چرا آدمی رویای پرواز در سر داشت؟
تاریخ نشان می دهد که رویای پرواز انسان برای دسترسی به ستارگان به زمان خلقت انسان بر می گردد.چرا که از همان ابتدا انسان از ترس حیوانات وحشی آرزو می کرد که می توانست مانند پرندگان پرواز کند.در افسانه های باستانی و اساطیر مذهبی شواهد کافی وجود دارد که نشان می دهند انسان از همان ابتدا آرزوی پرواز را در سر داشته است.اما توانایی انجام چنین کاری را فقط به خدایان نسبت می دادند.خدایانی که می توانستند پرواز کنند عبارت بودند از:-«پائتون» خدای یونان باستان که پسر هلیوس بود.او با ارابه ی خورشیدی که اسب های وحشی آن را می کشیدند در آسمان پرواز می کرد.
-«مرکور» یا سفیر خدایان که با کلاه خُود و کفش های راحتی پرواز می کرد.
-«سوس» یا اسب بالدارکه قادر بود سریع تر و بالا تر از همه ی پرندگان پرواز کند.
-خدایان سفیر یا فرشتگان که در اوایل دوران مسیحیت بدون بال مجسم می شدند و از قرن چهارم به بعد طبق روایت نمونه های خدایان و نیمه خدایان باستانی آنها را با بال نشان میدادند.
رویای پرواز تقریبا در میان همه ی اقوام دنیا وجود داشته است.در مصر باستان و بابل گاو،شیر و حتی انسان را با بال نقاشی می کردند.
افسانه های چین و یونان باستان،آمریکای لاتین«ازتک»ها و آمریکای مرکزی و قبایل سرخ پوست آمریکای شمالی«ایروکنون»،همه نشان دهنده این مطلب هستند که آنان نیز رویای پرواز را در سر می پروراندند.
