زنده ‌كردن خاطره

بازخوانی و بازسازی ترانه‌های قدیمی، مخالفان و موافقانی دارد كه هر كدام دلایلی منطقی برای مخالفت یا موافقت ارائه می‌دهند به گزارش همشهری ، موافقان معتقدند كه ترانه‌ها و آهنگ‌های قدیمی موسیقی ایران با این روش زنده شده و از آنجا كه بسیاری از آنها برای نسل‌های مختلف شنیدنی هستند می‌توان آنها را بیش از گذشته حفظ كرد. از سوی دیگر عدم‌تكرار این ترانه‌ها باعث فراموشی آنها شده و به این ترتیب ممكن است بخشی از تاریخ موسیقی ایران از دست برود. اما مخالفان نیز معتقدند بازسازی‌ها ممكن است به اصل اثر لطمه وارد كرده و از ارزش آنها كاسته شود. آنها همچنین معتقدند كه بازسازی آهنگ‌ها و تصنیف‌های قدیمی نشان‌دهنده عدم‌خلاقیت موسیقی‌دانان امروز است، گویی آنها از سر ناچاری دستی به سر و روی این ترانه‌ها و تصنیف‌ها كشیده و شكل جدیدی از آنها ارائه می‌دهند كه نه امضای تنظیم‌كننده امروز را دارد و نه خاطره گذشته را زنده می‌كند. حتی ممكن است باعث د‌لزدگی شنوندگان امروز موسیقی شود. موافقان معتقدند كه ترانه‌ها و آهنگ‌های قدیمی موسیقی ایران با این روش زنده شده و از آنجا كه بسیاری از آنها برای نسل‌های مختلف شنیدنی هستند می‌توان آنها را بیش از گذشته حفظ كرد. از سوی دیگر عدم‌تكرار این ترانه‌ها باعث فراموشی آنها شده و به این ترتیب ممكن است بخشی از تاریخ موسیقی ایران از دست برود. صرف‌نظر از موافقت و مخالفت‏ با بازسازی ترانه‌ها و آهنگ‌های قدیمی، باید این نكته را نیز درنظر گرفت كه همه این آثار پدیدآورندگانی دارند كه باید حقوقشان رعایت شود؛ یعنی همان چیزی كه با عنوان كپی رایت در جهان شناخته شده است. البته براساس قانون كپی‌رایت اگر 30سال از تولید اثر گذشته باشد می‌توان از آن بدون اجازه صاحب اثر استفاده كرد. با اینكه برخی از تصنیف‌های قدیمی شامل این قانون می‌شوند اما تعداد بسیار زیادی از آنها هنوز صاحبانی دارند كه باید رضایت آنها برای بازسازی جلب شود. به هر حال موضوع بازسازی ترانه‌ها و آهنگ‌های قدیمی جنبه‌های دیگری هم دارد كه باید به هر كدام از آنها پرداخته شود. مسئله تاثیر این بازسازی، روش تنظیم مجدد و تغییرات آنها و مهم‌تر از همه رضایت صاحب اثر تنها بخشی از این جنبه‌هاست.