بسم الله الرحمن الرحیم
یکی از شب هایی که برای گردش به خیابان های کوالالامپور رفته بودم و البته به دنبال محلی آرام برای خلوت کردن می گشتم، اگر اشتباه نکنم، پشت خیابان رملی، در خیابان سلطان اسماعیل ، یک جای دنجی
- Hard Rock Cafe -
را یافتم.
بالای ورودی آن یک موتور سیکلت را نصب کرده بودند و البته با نورپردازی زیبا. شارژ (ورودی) مناسبی هم داشت و البته بدو ورود ، آرام بودن محیط بیشتر جلب توجه می کرد.
از مکان هایی که خیلی شلوغ باشد و صدا هم به صدا نرسد، خوشم نمی آمد.
یک آب انبه سفارش دادم و در دورترین نقطه به محل اجرای موسیقی نشستم، موسیقی آنجا فقط Rock اجرا می شد ...
و این باعث شد پس از صرف آب میوه وسوسه شوم آنجا را ترک کنم. از کسی که آنجا مراقب بود تا ببیند چه کسی لیوانش تمام شده تا آن را پر کند یا بر دارد، درخواست گرفتن عکس کردم و او گفت ایرادی ندارد!
از هر زاویه ای که فکر کنید و هر سوژه ای عکس گرفتم (غیر از افراد) و بعد وارد قسمت فروشگاه آنجا شدم. عروسک و لباس و شاید چیزهایی دیگر با آرم Hard Rock cafe برای فروش داشت ...
و آنجا بود که صدایم کردند! خودش را Manager معرفی کرد و بعد به پشت سرم اشاره کرد، دو نفر قول بیابانی مالایی از من خواستند تا دوربینم را به آنها تحویل دهم، ابتدا مقاومت کردم و البته همان آقای مدیر با ادبیات مناسبی گفت که این کار جنبه امنیتی دارد!!!
سرتان را درد نیاورم ، اکثر عکسهایی که از آنجا گرفته بودم را جلو خودم پاک کردند و گفتند علت امنیتی دارد و ...
شایان ذکر است در بیشتر بارها ، عکاسی ممنوع است و آن شب را پیاده تا آخر خیابان بینتنگ دوبار رفتم و آمدم که شرح آن جداست!
