> تاريخچه جنگ ها >جمل
|
غزوه جمل در سال سي و شش هجري قمري به وقوع پيوست. نام 4 تن از شهداي اين غزوه در دفتر صبح به ثبت رسيده است.
|
|
 تاريخچه جمل
|
|
اميرالمؤمنين (ع) با شنيدن خبرهاي ناگوار بصره و جناياتي که به دست پيمانشکنان در آن شهر انجام شده بود، از ذيقار به همراه لشکري که از کوفه و برخي شهرهاي ديگر حجاز و عراق تهيه شده بود به سوي بصره حرکت کرد.
عايشه، طلحه و زبير نيز با شنيدن خبر حرکت اميرالمؤمنين (ع) لشکريان خود را برداشته و از بصره بيرون آمدند و در جايي به نام قصر عبيدالله بن زياد به يکديگر رسيدند.
سه روز هر دو لشکر بدون اينکه جنگي رخ دهد در آنجا منزل کردند. اين مدت به رد و بدل شدن پيامها و نامهها گذشت.
امام (ع) در روز جمعه دهم جماديالاخر سي و شش لشکر خود را صفآرايي کرد. در ميمنه مالکاشتر و سعيد بن قيس را قرار داد و ميسره را به عمار و شيرع بن هاني سپرد و محمدبن ابي بکر و عدي بن حاتم را به قلب لشکر امير ساخت و...
ابتدا سپاه جمل به سمت لشکريان امام (ع) تيراندازي کردند. آنگاه امام (ع) جنگ را آغاز کرد. در مورد طول مدت جنگ مورخين نوشتهاند، يک روز، بعدازظهر و سه روز؛ اما زبير در ميانه ميدان از جنگ با اميرمؤمنان انصراف داد چرا که امام (ع) به او يادآوري کرد، که روزي رسول الله (ص) به او گفته بود: «بدان که تو در آينده به جنگ او [علي(ع)] خواهي رفت در حالي که ستمکار بر او ميباشي و او بر حق است.» زبير از ميدان جنگ کناره گرفت، اما مردي به نام «عمرو بن جرموز» از قبيله بنيتميم او را کشت. اما طلحه بن عبدالله نيز به دست مروان بن حکم به قتل رسيد. جنگ ادامه داشت تا اينکه سپاه امام (ع) شتر عايشه را کشتند و لشکريان را از گرد او متفرق ساختند و جنگ به پايان رسيد.
با پايان جنگ، حيدر کرّار به عايشه فرمود: « اي حميرا رفتار خداي را نسبت به خود چگونه ديدي؟» عايشه در پاسخ گفت: « اکنون که پيروز گشته و قدرت يافتي بگذر و نيکي کن.»
امام (ع) دستور داد لشکريان آنچه از اموالي که گرفتهاند بردارند ولي به دنبال فراريان نروند، به خانههاي مردم وارد نشوند، زنان و کودکان را اسير نکنند و مجروحان را نکشند...
هر زني که شوهرش کشته شده بايد عده وفات بگيرد.
|
ليست شهداي جمل
|
حكيم بن جبله عبدي
|
زيدبن صوحان عبدي
|
عليابن هيثم
|
|
هندبن عمرو
|
سه شنبه 28 دی 1389 6:17 PM
تشکرات از این پست
