عبرتهاي عاشورا
امام حسين ـ عليهالسّلام ـ مسئله خطر انحراف را بسيار جدي گوشزد ميكنند و اين را انحراف در اصل اسلام بر ميشمرند.
امام حسين ـ عليهالسّلام ـ در وصيتي كه هنگام خروج از مكه نوشتهاند بعد از شهادت به وحدانيت خداوند ميآورند: «و اني ما خرجت عشراًو لا بطراً و لا ظالماً ولا مفسداً» يعني كساني اشتباه نكنند، تبليغات چيها نيايند تبليغات كنند كه امام حسين ـ عليهالسّلام ـ هم مثل كساني كه اين گوشه و آن گوشه خروج ميكنند براي اينكه قدرت را به چنگ بگيرند وارد ميدان مبارزه و جنگ شده است، كار ما از اين قبيل نيست، «بل انما خرجت اريد الاصلاح في امة جدي». عنوان اين كار اصلاح است، امام حسين ـ عليهالسّلام ـ ميگويد ميخواهم حكومت را اصلاح كنم و اين همان واجبي است كه قبل از ايشان انجام نگرفته است. «بل انما اردت الاصلاح، انما خرجت اريد الاصلاح في امه جدي» اين اصلاح از طريق خروج است.
خروج يعني قيام، حضرت اين نكته را در اين وصيتنامه تصريح كردند. يعني اولاً ميخواهيم قيام كنيم و ثانياً قياممان هم براي اصلاح است نه براي اينكه حتماً به حكومت برسيم و يا حتماً برويم و شهيد بشويم.
بعد حضرت ميفرمايد: «اريد ان آمر بالمعروف و انهي عن المنكر و اثير بسيرة جدي» اين اصلاح از اين طريق است.
حضرت در مكه دو نامه نوشتهاند، يكي به رؤساي بصره و يكي ديگر به رؤساي كوفه. در نامه حضرت به رؤساي بصره اينگونه آمده است:
«من ميخواهم بدعت را از بين ببرم، سنت را احياء كنم، زيرا سنت را ميراندهاند و بدعت را زنده كردهاند. اگر دنبال من آمديد راه راست با من است، يعني ميخواهم همان تكليف را انجام دهم و آن احياي سنت پيامبر و نظم اسلامي است».
حضرت در نامهاي ديگر به اهل كوفه فرمود: «امام، پيشوا و رئيس جامعه اسلامي نميتواند كسي باشد كه اهل فسق، فجور، خيانت، فساد و دوري از خدا است، بايد كسي باشد كه به كتاب خدا در جامعه عمل كند. عدل و داد را در جامعه اجرا كند،حق، قانون جامعه بشود و دين و آئين جامعه حقمدار باشد». امام حسين ـ عليهالسّلام ـ هدف را باز مشخص ميكند. از مكه خارج ميشوند، ايشان در ميان راه در هر منزل با مخاطبين مختلف سخناني دارند.
در منزلي به نام «بيضه» در حالي كه حر بن يزيد هم در كنار حضرت هستند، خطاب به دشمن ميفرمايند: اگر كسي ببيند حاكمي در جامعه اسلامي بر سر كار است كه ظلم ميكند، حرام خدا را حلال ميشمارد، حلال خدا را حرام ميشمارد، حكم الهي را كنار ميزند عمل نميكند و ديگران را به عمل نميخواند، با گناه و دشمني و ظلم عمل ميكند و كلاً حاكم جائر و فاسد است و يزيد مصداق كامل آن بود، با زبان و عمل عليه آن اقدام نكند، خداي متعال در قيامت اين ساكت بيتفاوت بيعمل را هم سرنوشتي دچار ميكند كه آن ظالم را به آن دچار كرده است، يعني با هم در يك صف و جناح قرار ميگيرند. اين را پيامبر فرمودهاند، پس پيامبر مشخص كرده بودند كه اگر نظام اسلامي منحرف شد چه بايد كرد. امام حسين ـ عليهالسّلام ـ هم به اين فرمايش پيامبر استناد ميكند.
از بيانات مقام معظم رهبرى (مدظله العالى)
در خطبه نماز جمعه
عاشوراي 73
