مرگ سرخ

نویسنده: رضا مصداقی بهاری

مرگ پایان نیست؛ تغییر جایگاه است. از اول، خداوند در قرآن این حقیقت را آشکار کرده که شهدا نمرده اند: «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ». شهادت، معامله ای الهی است؛ جانی فانی در برابر حیاتی باقی. «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ». خدا خودش خریدار است و شهدا فروشنده ی جان. این بزرگترین تجارت تاریخ است؛ مرگی که تاجرانه شد. «فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ». شهدا با این معامله، از قفسِ تن رسته و به افق بیانتهای هستی پیوسته اند. مرگِ ظاهری، تولدی دیگر است در سطحی والاتر از درکِ محدود ما. آنها از آنچه خدا به آنها عطا کرده، شادمانند؛ شادیای که نه در این جهان که در عالمِ معنا ریشه دارد. این عالمِ محسوس، پردهای نازک بر چهرهی عالمِ معناست و شهدا با این معامله، پرده را کنار زده و به باطن هستی راه یافتهاند. آنها به مقام کشف و شهود رسیده اند؛ حقایق را بی پرده میبینند و از آنچه یافته اند، مسرورند. «وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ». آنان که ایمان آوردند و ذریهشان در ایمان از ایشان پیروی کرد، خداوند ذریهشان را به آنها ملحق میکند. «أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ». نه ترسی برایشان مانده، نه اندوهی؛ چون حقیقتِ ماورای این عالم را با چشمِ دل دیده اند. شهدا را بازرگانانی بدانیم که گران فروختند و گران خریدند؛ مرگِ تاجرانه را پذیرفتند تا زندگیِ جاودان را بخرند. این پایان نیست؛ اوجِ انتخاب است. انتخابِ انسانِ آزاده ای که از دلبستگی به این عالم می گذرد تا به حقیقتی بزرگتر دست یابد. آنها با شهادت، به مقامی رسیدند که عارفان سالها ریاضت می کشند تا به آن برسند؛ مقامِ شهودِ بیواسطه و کشفِ حقیقت. در این مقام، زمان و مکان معنا ندارد و انسان، خود را جزئی از حقیقتی بی پایان می یابد. شهادت، عبور از کثرت به وحدت است؛ سفر از ظاهر به باطن؛ کوچ از سراب به حقیقت. و این، همان مرگی است که هرگز نمی پوسد و حیاتِ ابدی را به همراه دارد. یادشان نه در سنگِ مزار، که در ژرفای تاریخ و دلها جاودانه مانده است و هرچه می گذرد، عظمت این تجارتِ الهی و این سفرِ روحانی، تابنده تر می شود. روحشان شاد، راهشان پررهرو، و عهد ما با آنها تا همیشه تاریخ پابرجا.

𝒑𝒉𝒊𝒍𝒐𝒔𝒐𝒑𝒉𝒚𝒂𝒏𝒐𝒘