1- پرورش نیروی سازندگی
اسباببازی باید چنان باشد که ذهن کودک را برانگیزد و او را بهسوی آفرینندگی و سازندگی سوق دهد، کار اسباببازی فقط سرگرمکردن، ساکت نگه داشتن و پر کردن وقت کودک نیست.
2- نزدیکی به واقعیتها و فرهنگ جامعه
اسباببازی باید سبب نزدیکی به واقعیت و فرهنگ جامعه باشد. یک اسباببازی مطلوب باید با دیگر وسایل و محیط زندگی کودک و با ارزشهای موجود در جامعه تناسب داشته باشد.
3- تحریک حواس مختلف
هر اندازه اسباببازی بتواند حواس بیشتری از کودک را بهکار گیرد و لذّت بیشتری ایجاد کند مناسبتر است. کودکان از هر چیزی که آن را لمس کنند، ببینند و بشنوند بیشتر لذّت میبرند تا چیزهایی که تنها مشاهدهکننده آن باشند.
4- کشف و جستوجو
اسباببازی باید به کودک در اکتشاف و جستوجو از طریق تجربه کمک کند. کودک باید قادر باشد آزادانه به اسباببازی خود دست بزند این وسایل نباید فقط یک هدف را دنبال كنند، بلکه باید استفاده از آن باعث شود که کودک تمرین، کاربرد صحیح و کشف کردن را از این طریق بیاموزد.
5- داشتن انگیزه یا محرّ ک
اسباببازی مناسب بایستی بتواند نظر کودک را جلب کند. اگر بازی توأم با موفقّیت باشد کودک به ادامه بازی ترغیب میشود.
6- پرورش مهارتها و تواناییهای بدنی
اسباببازی مطلوب علاوه بر پرورش قوای روانی، عاطفی و خلاّقیّت، باید توانایی كودك را در استفاده از اعضای بدنش توسعه دهد.
7- پرورش خیالات و تصوّرات
8- تناسب با سن کودک
9- تناسب با جنسیّت کودک
10- دوام و استحکام
