تفکر محاسباتی دقیقاً چیست؟
تفکر محاسباتی یعنی یک مسئله بزرگ و پیچیده را به روشی که یک کامپیوتر (یا حتی یک انسان!) بتواند آن را اجرا کند، تجزیه و تحلیل کنیم. این تفکر ۴ مرحله اصلی دارد:
-
تجزیه (Decomposition): شکستن یک مسئله بزرگ به چند بخش کوچیکتر و سادهتر. مثلاً به جای اینکه بگیم «یک وبسایت بساز»، میگیم: «طراحی ظاهر، طراحی دیتابیس، طراحی بخش ورود کاربر و ...»
-
تشخیص الگو (Pattern Recognition): پیدا کردن شباهتها و تکرارها در بین مسائل. مثلاً تشخیص اینکه فرم ثبتنام و فرم ورود کاربر، هر دو یک ساختار مشابه دارند.
-
انتزاع (Abstraction): حذف جزئیات غیرضروری و تمرکز روی اصل ماجرا. وقتی میخوایم یک نقشه مترو بکشیم، نیازی به کشیدن همه درختهای خیابون نداریم؛ فقط ایستگاهها و خطوط رو رسم میکنیم. برنامهنویسی هم دقیقاً به همین شکل عمل میکنه.
-
الگوریتم (Algorithm): طراحی یک سری دستورالعمل گامبهگام برای حل مسئله. یعنی دقیقاً مشخص کنیم که اول چه کاری انجام بدیم، بعد چه کاری، و اگر شرطی پیش اومد، چه واکنشی نشون بدیم.
چرا به آن نیاز داریم؟
این سؤال خیلی مهمیه! شاید بگید: «خب من بدون دونستن این اسمها هم کد میزنم!» ولی اجازه بدید چند دلیل بیارم:
کدنویسی تمیزتر و حرفهایتر: وقتی مسئله رو خوب تجزیه کنید، دیگه کدتان یک تکهی ۵۰۰ خطی نمیشه که هیچکس (حتی خودتون بعد از یک ماه) نفهمه
حل مسائل فراتر از کامپیوتر: جالبترین بخش تفکر محاسباتی اینه که فقط به درد برنامهنویسی نمیخوره! از مدیریت زمان روزانه گرفته تا برنامهریزی برای سفر و حتی حل اختلافات خانوادگی! همه جا میتونید از این روش استفاده کنید.
صرفهجویی در زمان: کسی که تفکر محاسباتی داره، قبل از نوشتن اولین خط کد، ۷۰٪ مسئله رو توی ذهنش حل کرده. این یعنی دیگه ۱۰ بار کد رو پاک و دوباره نمینویسه.
قابل انتقال به هر زبان و فناوری: زبانهای برنامهنویسی میان و میرن
. اما مهارت حل مسئله هیچوقت قدیمی نمیشه و با شما میمونه.
با شرکت در کلاس برنامه نویسی در رشت می تونید نکات مهمی در مورد برنامه نویسی یاد بگیرید .
