايي آمريكا پيوستم. در آن زمان در بخش رادار كشتي به‌مدت يك‌سال مشغول فعاليت بودم و بعد هم به ويتنام رفتم. ما در ويتنام محل سكونت نيروها را فراهم مي‌كرديم. تا سال 1963 در بين نيروهاي آمريكايي مستقر در سايگون حضور داشتم و بعد از آن هم به‌مدت يك‌سال ديگر براي روزنامه انگليسي زبان سايگون پست كار كردم و براي اين كار به مناطق جنگي زيادي رفتم. 

فارس :مي‌توانيد مهم‌ترين مأموريت نظامي خود را در اين سه سال بيان كنيد. 

مورتن: "نگو دين ديم " ديكتاتور ويتنام جنوبي كه توسط آمريكا حمايت مي شد، ديگر ميلي به مبارزه با ويت كنگ ها نداشت و البته به راحتي سرنگون شد. شبي كه نظاميان ويتنامي وي را دستگير کردند، من به همراه عده اي ديگر ماموريت پيدا كرديم كه اطلاعاتي را درباره دستگيري وي به دست بياوريم اما متوجه شديم كه او كشته شده است. 

فارس:شما مي دانستيد كه "ديم " با تحريك آمريكايي ها سرنگون شد؟ 

مورتن: در آن زمان حرف هايي شنيده مي شد مبني بر اينكه آمريكا در كشته شدن وي نقش داشته است و به دنبال اين بوده است كه رهبري محبوب‎تري را براي حمايت از اشغالگري خود در ويتنام روي كار بياورد، كاري كه هيچ‎گاه موفق به انجام آن نشد. 

فارس: در زماني كه شما به عنوان خبرنگار در جبهه هاي جنگ حضور داشتيد، اوضاع چه طور بود؟ 

مورتن: زماني كه مشغول كار براي روزنامه انگليسي‎زبان ويتنامي شدم با يك خبرنگار ويتنامي با محموله امداد رساني كه براي مردم ويتنام ارسال شده بود همراه شديم كه در طول مسير همراه ويتنامي من پيشنهاد کرد كه اين كاروان را رها كنيم و برگرديم چون احساس مي كرد كه امنيت اين مسير بسيار پايين باشد. 
5 مايل جلوتر كاروان توقف كرد و ما ديديم 8 مرد ويتنامي و يك دختر جوان را كه حدودا بيست سال سن داشت كه سينه هاي آنها را سوراخ سوراخ كرده بودند و اين صحنه براي من خيلي دردآور بود. ديدن زنان، كودكان و مردان ويتنامي در اين جنگ كه آمريكا به آنها تحميل كرده بود بسيار آزار دهنده بود و من عمق اين فاجعه را تا زماني كه به آمريكا بازگشته متوجه نشده بودم تا زماني كه تاريخ را مطالعه كردم و شاهد جنايات آمريكا در ويتنام بودم. 

فارس: دليل چنين خشونت و بي رحمي با مردمي عادي و كشاورز چه بود؟ 

مورتن: دليل اصلي چنين خشونتي اين بود كه به مردم ويتنام به عنوان انسان نگاه نمي شد، البته همه نظامي هاي آمريكايي اين‎طور نبودند. متاسفانه بعد از اينكه جنگ در ويتنام شدت بيشتري گرفت اين ذهنيت به وجود آمده بود كه نظامي هاي آمريكايي هركس را بخواهند مي توانند بكشند. 

فارس: مگر شما و ساير جوانان آمريكايي ازچيزي كه در ويتنام جريان داشتيد، مطلع نبوديد؟ 

مورتن: در آن زمان همه جوانان هم‎سن من به خاطر تبليغاتي كه براي جنگ مي شد دوست داشتند كه به ارتش بپيوندند وبه ويتنام بروند تنها دليلي كه من مي خواستم به ويتنام بروم هيجان بود و من به دنبال هيجان بودم. 

فارس: راستي شما از عامل نارنجي چيزي شنيده بوديد؟ 

مورتن: يكي ديگر از اتفاق هايي كه در ويتنام افتاد، استفاده ارتش آمريكا از عامل نارنجي بود. البته زماني كه ارتش آمريكا از اين سم استفاده كرد، من ويتنام را ترك كرده بودم. 

فارس:‌ بعد از تمام اين سالها حالا نظرتان در مورد سياست هاي دولت آمريكا چيست؟ 

مورتن: به‎نظرم دولت آمريكا بسيار نژادپرست است و زماني كه با كشوري دشمني مي كند آنها را طوري نمايش مي دهد و برخورد مي كند كه آنها حيوان هستند و زماني كه چنين ذهنيتي را ايجاد مي كنند بعد هركاري را كه بخواهند انجام مي دهند . تكنولوژي كه در اختيار دارند اين تصور را براي آنها به وجود مي آورد كه شكست ناپذير هستند. در جنك ويتنام سربازهاي آمريكايي مردم ويتنام را با الفاظ زشتي صدامي كردند و آنها را در تقسيم‎بندي انسان ها قرار نمي دادند . آمريكايي ها به تكنولوژي خود خيلي مي بالند براي مثال زماني كه روي يك ناو قرار مي گيرند تصور مي كنند كه تمام دنيا در تسخير آنها است ولي تاريخ نشان داده است اين روش فكر كردن كه فرعون هاي مصر هم داشتند هيچ‎گاه پيروز نخواهد بود . 
اگر مادر بچه‏هايي كه بر اثر عامل نارنجي به صورت ناقص به دنيا آمده اند از دولت آمريكا بخواهند كه جوابگوي اين جنايت باشند اوباما چه براي جواب دادن خواهد داشت جز اينكه سكوت كند و حرفي نزند. 

فارس: در پايان اگر مي توانيد بدترين خاطره اي را كه از آن زمان در ذهن خود داريد، بيان كنيد! 

مورتن: بدترين خاطره اي را كه از ويتنام به خاطر دارم مربوط به زماني است، كه براي كار در يك روزنامه انگليسي‎زبان در ويتنام استخدام شدم. در آن زمان يك بار براي عكس برداري به منطقه اي اعزام شدم كه يك بمب در آن منفجر شده بود و عده زيادي زخمي شده بودند. 
بلافصله پس از گرفتن عكس‎ها آن ها را به خبرگزاري رويترز فروختم. زماني كه داشتم در خيابان مي رفتم، ناگهان مادري را ديدم كه فرزندش را كه براثر انفجار بمب مجروح شده بود و در حال جان دادن بود و او فرزندش را روي دست گرفته بود و به بيمارستان مي برد. اين صحنه خيلي براي من سنگين بود تا جايي كه تمام پولي را كه بابت فروش عكس هايم گرفته بودم به اين مادر دادم تا براي مداواي فرزندش هزينه كند. 

فارس: ممنون از زماني كه در اختيار ما قرار داديد. 
انتهاي پيام/ي

 
 

 

 
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَیاةَ الدُّنْیا«16»  وَالْآخِرَةُ خَیرٌ وَأَبْقَى«17» 
 
ولی شما زندگی دنیا را مقدم می‌دارید،  در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است!
 
الأعلی (16 -17)
 
 
 
 

 

چهارشنبه 6 بهمن 1389  11:55 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها