علف چاي

مشخصات گياه شناسي : علف چاي كه به آن گل راعي نيز مي گويند گياهي است علفي با ساقه هايي كه در قاعده منشعب هستند . برگهاي بيضوي آن بر سطح خود نقاط كوچكي دارند كه همان غدد ترشحي بوده و به دليل وجود اين لكه ها اگر برگ در مقابل نور گرفته شود نور را از خود عبور مي دهد . گلهاي زرد رنگ گياه در گل آذينهاي ديهيم قرار مي گيرند .

انتشار جغرافيايي : اين گياه غالبا در شمال و شمال غرب كشور رويش دارد . در شمال در نواحي مختلف البرز ، راه چالوس ، كرج و در شمال غرب در اطراف اروميه ، تبريز و ميشو داغ وجود آن گزارش شده است .

ترکيبات شيميايي : مهمترين تركيب شيميايي اين گياه رنگدانه قرمزي موسوم به هيپريسين مي باشد كه اين ماده عامل پيدايش حساسيت به نور در دامهايي است كه از اين گياه مصرف مي نمايند .

قسمت مورد استفاده : گلهاي تازه و سر شاخه دار گل دار گياه مصرف دارويي دارد .

اثرات دارويي و طرز استعمال : 1- التيم زخمها و درمان خون مردگيها : براي درمان خون مردگيها و التيام و بهبود زخمها مي توان با استفتده از علف چاي داروي مفيده تهيه نمود . به اين منظور مقدار 100 گرم از سر شاخه گلدار تازه گياه را در 250 گرم روغن زيتون خيسانيده و به مدت دو هفته در مجاورت نور خورشيد قرار مي دهند و بعد از اين مدت آن را صاف نموده و به شكل خارجي در محل زخم يا خون مردگي مي مالند . 2- درمان قاعدگيهايي نا منظم : دم كرده 15 تا 30 گرم در هزار سر شاخه گلدار گل راعي كه به ميزان يك فنجان قبل از هر وعده غذا مصرف مي شود براي درمان قاعدگيهاي نامنظم توصيه مي شود . 3- مسكن اعصاب : دم كرده سر شاخه گلدار علف چاي اثر قابل توجهي در رفع سر درد هاي عصبي و سر درد هاي ناشي از ميگرن ،‌سياتيك صرع و ... دارد . دم كرده آن نيز با همان روشي كه عنوان شد تهيه مي گردد . 4- درمان ناراحتيهاي گوارشي : دم كرده گياه را مي توان براي درمان برخي ناراحتيهاي گوارشي چون اسهالهاي ساده ،‌صفرا و ... نيز استفاده نمود .