هر روز و هر لحظه و در هر کار به یاد خالق خویش باشیم.
هر از گاهی به هنگام گوش دادن موسقی مورد علاقه مان به یاد خالق و مبدا بیفتیم
نظم محیط زندگیمان را حفظ کنیم.
غبطه و حسرت مادی و معنوی به هم نوع را از خود دور کنیم.
اشتباهاتمان را پذیرفته،از خدا و خلق،طلب بخشش و آمرزش نماییم.
صفت شجاعت و فروتنی را در خود تقویت کنیم.
قناعت(نه امساک و خساست)را پیشه خود سازیم.
طمع،ذلالت می آورد؛چشم طمع را کور کنیم.
به کسی حرف های آزار دهنده نزنیم.
ادب را در همه جا سر لوحه ی کارهایمان قرار دهیم و به دیگران احترام بگذاریم.
به هنگام دعا برای همه خلق دعا کنیم.
بخشی از درآمد خود را برای کمک به نیازمندان در نظر بگیریم.
به خاطر نداشته هایمان ناشکری نکنیم.
بد قولی نکنیم.بد قولی اعتماد دیگران را از ما سلب خواهد کرد.
همیشه و همه جا قدردان و سپاس گزار والدینمان باشیم.
امانت داران قابل و شایسته ای باشیم.
از خوردن گوشت قرمز،نوشابه و تنقلات به حد افراط پرهیز کنیم.
یادمان باشد که صداقت بزرگترین گام به سوی موفقیت و پیشرفت است.
بعد از خوردن هر وعده غذا شکر خالق را به جای آوریم.
به سلامت جسم و روحمان به یک اندازه اهمیت بدهیم.
اوقاتی را صرف تفریحات سالم کنیم.
اوقاتی را به ورزش اختصاص دهیم.
هر شب پیش از خواب اندکی از وقت خود را صرف مطالعه کنیم.
اسراف منشأ نداری هاست،اسراف نکنیم.
شنونده خوبی باشیم.
خلق خدا را با القاب و صفات زیبا و شایسته صدا کنیم.
بر سر نماز و به هنگام نیایش برای در گذشتگانمان طلب مغفرت و آمرزش کنیم.
نقاط ضعفمان را پیدا کرده و بکوشیم آنها را کمرنگ تر کنیم.
کار امروز را به فردا نیاندازیم.
با تندی و پرخاش دوستانمام را از دست خواهیم دادوبا متانت و حوصله با دیگران رفتار کنیم.
با گذشت و بخشنده باشیم.عاشق پیشه باشیم و عشق بورزیم.
به همه مردم به یک چشم نگاه کنیم و بدانیم که خداوند نیز این چنین بشر را خلق کرد.
فرد شاد و سرزنده را همه دوست دارند.پس با انرژی مثبت دیگران را به وجد بیاوریم.
مردم را دوست بداریم همان طور که انتظار داریم آنها نیز ما را دوست بدارند.
و در نهایت به یاد داشته باشیم که خودخواهی و لجاجت و زیاده خواهی و شهوت سموم مهلک و نابود کننده نسل بشر هستند.
