لوبيا

مشخصات گياه شناسي : گياهي است علفي و بالارونده با برگ هاي مرکب 3 برگچه اي که هر کدام از برگچه ها بيضوي شکل، بزرگ و نوک تيز مي باشند. گل ها سفيد، بنفش يا صورتي رنگ بوده و ميوه گياه که همان لوبياي معمولي است نيامي است دراز و باريک و نوک تيز که داراي دانه هاي درشتي مي باشد. شکل و اندازه اين دانه ها در واريته هاي مختلف متفاوت است.

انتشار جغرافيايي : منشأ اوليه اين گياه مناطق گرمسيري آمريکاي جنوبي است ولي امروزه در ساير نقاط جهان از جمله ايران به وفور کاشته مي شود.

ترکيبات شيميايي : اين گياه داراي موادي همچون گلوکوکينين و مقادير فراوان اسيد سيليسيک بوده، دانه هاي سبز و تازه آن واجد ويتامين هاي B و C مي باشند.

قسمت مورد استفاده : ميوه خشک شده و دانه هاي گياه خاصيت دارويي دارند.

اثرات دارويي و طرز استعمال : 1. درمان بيماري قند : ميوه نيام لوبيا يا همان لوبيا سبز اثر خفيف و جزئي در پائين آوردن قند خون دارد. به اين منظور 3ـ4 مشت ميوه نيام خرد شده را بعد از چند ساعت خيساندن در دو ليتر آب جوشانده و جوشانده مذکور را مصرف مي نمايند. لازم به ذکر است بايد از مصرف خام دانه هاي لوبيا پرهيز شود زيرا دانه هاي خام آن واجد يک آلبومين سمي مي باشند که در اثر پختن زايل مي شود. 2. درمان خيز عمومي بدن : ميوه نيام لوبيا خاصيت پيشاب آور داشته و از اين رو نه تنها در درمان خيز عمومي بدن بلکه در بيماري هاي مزمن مجاري اداري، سنگ کليه و غيره نيز مصرف مي شود. در تمامي اين موارد مي توان از جوشانده نيام به شرحي که قبلاً گفته شد استفاده کرد.