اين امر تنها در ارتباط با حس بينايي نيست، حس شنوايي ما نيز چنين حالتي دارد، چه بسيار كه شنيدهايم، اما به خاطر نسپردهايم، چه بسيار كه صحبت كردهايم اما از صفحه ذهنمان پاك شده است.
فراموشي دلايل متعددي دارد؛ اما طبيعيترين حالت آن كه خيلي از ما به آن مبتلا هستيم، بيدقتي است. يعني ميبينيم اما نگاه نميكنيم، ميشنويم اما گوش نميكنيم تا به خاطر بسپاريم.
اين امر نيز دلايل متعددي دارد، از جمله اينكه ما در طول روز با مسائل زيادي روبهرو هستيم كه شايد حتي به ذهنمان خطور نكند كه ميتواند دقت نظر ما را كاهش دهد. گاهي اوقات راجع به چندين مساله بايد به صورت همزمان تصميم بگيريم و حتي تاثيرگذاري و تاثيرپذيريهاي اين متغيرها را نسبت به همديگر لحاظ كنيم كه هر كدام از اين عوامل به صورت طبيعي از دقت نظر ما ميكاهد.
راهحل چيست؟ يك راهحل اين است كه تلاش كنيم با سبك كردن برنامه زندگي خودمان فرصتهاي ذهني بيشتري براي خود ايجاد كنيم و به اين وسيله دقت نظرمان را افزايش دهيم.
راهحل ديگرش اين است كه به جاي اينكه ما در خدمت تكنولوژي باشيم، تكنولوژي را در خدمت زندگي خود بگيريم، نكتهاي كه هماكنون به قاموس فراموشي سپرده شده است و بسياري اوقات ما اسير تكنولوژي شدهايم.
اما راهحل سومي نيز وجود دارد كه هم به شكل مستقيم و هم به شكل غيرمستقيم ميتواند بر افزايش دقتنظر ما تاثير بگذارد و آن راهحل سفر كردن است.
وقتي كه سفر ميرويم، هم به خودمان كمك كردهايم كه خلوتي و آرامشي پيدا كنيم و هم اينكه در بسياري از مواقع از روزمرگيهاي تكنولوژيك خود را رهايي بخشيدهايم و همين امر عاملي ميشود براي اينكه دقيقتر ببينيم، دقيقتر بشنويم و روحمان كمتر خسته شود؛ حتي بسياري اوقات وقتي از يك سفر متبوع بازميگرديم تا ماهها هنوز فراغ بال حاصل از سفر پيشين بر روحمان باقي ميماند.
علاوه بر اين در هنگام سفر خود فراغتها و آرامشهايي كه در سفر برايمان ايجاد ميشود به ما كمك ميكند تا محيط پيراموني خود را دقيقتر ببينيم؛ شايد به همين دليل است جادهاي جنگلي كه به ندرت هر يك سال يا 2 سال يكبار از آن عبور ميكنيم را بهتر از برخي پسكوچههاي شهر خودمان به خاطر ميسپاريم و شايد به همين دليل است كه حتي گاهي اوقات نشانه تك درخت يا چشمه را بخوبي به خاطر ميسپاريم و چند سال بعد نيز هنوز در ذهنمان جريان دارد، اين در حالي است كه شايد در محل كار خودمان هر روز به يك نكته خيره بشويم، اما ظرايف و برخي ريزهكاريهاي آن در خاطرمان نقش نبسته باشد.
هنگامي كه به سفر ميرويم، فرصت مييابيم و فراغت، شايد هم ميدانيم كه گريزي از دقت كردن وجود ندارد، به همين دليل عميقتر نگاه ميكنيم، با دقتتر ميشنويم و... مثلا به اين نكته دقت كردهايد كه در سفر گوش كردن موسيقي حال و هواي ديگري دارد، يك دليلش اين است كه فرصت ميكنيم دقيقتر به شعر و آهنگ آن گوش كنيم، در نتيجه روحمان نيز بيشتر آن را ميطلبد.
فراموش نكنيم كه فرصت سفر را دريابيم و براي خودمان اين امكان را ايجاد كنيم كه با دقت بيشتري گوش كنيم و با دقت بيشتري ببينيم و چه بهتر كه با دقت بيشتري سخن بگوييم.
