اگر خادم حرم بودم...

اگر خادم حرم بودم...

اگر خادم حرم بودم، در هر پگاه که ديده از خواب مي‏گشودم پيش از هر چيز، دست‏هاي خود را بر آسمان بلند مي‏کردم و از سويداي دل، نيازهايم را به درگاه حضرت بي‏نياز عرضه مي‏داشتم. اگر خادم حرم بودم، هر بامداد با باد همراه مي‏شدم و لبانم را با بوسه‏ي ادب بر پرچم سبز بارگاه پر جلال امام همام حضرت علي بن موسي الرضا عليه‏السلام متبرک مي‏کردم. 

اگر خادم حرم بودم، با عرض ادب و احترام به پيشگاه هشتمين امام عليه‏السلام، خداي را بر اين نعمت عظيم و توفيق والا، سپاس مي‏گزاردم. 

اگر خادم حرم بودم، هر خدمتي را که به هر زائر عزيزي ارائه مي‏کردم، توفيقي از سوي حضرت سبحان مي‏دانستم و از صميم جان به درگاه حضرت منان، سجده‏ي شکر به جاي مي‏آوردم. 

اگر خادم حرم بودم، خود را به خاک پاي زائران حضرت دوست مي‏کشاندم تا از هرگونه پليدي و پستي رهايي يابم. 

اگر خادم حرم بودم، خطاب به خالق هستي شعري مي‏سرودم و در آن تقاضا مي‏کردم که در سراسر زندگي، مرا به کسب فيض از صحن و سراي قدسي امام شهيد موفق بدارد. 

اگر خادم حرم بودم، براي همه‏ي زائران آفتاب، خطابه‏ي خرسندي مي‏خواندم و همه جا را بوسه باران بلاغت معنا مي‏کردم و به همه‏ي مردم دنيا مي‏گفتم که اين جا نه تنها پناهگاه آهو، که ضمانت کرده‏ي من و تو و اوست! 

اگر خادم حرم بودم، خود را بي‏درنگ به درياي الطاف قبله‏ي هشتم مي‏افکندم و پاک پاک، از آن برمي‏آمدم. 

اگر خادم حرم بودم، توفيق و فرصت خدمت را به هيچ روي، از دست وانمي‏نهادم. اگر خادم حرم بودم، خاطرات خورشيدي خويش را با خطي خوانا مي‏نوشتم و خطاب به همه‏ي دل مردگان، فرياد مي‏زدم که حيات ابدي و داروي شفابخش جسم و جان خويش را جز در اين ديار آفتاب نخواهيد يافت. 

اگر خادم حرم بودم، خون سرخ خويش را نثار سرو سرسبزي مي‏کردم که جز در برابر قادر متعال، سر تسليم و جز در برابر مولايم سر تعظيم و تکريم فرود نمي‏آورد. 

اگر خادم حرم بودم، بي‏هيچ دريغي؛ هر خدمتي را که از دست و دل و زبانم برمي‏آمد، نثار آمدگان به اين مکان مقدس مي‏کردم. 

اگر خادم حرم بودم، تلاش مي‏ورزيدم که هيچ خط و خشي بر بدنه‏ي انديشه‏هايم کشيده نشود و دل سپرده به ولايت و والايي و هدايتم، هرگز به راه خطا و درنگ و سستي نرود. 

اگر خادم حرم بودم، دلم را به دار محبت دوست مي‏آويختم و هرگز نگاهم را به پيشگاه کسي جز امام رئوف و غريب، نمي‏دوختم. 

اگر خادم حرم بودم، به اعتلاي دانش ديني خويشتن همت مي‏گماشتم و از باب معرفت به منزل نور وارد مي‏شدم. 

اگر خادم حرم بودم، عشق به همه‏ي خوبي‏ها را چونان گردن آويزي زيبا، به گردن فرزندانم مي‏آويختم و زيبايي زيارت يار را براي همه‏ي مردم جهان نقاشي مي‏کردم. 

اگر خادم حرم بودم، اخبار الطاف بي‏کرانه‏ي سرور و مولايم را در همه جا نشر مي‏دادم و فرياد مي‏زدم: آي انسان به کجا مي‏روي؟ مهربان‏ترين رهبر دنيا، اين‏جاست. زيباترين زاويه‏ي نيايش در اين سمت است و خوش رايحه‏ترين عطر جهان، از مشهد به مشام جان مي‏رسد. 

اگر خادم حرم بودم، دست دل همگان را مي‏گرفتم و از گذرگاه عابر با ايمان، به سوي ايستگاه مواج سخاوت و علم، کرامت و حلم، بزرگواري و بخشش هشتمين اختر آسمان دين و دانايي مي‏بردم و به همگان نشان مي‏دادم که ما، چه امام والا مقامي داريم.  

اگر خادم حرم بودم، براي هيچ خدمتي به هيچ کس فخر نمي‏فروختم و منت نمي‏گذاشتم و با آشنا شدن هر چه بيشتر به وظايف ديني و اخلاقي خود، سعي در هر چه بهتر شدن مي‏کردم. 

اگر خادم حرم بودم، با بهره‏وري از دو بال و دانش و تقوا، در فراسوي ابرها به پرواز در مي‏آمدم و گرد همه‏ي خوبي‏ها و زيبايي‏ها طواف مي‏کردم. 

اگر خادم حرم بودم، با امواج صداي نقاره، همه‏ي ايوان‏هاي بشري را از عشق و محبت سرشار مي‏کردم. 

اگر خادم حرم بودم، آرزو مي‏کردم و تلاش مي‏ورزيدم که هميشه به راستي خادم حرم و حضرت باشم. 

  و اگر شما خادم حرم بودین .........

   از فرم زیر اگر خادم حرم بودی ..... را برای ما ارسال کنید . در وب نمایش داده می شود .

 

اين پست توسط گنبدطلايي امام رضا طراحي و تمامي نظرات و فرم ارسال متعلق به گنبدطلايي امام رضا مي باشد .