ماءالشعیر از جمله نوشیدنی هایی است كه به گفته متخصصان و كارشناسان تغذیه خواص زیادی به بدن می رساند.
شركت بهنوش جزو اولین شركت های ایرانی است كه به تولید ماءالشعیر در ایران پرداخت. در ارتباط با تاریخچه ماءالشعیر می توان گفت چندین هزار سال پیش در مصر باستان از نوشیدنی ای تحت عنوان آب جو استفاده می شد كه در همان دوران نوشیدنی ای با همان خواص از ارزن تهیه می شد، در این میان قبایل آفریقایی داشت.به تدریج این نوشیدنی الكلی در تمام نقاط جهان رایج و در تمام كشورها تولید شد. پیش از انقلاب نوع الكلی ماءالشعیر در ایران تولید می شد و شركت بهنوش ایران آن زمان با نام «ایران مالتا» یا «مالتای ایران» فعالیت خود را در سال 1346 آغاز كرد. بعد از انقلاب تولید ماءالشعیر الكلی قطع شد. شركت بهنوش قریب به یك سال تعطیل بود تا این كه سیستم تولید خود را تغییر داد و به تولید ماءالشعیر پرداخت.
پروسه تولیدی ماءالشیعر در ایران منحصر به فرد است. در تمام دنیا آب جوی الكلی تولید می شود كه برخی از آنها در پروسه دیگری الكل را از آن حذف می كنند. اما خط تولید شركت بهنوش به نوعی است كه در روند تولید آن اصلا الكلی تولید نمی شود كه بخواهیم آن را حذف كنیم. به همین دلیل بسیاری از كشورهای اسلامی كه روی این موضوع حساسیت دارند، بازار خوبی برای ماءالشعیر ایرانی است. چون آنها اعتقاد دارند كه محصول ایرانی كاملا حلال است.در اوایل انقلاب یك نوع ماءالشعیر تولید می شد كه از نوع گردشی بود و حالت یك بار مصرف نداشت. بعد از آن در اوایل دهه 70، بهنوش، دلستر را تولید كرد كه همان ماءالشعیر تغییر طعم داده شده بود و یك بار مصرف بود و در سال 76، دلستر لیمویی به بازار عرضه شد.
تنها ماده ای كه به عنوان افزودنی در ماءالشعیر استفاده می شود عصاره رازك است كه خواص طبی زیادی دارد كه از آن جمله می توان به دافع سنگ كلیه، مدر بودن، ضدعفونی كننده دستگاه گوارش و ضدعفونی كننده دستگاه تنفس اشاره كرد. علاوه بر تمام اینها ماءالشعیر با دارا بودن ویتامین های گروه B و اسید آمینه برای پوست و مو بسیار مناسب است، خواص درمانی بسیاری برای خانم های باردار و شیرده دارد و تا حدودی در افزایش ضریب هوشی موثر است.در روند تولید ماءالشعیر جوی خریداری شده به واحد بوجاری منتقل می شود.
واحد بوجاری، مكانی است كه جو در آن پاك و تمیز می شود. جویی كه در دنیا برای آب جوسازی استفاده می شود، جوی دوردیفه نام دارد.دلایل استفاده از جوی دوردیفه، پروتئین كم و دانه های هم سایز روی خوشه است كه ضایعات را كمتر می كند. شركت بهنوش نیز از جوی دوردیفه استفاده می كند كه این جو در قیف ریخته شده و توسط بالابر باسكول می شود. جو در دو مرحله سرند می شود و ضایعاتش گرفته شده و مجددا باسكول می شود. این مرحله اول بوجاری است.
در مرحله دوم دقت عمل بیشتری صورت می گیرد. در این مرحله جو سرند می شود كه در این سرند علاوه بر دانه بندی، ضایعات فلزی احتمالی از جو جدا می شود. بعد از این كه سرند مرحله دوم خود را پشت سر گذاشت، جو به مرحله سنگ چین می رود و سنگ ریزه ها از آن جدا می شود. جو در این مرحله توسط سرند یك دوم sort شده و به تانك ذخیره جو می رود تا برای تبدیل شدن به مالت آماده شود.
بعد از مرحله بوجاری، جو به مخزن های شست وشو و ضدعفونی رفته طی 30 ساعت شسته می شود. عمل شست وشو و ضدعفونی جو در سه مرحله انجام می گیرد. در خاتمه 30 ساعت شست وشو، توده جو به سالن ژرمینگ پمپ و به ابتدای سالن ریخته می شود. دستگاهی كه در این سالن وجود دارد در هر حركت رفت و برگشت خود توده را جابه جا می كند تا دانه ها از كف رطوبت بگیرند.توده ها پنج روز در این سالن می مانند و بعد از پنج روز به كوره می روند. دمای سالن ژرمینگ بین 17 تا 20 درجه سانتی گراد و رطوبت آن بالای 70 درصد است كه این شرایط باعث می شود تا جو بین 9 تا 11 میلی متر جوانه بزند و به مالت تبدیل شود.
بعد از آن مالت به واحد پخت می رود. در واحد پخت، مالت به دست آمده در مخزنی ریخته شده، 30 دقیقه خیس خورده، آسیاب شده و در تانك پخت ریخته می شود.مالت به همراه آب، به مدت 3 ساعت و 30 دقیقه در تانك پخت و در دمای 76 درجه سانتی گراد پخته می شوند. بعد از گذشت زمان لازم مالت به فیلتر تانك منتقل شده و در تانك جوش، عصاره رازك و شكر به آن افزوده می شود و بعد از حدود سه ساعت به تانك «ویرپول» رفته و در آنجا به خاطر حالت گردابی به وجود آمده «لرد» از مایع جدا می شود.مایع به دست آمده به چیلر منتقل شده و در آنجا شوك حرارتی داده می شود این شوك حرارتی اولین قدم برای جلوگیری از الكلی شدن مایع است.
آب جو، داری مخمر وحشی است كه در محیط مساعد باعث ایجاد الكل می شود برای جلوگیری از فعال شدن مخمر، شوك حرارتی ایجاد می شود كه مخمر وحشی این اختلاف دما را تحمل نكرده و از بین می رود.شربت به دست آمده در این مرحله به سردخانه رفته و حجم آن با آب دو برابر می شود و به دستگاه فیلتراسیون می رود. در بخش فیلتراسیون مایع شفافی با نام ماءالشعیر به دست می آید. محصول به دست آمده به سالن بسته بندی می رود و به صورت تمام اتوماتیك در شیشه و قوطی ریخته شود. وقتی مایع داخل بطری و شیشه پر می شود به مدت 30 دقیقه در دمای 72 درجه سانتی گراد پاستوریزه می شود.
در این مرحله محصول آماده حمل به بازار است. در شرایط امروز با توجه به آگاهی مصرف كننده از مضرات نوشابه های گازدار متداول، ماءالشعیر می تواند جایگزین خوبی در سبد خرید خانواده باشد.طعم ماءالشعیر به گونه ای است كه پس از مصرف چندین و چند باره آن دلنشین تر می شود
