مؤمني با تقواست كه در همه كارها خداوند را در نظر داشته باشد و بادقت تمام، طوري رفتار كند كه موجب خشنودي خداوند شود و با حواس جمع دست به كارهايي نزند كه نارضايتي و ناخشنودي خداوند را به دنبال داشته باشد.
دلالت تقوا بر خوف، يك دلالت التزامي است چون اصل تقوا به معني خود را نگهداشتن است، ولي اين بديهي است كه تا انسان از چيزي نترسد تقوا و حفظ نفس، مفهومي پيدا نميكند، چرا كه ترس، انسان را واميدارد تا خويشتن را از خطر حفظ كند. بنابراين، كاربرد تقوا در خوف كاربردي است در يك معناي التزامي. و نيز ميتوان گفت مفهوم خوف در تقوا اشراب ميشود يعني حفظ نفس همراه با خوف است.
