سلام
تقریبا سه سال پیش این مطلب رو تو یکی از کتاب های شهید مطهری خوندم (شما هم خواستین بخونین تا علت ایجاد این تاپیک رو بدونین):
نویسندگی را از علی آموختم
به تعبیر حضرت زینب، بنی امیه تمام اقطار زمین و آفاق السماء را آنچنان گرفته بودند که نامی از علی در دنیا وجود نداشته باشد و حرفی از او نباشد. یک عامل اساسی برای اینکه علی (ع) در دنیا نمرد – عوامل ظاهری طبیعی را می گوییم - این بود که علی سخنانی دارد در نهایت زیبایی. نهج البلاغه واقعاً نهج البلاغه است. دشمن هم دلش می خواهد سخنان علی را ضبط و حفظ کند. چقدر ما داریم از فصحا و بلغای عرب، آنها که با علی هم میانه خوبی ندارند، که وقتی از آنان می پرسند: تو از کجا به این مقام از فصاحت رسیدی؟ یکی می گوید: صد خطبه از علی حفظ داشتم بعد ذهنم جوشید که جوشید، دیگری می گوید: هفتاد خطبه حفظ داشتم و سومی می گوید: حِفظُ کَلامِ الاصلَع. عبد الحمید کاتب خیلی معروف است، یک نویسنده خیلی فوق العاده ای است که گفته اند: بُدِئتِ الکِتابةُ بعَبدِ الحَمیدِ و خُتِمَت بابن العَمید. او یا به خاطر تقیه و یا واقعاَ با علی (ع) میانه خوبی ندارد. به او گفتند: تو فن نویسندگی را از کجا آموختی؟ گفت: حِفظُ کَلامِ الاصلَع. حفظ کردن سخنان آن که جلو سرش مو نداشت، یعنی علی (ع). دشمن هم نمی توانست کلام علی را حفظ و ضبط نکند.
برگرفته از کتاب حکایت ها و حکمت ها
مجموعه داستان های آثار شهید مرتضی مطهری
این از دشمنان علی! ما که دوستدار علی (ع) هستیم چی؟! تصمیم گرفتم لااقل حکمت های نهج البلاغه رو که کوتاه هم هست حفظ کنم. 5 تایی حفظ کردم و باز این کار متوقف شد. الان که فراغتی حاصل شده گفتم خوبه که ادامه بدم و اینجا هم بنویسم. شما هم اگر حاضرید بسم الله.
حالا اگر موافق هستین با زدن دکمه تشکر اعلام کنین. اگر نظر خاصی دارین بنویسین. خواهشا باز پست اضافی و به قول راسخون پست بی محتوا نذارین که حذف بشه.
تشکرها حذف نمیشه و باقی می مونه، اینطوری می فهمم چند نفر موافقن.
یه مشورت هم بکنم باهاتون:
به نظرتون چون میخوایم متن عربی حدیث رو هم بذاریم، جای این تاپیک تو تالار عربی باشه بهتر نیست، اینطوری اگر اون جمله نکته ای هم داشته باشه، دوستان متخصص می تونن بگن و ما استفاده کنیم. ولی از یه طرف فکر کردم اگر این تاپیک اونجا باشه شاید مخاطبینش یه عده خاصی باشن و همه استفاده نکنن.
حالا شما چی میگین؟
