نارون ( اوجا )

مشخصات گياه شناسي : گياهي است درختي که داراي پوست سخت و خشن و شکاف دار مي باشد. برگ ها بيضي شکل بوده و در حاشيه دندانه دار هستند ميوه نارون داراي خصوصيات منحصر به فردي است به طوري که يک بال غشايي دور تا دور ميوه را فرا گرفته است.

انتشار جغرافيايي : نارون به شکل خود رو بيشتر در شمال کشور در گرگان، بابلسر و نوشهر و ... يافت مي شود ولي به عنوان درخت زينتي در نواحي مختلف کشور امروزه کاشته مي شود.

ترکيبات شيميايي : پوست نارون داراي موسيلاژ، تانن، فيتوسترين و پاره اي ديگر از ترکيبات مي باشد.

قسمت مورد استفاده : پوست درخت مذکور بيشترين خاصيت دارويي را دارد.

اثرات دارويي و طرز استعمال : 1.درمان عوارض جلدي : به کار بردن جوشانده پوست درخت يا پماد حاصل از آن اساساً براي درمان بيماري هاي پوستي به کار مي رود. براي تهيه جوشانده 50 تا 100 گرم پوست درخت در يک ليتر آب جوشانده مي شود و اين جوشانده بر روي موضع استفاده مي شود. براي تهيه پماد 50 گرم پوست درخت را در 150 گرم روغن نپباتي و 50 گرم موم در حمام آب جوش به مدت نيم ساعت و به طور متناوب چند بار حرارت داده و بعد از صاف کردن با يک پارچه نازک آن را مصرف مي نمايند. 2.درمان نقرس و رومانتيسم مزمن : از زما نهاي گذشته خصوصاً در اروپا خاصيت نرم کنندگي مفاصل اين گياه به خوبي شناخته شده بود و به همين دليل از جوشانده پوست درخت براي درمان عوارض نقرس و رمانتيسم استفاده مي شد.

نسترن

مشخصات گياه شناسي : نسترن درختچه اي خاردار است با برگ هاي تک شانه اي که هر کدام از برگچه ها بيضوي شکل بوده، در حاشيه شديداً دندانه دار هستند. گل ها سفيد تا صورتي رنگ بوده و ميوه گياه قرمز رنگ است و به عنوان يک ميوه کاذب شناخته شود زيرا از گوشتي شدن کاسه گل به وجود مي آيد.

انتشار جغرافيايي : نسترن به حالت خود رو در نواحي البرز، کرج و مناطق مختلف آذربايجان مي رويد.

ترکيبات شيميايي : جداره ميوه گل نسترن حاوي مقادير فراواني ويتامين C، اسيد سيتريک، اسيد ماليک قند و موسيلاژ است.

قسمت مورد استفاده : ميوه تازه يا خشک گياه مصرف دارويي دارد.

اثرات دارويي و طرز استعمال : 1.رفع حالت سستي در بدن : مصرف قسمت گوشتي ميوه نسترن و يا جوشانده ميوه خشک آن باعث از بين رفتن سستي بدن شده و مقاومت عمومي بدن را در مقابل بيماري ها خصوصاً سرماخوردگي و آنفولانزا افزايش مي دهد. 2.درمان التهاب کليه و خيز عمومي : نسترن به عنوان يک پيشاب آور ملايم شناخته مي شود و از اين رو جوشانده آن در درمان التهابات خفيف کليه و آب آوردن انساج استفاده مي شود.

نيلوفر آبي

مشخصات گياه شناسي : گياهي است علفي و آبزي با برگ هاي بسيار بزرگ گرد و شناور در سطح آب که از ريزوم مدفون شده در بستر آب منشأ مي گيرند و داراي دمبرگ بسيار بلند مي باشند. گل هاي اين گياه سفيد رنگ و بسيار درشت بوده و خارج از آب تشکيل مي شوند.

انتشار جغرافيايي : نيلوفر آبي را مي توان در آب ها و برکه هاي شمال ايران يافت.

ترکيبات شيميايي : در تمايي اين گياه املاح معدني مختلف، تانن، اسيد گاليک، اسيد تانيک و در جوانه هاي گل و دانه هاي اين گياه آلکالوئيد نوفارين وجود دارد.

قسمت مورد استفاده : تمامي قسمت هاي گياه از جمله ريزوم، گل، دانه و برگ ها مصرف دارويي دارند.

اثرات دارويي و طرز استعمال : 1.جلوگيري از احتلام شبانه : مصرف 2/0 گرم عصاره رقيق اين گياه در روز از احتلام شبانه جلوگيري کرده همچنين تحريکات شديد قواي جنسي را تسکين مي دهد. 2.درمان سيلان مني : جوشانده ريزوم نيلوفر آبي از سيلان مني جلوگيري مي کند. 3.جلوگيري از جاري شدن خونريزي حيض : مصرف تخم نيلوفر به شکل جوشانده در اين مورد پيشنهاد شده است. 4.به عنوان مخدر و آرام بخش : جوشانده گل هاي نيلوفر آبي خاصيت مخدري داشته و در شکم دردهاي شديد تجويز مي گردد. همچنين به عنوان خواب آور نيز از آن استفاده نمود.