> تاريخچه جنگ ها >خيبر

نبرد خيبر در سال هفتم هجري ميان مسلمانان و يهوديان به وقوع پيوست که نام 28 تن از شهداي اين غزوه در دفتر صبح به ثبت رسيده است.

  تاريخچه خيبر  

با استقرار حکومت اسلامي در مدينه، يهوديان دشمني خود را با اسلام و پيامبر و مسلمانان به شکل‌هاي گوناگون نشان مي‌دادند. يهودياني که در مدينه و اطراف آن ساکن بودند، به دليل پيمان‌شکني و توطئه، از سوي پيامبر اکرم به عواقب ناگواري نظير اعدام، آوارگي و تبعيد از مدينه گرفتار شدند و برخي از آن‌ها در منطقه‌اي به نام خيبر و وادي القري که جلگه وسيع و حاصلخيزي در 32 فرسخي شمال مدينه است، سکونت گزيدند.
با اين حال، بعضي اقدامات يهوديان که منجر به حوادثي چون جنگ احزاب شد و نيز احتمال همدستي آن‌ها با کسري و قيصر، پيامبر را بر آن داشت که هرچه زودتر آتش فتنه آن‌ها را براي هميشه خاموش کند. به همين جهت دستور حمله به سوي دژهاي يهوديان را صادر کرد، فردي به نام غيله ليثي را جانشين خود در مدينه قرار داد، پرچم سفيدي به دست حضرت علي عليه السلام داد و همراه مسلمانان عازم خيبر شد.
لشگر مسلمانان 1600 نفر بود که 200 سواره‌نظام داشت. پيامبر هنگامي که به سرزمين خيبر رسيد، اين‌گونه دعا کرد: « اي خداي آسمان‌ها و آن‌چه در زير آن‌ها قرار دارد! اي خداي زمين‌ها و آنچه بر آن‌ها سنگيني افکنده است! از تو خوبي اين آبادي و خوبي ساکنان آن و خوبي هر آنچه را که در آن هست مي‌خواهيم و از بدي‌هاي اين آبادي و ساکنانش و آنچه در آن است به تو پناه مي‌بريم.»
روز اول و دوم، پيامبر براي فتح دژها به ترتيب ابوبکر و عمر را مأموريت داد ولي آن‌ها بدون نتيجه به حضور پيامبر برگشتند. پيامبر فرمود: « فردا اين پرچم را به دست کسي مي‌دهم که خدا و پيامبر را دوست دارد و خدا و پيامبر نيز او را دوست دارند و خداوند اين دژ را به دست او مي‌گشايد. او مردي است که هرگز پشت به دشمن نکرده و از صحنه نبرد نمي‌گريزد.» صبحگاهان علي عليه السلام را احضار کرد و دست بر ديدگان دردناک او کشيد و دردش را تسکين داد به طوري که علي عليه السلام تا آخر عمر به درد چشم مبتلا نشد.
علي عليه السلام روانه دژها شد درحالي که زره محکمي بر تن داشت و شمشير ذوالفقارش را در دست گرفته بود.
با دلاوري مسلمانان، دژهاي هفتگانه خيبر که عبارت بودند از « ناعم، قموص، کتيبه، نسطاة، شق، وطيح، سلالم » يکي پس از ديگري فتح شد. در اين نبرد جمع زيادي از دلاوران يهود به دست حضرت علي عليه السلام و ساير رزمندگان سپاه اسلام به هلاکت رسيدند.
پس از پيروزي مسلمانان، غنائم ميان آن‌ها تقسيم شد و پيامبر همه يهوديان را از شبه جزيره تبعيد کرد تا براي هميشه از قلمرو مسلمانان خارج شوند

محمود بن مسلمة

حارث بن حاطب

عبدالله بن هبيب بن اهيب

عروه بن مرة بن سراقه

مسعود بن ربيع

عبدالله بن ابي امية بن وهب

عبدالله به سهل بن زيد

طلحة بن يحيي

ربيعة بن اكثم

عمارة بن عقبة بن حارث

اوس بن جبير انصاري

ثقف بن عمرو

ابوضياح بن ثابت بن نعمان

رفاعة بن مسروح

ثابت بن واثلة

جدي بن مرة

اوس‌ بن‌ قتاده

عدي ‌بن ‌مرة بن سراقه

اوس ‌بن ‌القائد

انيف بن حبيب

فضيل بن نعمان

اسلم الحبشي الاسود

اوس ‌بن‌ حبيب

اوس‌ بن‌ عائذ

انيف بن وائله

عامر بن سنان

بشربن براء

ثابت بن اثلة