بهائیان در مسند قدرت

چگونگی فعالیت در ارتش مهمترین دلایلی که این شبکه برای امور تبلیغی بیشترین سوءاستفاده را از بهائیان نظامی می‌نمودند، در موارد زیر خلاصه می‌شود: الف) جایگاه نظامیان در میان مردم: در رژیم پهلوی نظامیان دارای قدرت زیادی بوده و این موضوع باعث می‌شد تا آن‌ها در داخل جامعه در شرایطی از امنیت اجتماعی قرار داشته باشند که مردم نتوانند به آن‌ها متعرض شده و برخورد فیزیکی نمایند. بدیهی است که ابتکار عمل در دست آنان قرار گرفته و قدرت مانورشان افزایش قابل توجهی می‌یافت. همچنین در مقاطعی که برخوردی مابین افراد عادی جامعه و نظامیان به وجود می‌آمد، معمولاً اولویت و یا به عبارتی مشخص‌تر، حق به نظامیان داده می‌شد. ب) توانائی نظامیان در امر سخنوری: این مهم به واسطه آموزه‌های شغلی در اکثر نظامیان ایجاد می‌گردید که این مسئله به نوبه خود تأثیر زیادی در متقاعد کردن مخاطب در اختیار آنان قرار می‌داد. ج) اعزام نظامیان به مأموریت‌های مختلف داخل و خارج از کشور: این وضعیت باعث می‌گردید تا بهائیان نظامی قادر باشند به بیشتر شهرها سفر نموده و در اوقات فراغت به امور تبلیغاتی و تشکیلاتی شبکه بهائیت بپردازند. د) بهره برداری از امکانات و مقدورات وسیع و گسترده ارتش و به طور کلی نیروهای مسلح در سراسر کشور: با استناد به همین دلایل است که مشاهده می‌گردد که بهائیان جدا از تلاش برای حضوری فعال در ارتش، اقدامات گسترده‌ای نیز برای جذب کارکنان ارتش به مسلک بهائیت را اجرائی می‌نمودند. منابع: ۲)آرشیو مرکز اسناد انقلاب اسلامی، موضوع پرونده: تبلیغ و آموزش مسلک بهائیت با بهره‌گیری از نظامیان در روستاها، شماره سند: 329. ۲)بهائیان نظامی در حکومت پهلوی دوم،شاداب عسگری، چاپ اول، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1396 ص 308 – 312.