هپنوتيزم
از اين بالاتر اين است كه روان انسان نه تنها در بدن او مؤثر باشد،فكر و روح انسان نه تنها در خود او مؤثر باشد،در يك انسان ديگر مؤثر باشد،آنچه اين انسان فكر مىكند،در بدن آن انسان(انسانى كه وجود او غير از وجود خودش است)مؤثر باشد.اين هم وجود دارد.
تنويمهاى (4) مغناطيسى و هيپنوتيزم كه امروز خيلى مطرح است چنين چيزى است.يك انسان،انسان ديگرى را مىتواند تحت تاثير قرار بدهد و آن انسان ديگر هر مقدار كه فكرش سادهتر باشد يعنى قدرت مقاومتش كمتر باشد
و اين طرف هر مقدار قويتر باشد بيشتر مىتواند او را تحت تاثير قرار بدهد.در تنويمهاى مغناطيسى،شخص به طرف فرمان مىدهد بخواب،او مىخوابد،با اينكه مىدانيم خواب يك مكانيزم ديگرى دارد
و به حالت طبيعى يك احتياجى است كه بعد از يك خستگى براى بدن پيدا مىشود و تا اين خستگى نباشد انسان خوابش نمىبرد.ولى اين به او فرمان مىدهد كه بخواب،مىخوابد،و در حالى كه خوابيده است به او فرمانها مىدهد
و او فرمان او را در حال خواب اطاعت مىكند.به هر حال دنياى روح و روان انسان دنياى خيلى وسيعى است و به اين سادگيها كه ابتدا افراد خيال مىكنند نيست.حال يكى از خصوصيات آن اين است(البته چيز خوبى نيست،روحهاى پاك هرگز اينچنين نخواهند بود):
ممكن است در بعضى از روحها و روانها چنين حالت و خاصيتى باشد كه اگر در باره ديگرى به گونهاى فكر كند فورا در آنجا روى او اثر بگذارد.در بعضى از احاديث هم از پيغمبر اكرم وارد شده كه فرموده است(در سند آن احاديث دقت نكردهام)«العين حق»چشم حق است،
يعنى دروغ مطلق نيست،بعضى از چشمها اثر دارد.و يا حديثى از پيغمبر نقل كردهاند كه«العين يجعل الرجل فى القبر و الجمل فى القدر»يعنى چشم چنين قدرتى را دارد كه انسانى را به گور بفرستد و شترى را در ديگ.تجربهها و آزمايشها هم نشان داده كه در باره بعضى از افراد مطلب چنين است...
