در هشت سال دفاع مقدس برای هدایت، چه اصولی را رعایت کردیم؟
گر چه در هشت سال دفاع مقدس اصول مختلفی نقش داشت اما اصل معنویت یکی از مهم ترین، سازنده ترین و تاثیرگذارترین آنها می تواند باشد که به نمونه های مختلفی از آن اشاره می کنیم؟
تطابق الگوهای عاشورا با جبهه
کربلا اساسنامه ایمان، فهرست همه خوبی ها و فرهنگنامه قبیله معرفت و عشق است. هیچ کس نیست که با کربلا اُنس و اُلفت بیابد و شکفتن و بالیدن و جوشش حیات خود را در خود حس نکند. جامعه ای که با فرهنگ عاشورا پیوند و آشنایی بیابد، سرشار از پویایی و توانایی خواهد شد. به همین دلیل است که کربلا بهترین پایگاه الهام برای حرکت و خیزش و قیام است و آنان که معرفت عاشورایی یافته اند، انسان هایی اند که حُریت، عزت، جوانمردی، پاکبازی، اخوت، صمیمیت، عرفان، ایمان و شهادت، درون مایه زیستن و قانون زندگی و جهت گیری هاشان خواهد شد.(عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس،ج3 ص 20)
رهبر معظم انقلاب می فرمایند:' شما ببینید این نصف روز حادثه (کربلا)، چه قدر در تاریخ ما برکت کرده و تا امروز هم زنده و الهام بخش است.' (حدیث ولایت، مجموعه رهنمودهای مقام معظم رهبری،ج7ص236-237)
سیمای پیرانی که در جبهه می جنگیدند، حبیب بن مظاهر را تداعی می کرد. نوجوانان به قاسم سرداران به ابوالفضل و جوانان به علی اکبر تشبیه می شدند. در نامه هایی که از جبهه به خانواده ها می رسید، به صبوری زینب توصیه می شد. حتی کودکان شهید در بمباران و حملات موشکی، به علی اصغر تشبیه می شدند.
در یک نگاه کلی، به برخی از وجوه مشترک دو فرهنگ عاشورا و دفاع مقدس اشاره می کنیم:
1- هر دو برای دفاع از حریم ارزش ها و حفظ اسلام و رضای پروردگار، رویاروی دشمن می ایستند.
2- رهبر هر دو حرکت، فرزندان پیامبرند. همان صلابت، پایداری، ذلت ناپذیری، شهادت پذیری و روح ایثار که در وجود مبارک اباعبدالله(ع) هست، در وجود امام خمینی(ره) تجلی یافته است. امام به پیروی از سالار شهیدان، از هیچ فداکاری در راه مکتب و آرمان های الهی دریغ ندارد.
3- یاران امام خمینی(ره) همچون شهیدان کربلا، کانون عرفان و محبت الهی و سرشار از شوق شهادت و فداکاری اند.
4- دشمن رویارو با دو جریان، در نهایت قساوت، پستی، دنیا پرستی و خودخواهی است.
5- همان مظاهر روز و شب عاشورا در جبهه های دفاع مقدس دیده می شود. زمزمه های عاشقانه، نماز، عبادت، قرائت قرآن و آمادگی برای وصل و پیوند با محبوب.
6- پایداری و شکیبایی زنان امت امام خمینی(ره) و نقش روشنگری و صبوری آنان، جلوه ای از صبوری و پیام رسانی قافله اسیران کربلاست.
7- هر دو جریان رسواگر ستم شدند و نقاب از چهره دروغ و تزویر و نفاق برافکندند.
8- در هر دو جریان از شهیدان شیرخوار تا پیران سالخورده می توان یافت.
9- صحنه ها و موقعیت هایی همچون صحنه های کربلا، بارها در جبهه های دفاع مقدس اتفاق افتاد. مانند: تشنگی، جدا شدن سرها، اسارت و ... این صحنه ها همواره ذهن ها را به صحنه های کربلا پیوند می زند.
10- جبهه های هشت سال دفاع مقدس جلوه گاه اخلاق، فضایل و ارزش های الهی و سازنده ترین و پرشکوه ترین درس ها بود. درس هایی که رزمندگان در مکتب عاشورا آموخته بودند. معمولاً در جبهه ها، همه ارزش های اخلاقی، با کربلا تطبیق داده می شد.
11- پایان هشت سال دفاع مقدس، همچون پایان عاشورا، تمام شدن و توقف راه نبود، بلکه پس از آن، ایمانی که محصول خلوص و فداکاری رزمندگان بود، هشیاری، تحرک و بیداری های بزرگی را رقم زد که نه تنها تضمین سلامت جامعه، بلکه الهام بخش مبارزات در گوشه و کنار جهان شد. تاثیر این ایثار و خلوص را در رزمندگان لبنان و فلسطین (غزه) می توان یافت.
12- همچنان که انقلاب عاشورا تضمین بقاء و سلامت مکتب و اسلام نوپایی شد که محصول 23 سال تلاش پیامبر (ص) و مجاهدت صحابه بزرگ بود، مجاهدت های هشت سال دفاع مقدس نیز تضمین بقاء و سلامت انقلاب اسلامی شد.(عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس،ج3 ص 23-24)
خلوص، بی آلایشی و پالایش
فرماندهان در هنگام عملیات یا شب عملیات، خاموش کردن چراغ و دعوت به رفتن را تداعی تصفیه و پالایش کربلا می ساختند و رزمندگان، شب عملیات را به یاد شب عاشورا، با تهجد و اشک و نماز و خواندن زیارت عاشورا، به صبحی شکوهمند پیوند می زدند و زمزمه ای همچون زمزمه کندوی عسل در فضای جبهه پیچیده بود و آنان پیوسته در حال قیام و قعود و رکوع و سجود بودند. و مکتب اباعبدالله را چراغ راه و اسوه جهاد و دفاع خود قرار می دادند.
تجلی گاه همه ابعاد و اضلاع مکتب
هشت سال دفاع مقدس، شبیه ترین صحنه ها به عاشورا را در خویش آفرید. زیرا رزمندگان با الهام از همین جلوه ها کوشیدند تا اخلاق، عبادت،اُلفت، غیرت و جوانمردی، پاکی . پاکبازی و ... را از کربلا بیاموزند و خود را با اُفق عاشورا نزدیک کنند. به همین دلیل رحمت و خشم، صلابت و انعطاف، لبخند و اشک و حتی جدیت ها و شوخی های جبهه های دفاع مقدس همرنگ کربلا بود و رزمندگان، چون اصحاب امام حسین(ع)، تصویری تمام از اسلام را فرا چشم نسل ما قرار دادند.
حجّت کامل
در هشت سال دفاع مقدس و پس از آن، این جلوه حجت نمای عاشورایی، در جبهه، پشت جبهه و در اسارت کاملاً پیدا است. خانواده ها پس از شهادت فرزند، فرزند دیگر را به جبهه می فرستند. خانواده ها، کودکان شیرخوار و ... در حملات موشک و توپ و بمباران به شهادت می رسند. افرادی که زنده مانده اند آوارگی را به جان می خرند. پیرو جوان به جبهه می آیند. زنان در صحنه نبرد حضور دارند و به شهادت می رسند. اسیران در بند پیام می دهند و رسوا می کنند و صبورانه شکنجه و درد و غربت را تحمل می کنند.
وحدت در جهت اندیشه و عمل
در هشت سال دفاع مقدس 'ارتش و سپاه و بسیج و سایر قوای مسلح نظامی و انتظامی و مردمی ما پیرو اولیایی هستند که همه چیز خود را در راه هدف و عقیده فدا نموده و برای اسلام و پیروان معظم آن شرف و افتخار آفریدند.'(صحیفه نور، مجموعه رهنمودهای امام خمینی، ج15،ص154)
در صحنه های نبرد، اشارت همه دل ها و زبان ها و دست ها به اراده و خواست الهی بود و پیروزی را از خدا می دیدند و همه جا سرانگشت لطف و محبت او را می جستند. وقتی خرمشهر آزاد شد، حضرت امام آن را از خدا دانست و در تمام مراحل تکلیف و انجام وظیفه الهی را گوشزد می کردند.
تداوم، استمرار و تکامل
شهیدان دفاع مقدس، در وصیت نامه ها، مادران، خواهران و همسران خود را به وظیفه و نقش زینبی دعوت می کردند. آزادگان سرافراز دفاع مقدس، در بند و زنجیر دشمن، که در هر نفس در کنارشان بود، با خبرنگاران چگونه صحبت گفتند و در نامه های خویش با چه ظرافت و زیرکی نقش پیام رسانی خود را ایفا کردند.
حیات بخش و زایندگی
شهادت و پاکبازی هشت سال دفاع مقدس باعث حرکت ها و رسواگر ستم شد و به تعبیر امام خمینی(ره) صولت و اُبهت ابر قدرت ها را درهم شکست. به مسلمانان جهان آموخت که می توان به رغم همه همدستی ها و توطئه های پیچیده دشمنان ایستاد. جرات و شهامت ایستادن در مقابل قدرت های جهنمی عصر ما درسی بود که جبهه های نبرد هشت سال دفاع مقدس به جهانیان داد. خون و ایثار، رسواگر جنایت و بیداد شد و همین، اسلام را در روزگار ما، زنده، پویا و تاثیرگذار کرد.
امام خمینی(ره) در خطاب به رزمندگان سپاه و ارتش فرمود: ' شما به حقید، همانطوری که امام سیدالشهدا(ع) به حق بود و با عده قلیلی مقابله کرد و در عین حالی که به شهادت رسید و فرزندان او هم به شهادت رسیدند، لکن اسلام را زنده کرد و بنی اُمیه را رسوا کرد. شما هم شیعیان همان حضرت هستید. .'(صحیفه نور، مجموعه رهنمودهای امام خمینی، ج16،ص68)
زیارت عاشورا
آشنا ترین زیارتنامه جبهه ها، پادگان ها و مراکز تجمع نیروهای رزمنده زیارت عاشورا بود. زمزمه صبحگاه، لحظه های عملیات و همراه رزمندگان در جیب و کوله پشتی، همین زیارت عاشورا بود. ترنم عاشقانه این زیارت، دل ها را به کربلا پیوند می داد و شعله ایثار و فداکاری را در جان ها بر می افروخت. زیارتنامه عاشورا ستایش و نکوهش است، ستایش روح بزرگ عاشورا و یاران پاکبازش و نکوهش ستمگران، قساوت پیشگان و زمینه سازان جنایت است. خواندن زیارت عاشورا هم شور حسینی را در قلب ها برمی انگیخت و هم خشم و نفرت نسبت به دشمن را تازه و زنده نگه می داشت.
صفا و اخلاص
شب های عملیات، شبیه شب عاشورا بود. شوق و شور و شعف، آمیخته با اشک و استغاثه، زمزمه و نجوا، نماز و نیایش، فضا را لبریز معنویت و روشنی می ساخت. رزمندگان همدیگر را در آغوش می گرفتند، به همدیگر وصیت می کردند و از آنان که سیمای درخشان داشتند و شهادت در نگاه و حالاتشان تموّج داشت، تقاضای شفاعت می کردند.
