هويج

مشخصات گياه شناسي : گياهي است با برگ هاي واجد بريد گي هاي فراوان و ريشه اي راست و ضخيم، گل هاي سفيد رنگ و کوچک آن در گل آذين هاي چتر مستقر مي باشند. ميوه هاي آن کوچک و خاردار بوده و بعد از رسيدن ميوه انشعابات چتر حالت بسته و خميده به خود مي گيرند.

انتشار جغرافيايي : هويج گياهي است دو ساله که انتشار جهاني دارد. در ايران نيز در بسياري از نقاط کشور هم به شکل خود رو رويش داشته و هم کاشته مي شود.

ترکيبات شيميايي : B کاروتن که پيش ساز ويتامين A مي باشد، استرول هاي گياهي و برخي اسانس ها همچون پنين، ليمونن عمده ترين ترکيبات شيميايي هويج هستند.

قسمت مورد استفاده : ريشه هويج علاوه بر مصرف خوراکي، مصرف دارويي دارد.

اثرات دارويي و طرز استعمال : 1.تسکين سوختگي ها و بيماري هاي پوستي : ريشه هويج له شده به صورت ضماد درد ناشي از سوختگي ها را تسکين داده، بيماري هاي پوستي همچون اگزما و دمل و کورک را درمان مي کند. 2.تقويت چشم : به دليل داشتن B کاروتن که پيش ساز ويتامين A مي باشد ريشه هويج باعث تقويت چشم و بينايي مي شود. 3.درمان سنگ کليه : تخم هويج اگر همراه با تُرب با آتش پخته شده و مصرف شود باعث رفع سنگ کليه مي شود. 4.به عنوان مدر : جوشانده 30 تا 40 گرم در هزار ريشه هويج که به ميزان سه استکان در روز قبل از غذا مصرف مي شوند. اثر مدر داشته در رفع آب آوردن بافت هاي بدن، دفع نفخ، رفع سنگ کليه و تقويت معده مفيد است.