0

برای رایگان شدن ورزش، شرکت توسعه منحل شود/ 2

 
aftabm
aftabm
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مرداد 1392 
تعداد پست ها : 25050
محل سکونت : اصفهان

برای رایگان شدن ورزش، شرکت توسعه منحل شود/ 2

*چین از بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران به دنیای بین‌الملل پا گذاشت

چین در هیچ رویدادی حضور پیدا نمی‌کرد، وقتی برای بازی های آسیایی به تهران دعوت شدند آمدند. آن زمان بود که از پوسته خود بیرون آمدند و خود را به دنیا نشان دادند. آنقدر با ادب رفتار می‌کردند تا در اولین حضور خوب ظاهر شوند. فقط همین برایشان مهم بود. از همان زمان هم بود که چین در دنیای ورزش ورود کرد.آن زمان جهان سوم و جهان دوم معنا نداشت و همه یک دنیا را می‌شناختند. چین کنار بود و اصلا دیده نمی شد. یادم می‌آید که خیلی فقیر بودند اما زن و مردشان صبح های زود ورزش همگانی را داشتند. خلاصه آنها در هیچ رویدادی حضور پیدا نمی‌کردند. نظام ایران طوری بود که وقتی آنها را برای بازیهای آسیایی تهران دعوت کرد آمدند. آن زمان بود که از پوسته خود بیرون آمدند و خود را در آسیا نشان دادند. آنقدر با ادب رفتار می کردند تا در اولین حضور خوب ظاهر شوند. فقط همین برایشان مهم بود. از همان زمان هم بود که چین در دنیای ورزش ورود کرد. آنها در تمامی رشته ها به تهران آمدند و خود را به دنیای بین الملل نشان دادند. کسی نمی‌دانست که در چین چه خبر است، آن زمان مثل کره شمالی بودند شاید هم بدتر اما خیلی هم با ادب و اخلاق بودند. حتی آقای "نی تی چی" که در پرش ارتفاع بود رکوردخوبی داشت اما زمانی که همه مردم یکدل در ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری تیمور غیاثی را تشویق می کنند خطا کرد و مدال سهم ایران شد. آنها برای مدال به بازی‌های آسیایی نیامده بودند اما می‌خواستند گذشت را نمایش دهند.

*حسین نسیم و بهرام توکلی نقش مهمی در طلای واترپلو داشتند

در بازی‌های آسیایی تهران که در رشته واترپلو مدال طلا گرفتیم باید از حسین نسیم و بهرام توکلی یاد کرد. آنها در بازی های آسیایی خیلی فعال بودند. بهرام توکلی هرچند که ریز نقش بود اما خیلی تکنیکی بازی می‌کرد. حسین نسیم هم که ورزشکار شاخصی بود. البته او دیگر نمی‌خواست در تیم ملی واترپلو بازی کند و در آن شرایط مدال از دست می‌رفت. قضیه از این قرار بود که نسیم علاوه بر تیم واترپلو رکورد دار شنای کرال پشت ایران در ۱۰۰ و ۲۰۰ بود. در آخرین سفر تدارکاتی که تیم شنا و واترپلو به یوگسلاوی رفته بودند فیروز محمدی ملی پوش واترپلو به آقای رشیدپور مربی تیم شنا بی‌احترامی کرد. البته همیشه کل کل داشتیم اما اینبار بی ادبی شده بود. حسین نسیم خیلی تعصبی بود و با آن ملی پوش واترپلو برخورد کرد. بعد هم گفت دیگر به تیم ملی واترپلو نمی‌رود. در آن مسابقه هم دیگر به تیم نرفت. برای بازی های آسیایی ما به او اصرار کردیم که به تیم ملی ملحق شود چون اگر او نبود مدال طلا حاصل نمی شد. ما با تفاضل گل برده بودیم و قهرمان شدیم. اگر حسین نسیم بازی نمی‌کرد قهرمان نمی‌شدیم.

*نسیم بهترین ورزشکار و بهترین مربی واترپلوی ایران است

اگر بخواهم از بهترین ورزشکار قرن واترپلو نام ببرم حسین نسیم و محسن رضوانی از شاخص ترین ها بودند. محسن رضوانی یکی از بهترین چپ دست های تیم ملی ایران بود. البته در مدیریتش نیز بهترین است و من به مدیریت او اعتقاد دارم. حسین نسیم هم در زمان خودش بهترین بود. او یکی از شاخص ترین و عاشق ترین ورزشکاران تیم ملی ایران قبل از انقلاب و یکی از بهترین مربیان واترپلو ایران بعد از انقلاب اسلامی بود. نسیم اولین لژیونر واترپلوی ایران بود که بعد از بازی های آسیایی لژیونر شده بود. می توانم قسم بخورم که هیچ مربی و ورزشکاری در ایران مثل او زاده نشده است. بسیار توانمند و با علاقه بود. حتی بعد از اینکه همه واترپلو را کنار گذاشتند او همچنان تمرین می‌کرد. اکنون ۷۰ سال دارد اما باز هم تمرین می‌کند و مربی یک تیم خارجی است. بعد از مدال بازی‌های آسیایی و بعد از انقلاب مدتی هم ورزش کرد اما بعد به جرگه مربیان پیوست. او کارمند سازمان ورزش هم بود. مربیگری حسین به گونه ای است که ورزشکار تمام توانش را در تیم به کار می گیرد. کمتر مربی می تواند از همه انرژی و دانش ورزشکارش بهره ببرد. محسن رضوانی یکی از شاگردان حسین نسیم بود که لژیونر شد و پنج دوره در بازی‌های آسیایی شرکت کرد.

برای رایگان شدن ورزش، شرکت توسعه منحل شود/ کاری کردند که نمی‌دانستم مرده‌ام یا زنده؟

ایسنا: شنا و واترپلو در گذشته بسیار مورد توجه مردم و مسئولان بود اما رفته رفته توجه به آن کمتر شد. به نظر شما دلیل آن چیست؟

من اینگونه فکر نمی‌کنم، به نظرم همیشه به شنا توجه شده است. بعد از انقلاب امکانات خوبی در شنا ایجاد شد. قبل از انقلاب تنها استخر قصر یخ ۲۰ متر، استخر شهید کشور دوست و یک استخر عبدو که برای پرسپولیس بود را داشتیم که ما در آنها تمرین می‌کردیم. امکانات و استخر سرپوشیده نداشتیم. همین حسین نسیم در گرمای آبادان و در رودخانه شنا و واترپلو را تمرین می‌کرد. این مشکلات وجود داشت. تهران، خوزستان و اصفهان سه مثلثی بودند که شنا در آن‌ها فعال بود. استانهای دیگر مطرح نبودند اما اکنون همه استان‌ها مطرح شده‌اند. همیشه جنگ بین این سه تیم بود. طبیعی است که امکانات بیشتر شده باشد چون تکنولوژی پیشرفت کرده و شرایط عوض شده است. به نظرم الان تبلیغات تلویزیون و رسانه ها محدود شده است. آن زمان دو روزنامه بود اما تبلیغات برای رشته شنا زیاد بود. حالا تعداد رسانه‌ها زیاد اما توجه به این رشته کم شده است.

ایسنا: در مدت ۶۰ سالی که در ورزش ایران بودید از خسروانی تا حالا که سجادی وزیر ورزش است در کدام دوره ورزش ایران طلایی تر بود؟

قبل و بعد از انقلاب پول بود اما حالا دوره سجادی بدترین دوران است. پول خیلی مهم است و نمی شود فردی بدون پول مدیریت کند. سجادی از جنس ورزش است، اما حمید سجادی را نمی توان دور زد.نمی‌توان اینگونه طلایی بودن را قیاس کرد، خط کش ما اقتصاد ما است. برخی از روسا ورزش را می دانستند و آن را مدیریت می کردند. انصافاً هم زمانی که پول باشد همه می توانند خوب مدیریت کنند. قبل و بعد از انقلاب پول بود اما حالا در دوره سجادی بدترین شرایط مالی است. تورم اقتصادی و مشکلات مالی خیلی مطرح شده است. اولین بار است که کسی رئیس ورزش شده و نمی‌توان سر او کلاه گذاشت. رییسان زیادی مثل غفوری فرد و داوودی آمدند اما همه ورزش را نمی‌دانستند. سجادی جنسش ورزشی است و سر او کلاه نمی رود. شاید زمانی من نوعی می توانستم سر رئیس ورزش را کلاه بگذارم و نفهمد اما حمید سجادی را نمی توان دور زد. او ثانیه را می‌شناسد و رکوردها را لمس کرده است. آفتاب ورزش خورده و از جنس ورزش است. اما در پایان هم می‌گویم هر رییسی که پول بیشتری داشته موفق تر بوده، پول خیلی مهم است. نمی شود فردی بدون پول مدیریت کند.

ایسنا: چرا هیچگاه رئیس و یا نفر اول نبودید و همیشه به عنوان نفر دوم فعالیت کردید؟

من معتقدم که هر کسی باید کاری که دوست دارد را انجام دهد. به نظر من همیشه یک حلقه و یک پله پایین تر باشی بهتر می توان کار کرد. حلقه اول برای آدم‌هایی است که سیاسی باشند و بتوانند پول بیاورند. در رده دوم همیشه بهتر می‌توان کار کرد. من قبل از انقلاب استخدام سازمان ورزش شدم و کار را ادامه دادم. از ۶۰ سالی که در ورزش بوده‌ام ۳۵ سالش را به عنوان رئیس هیات تهران، دبیر و نایب رئیس فدراسیون خدمت کردم. نفر دوم خیلی کارها می تواند انجام دهد و یکی از افتخارات من این است که نفر دوم بودم.

برای رایگان شدن ورزش، شرکت توسعه منحل شود/ کاری کردند که نمی‌دانستم مرده‌ام یا زنده؟

*شبانه استخر ۹ دی را گودبرداری کردیم

بانکی استخر ۹ دی را به خاطر طعنه خارجی‌ها کلنگ زد. زمین بادی شیرودی را شبانه با ده دوازده لودر و ۱۰۰ کامیون گودبرداری کرد.یادم می‌آید که از محمدتقی بانکی خواستم که برای ریاست به فدراسیون شنا بیاید. به فدراسیون که آمد، مسابقات دهه فجر برگزار شد. خارجی ها گفتند " این استخر را شما ساخته اید یا رژیم گذشته؟" نمی‌دانم بگویم به ما طعنه زدند یا چه اما به بانکی برخورد. فردای آن روز بانکی با من صحبت کرد و گفت می خواهد در این نظام استخری همانند استخر آزادی برای شنا شیرجه واترپلو بسازد. به من گفت مکانش را پیدا کن. خیلی فکر کردم اما هیچ کجا بهتر از امجدیه نبود. یک سالن بادی در امجدیه بود که به نظرم بهترین مکان برای استخر بود. بانکی با هاشمی طبا تماس گرفت و گفت می‌خواهد استخری همانند آزادی بسازد. هاشمی طبا که باور نمی‌کرد گفت هر کجا که بگویی زمین می دهم. بانکی هم زمین امجدیه را درخواست کرد و هاشمی طبا با ترفندی با آقای مهرآیین صحبت کرد و سالن بادی را به کبکانیان انتقال داد. بانکی شبانه با ده دوازده لودر و ۱۰۰ کامیون آنجا را گودبرداری کرد. به او گفتم چه عجله ای داری؟ گفت تو نمیفهمی! من خاک را می کنم که فردا کسی پشیمان نشود و زمین را پس بگیرد. از همان زمان کار شروع شد. پول از سیستم دولتی نیامد، بودجه از طریق پیمانکاری و اطراف فراهم شد. در زمان بانکی ۸۰ درصد استخر ساخته شد و بعد که او رفت و مظاهری آمد، ساخت آن استخر ادامه پیدا کرد. من هرگاه از هفت‌تیر رد می‌شوم و این استخر را می‌بینم می دانم اگر فردی از جنس این رشته نبود بعید بود همچنین سازه‌ای ساخته شود. هرچند که به عظمت آزادی نیست اما مسابقات بین المللی را می‌توان در آن برگزار کرد.

برای رایگان شدن ورزش، شرکت توسعه منحل شود/ کاری کردند که نمی‌دانستم مرده‌ام یا زنده؟

ایسنا: وقتی واترپلوی ایران بعد از ۴۴ سال مدال برنز بازی‌های آسیایی جاکارتا را گرفت احساس شما چه بود؟

بعد از ۴۴ سال مدال بازی‌های آسیایی حق‌مان بود. کسب این مدال شوکه کننده بود و خیلی همه را خوشحال کرد. متاسفانه بعد از آن با شیوع کرونا و مشکلات مالی نتوانستیم آن راه را ادامه دهیم و بهره بیشتری ببریم. با مقیاس بازی های آسیایی تهران، مدال برنز جاکارتا خیلی ارزش داشت. به نظر من این مدال برنز ارزشش بیشتر از مدال طلای بازی‌های آسیایی تهران نباشد کمتر هم نیست. در بازی‌های آسیایی تهران، آسیا خیلی قوی نبود یعنی فقط چند کشور چین، ژاپن و کره بودند. بعد از فروپاشی روسیه، آسیا به دلیل حضور ازبکستان و قزاقستان در واترپلو قویتر شد. شاید محسن رضوانی در دوران ورزشی‌اش مدال بازی‌های آسیایی از دستش رفته بود اما موقع ریاست طعم آن را چشید. زمانی که محسن رضوانی در تیم ملی واترپلو بود در بازی‌های آسیایی هیروشیما باید مدال می‌گرفتیم. محرز دوم بودیم و مدال نقره روی سینه ما بود. همه می‌گویند ناداوری اما من می‌گویم کج خیالی و ندانستن‌ها باعثش شد. پست‌های بین الملل که دوستان می‌گیرند باید به نفع کشور باشد اما همیشه نیست. قبل از آن بازی مهم در هیروشیما با شیطنت های قزاقستان داور بازی تعویض شد، ما جلو بودیم اما ما را بازاندند .الله اعلم به گردن خودشان می گذاریم.

ایسنا: ورزشکاران شنا، شیرجه و واترپلو شکایت‌ زیادی دارند و می‌گویند چرا همانند فوتبال، کشتی و والیبال از آنها حمایت نمی شود؟

ورزشکاران باید قبول کنند که فوتبال از همه رشته‌ها جداست، فوتبال مافیاست و نباید ورزشکاران خود را با فوتبالیست‌ها مقیاس کنند. در دنیا هم این قیاس امکان پذیر نیست. فوتبال برای خود درآمد دارد. تماشاچی و اقبالی که فوتبال دارد این رشته را متمایز کرده است. قیاس باعث یاس و ناامیدی در رشته‌های دیگر می‌شود. باید فوتبال را کنار بگذاریم و سایر رشته ها را ببینیم.

ایسنا: در این ۶۰ سال فعالیت ورزشی خود چه کار نکرده‌ای در ورزش دارید؟

هیچ کار نکرده ای که جا مانده باشد ندارم. من اگر بار دیگر هم به دنیا بیایم همین مسیر را می‌روم. من علاوه بر ورزش زراعت، دامداری، تولید و واردات هم انجام می‌دهم اما می‌خواستم در کشور اثرگذاری داشته باشم که بعدها بماند. باشگاهی ساختم که تمام آجر های آن را دانه دانه خریدم و می خواستم در مملکت ماندگار باشد. سرمایه ام را بیرون از کشور نبردم. چیزی ساختم که هم خودم را ارضای روحی کردم و هم اثرگذار بود.

ایسنا: بهترین و بدترین فراز زندگی‌تان کجا بود؟

تمام سال‌ها، روزها و زمان هایی که در ورزش گذاشتم خوب بود. من فقط تنها زمانی که مادرم را از دست دادم بدترین روزها را داشتم اما جز آن از همه روزهای زندگی ام راضی هستم.

ایسنا: چرا آقای علی آبادی در کنار دوستان خیلی خوبی که دارد، خیلی ها منتقدش هستند؟

می‌خندد و می‌گوید: همه اینها که هم دوره های من هستند می دانند که شرایط زندگی من عادی بوده، با وجودی که ارث و میراث پدری زیادی داشتم. گفتم که ۴ سالگی پدرم را از دست دادم. من امکانات زیادی در شهرری و تهران داشتم که بعدها هم آنها را بیشتر کردم. هیچ وقت برای کسی هم بد نخواستم و همه می‌دانند که اگر کسی هم مشکل داشت به او کمک کردم. آنهایی که دوست هستند شرایط را می‌بینند اما خب حسادت همه جا هست و طبیعی است. همه جا مخالفان هستند و کاری نمی‌شود کرد. شاید زبان من خیلی واضح است. من حرفم را صریح می‌زنم و شاید همه از این موضوع خیلی ناراحت باشند.

برای رایگان شدن ورزش، شرکت توسعه منحل شود/ کاری کردند که نمی‌دانستم مرده‌ام یا زنده؟

ایسنا: چه توصیه ای برای جوانترهایی که قرار است در عرصه فدراسیون‌ها و یا در راس و بدنه وزارت و کمیته ملی المپیک قرار بگیرند دارید؟

از کودکی می‌شنیدیم که می‌گویند دیگران کاشتند ما خوردیم، ما بکاریم تا دیگران بخورند اما این را همیشه رد می کردم شاید آن موقع ذهن من کوچک بود. اکنون به عین می‌بینم که واقعاً باید برای نسل بعد بکاریم. مدیرها باید بدانند که این میزها به کسی نمی‌رسد اگر قرار بود به کسی برسد همان اولین مدیر می‌برد. این میزها وفا ندارند پس تا آن لحظه که آدم هست باید کارش را درست انجام دهد. آدم نباید زمانی که در تنهایی خودش مقابل آینه می‌ایستد از خودش وحشت کند یا از خودش خجالت بکشد. این خیلی مهم است.

ایسنا: چرا در رشته شنا، شیرجه و واترپلو نسبت به سایر رشته‌ها پول کمتری هست و چه کسی باید این رشته را در این مورد کمک کند؛ دولت، مجلس، مردم؟

حضرت آقا باید دستور دهد تا شنا اجباری شود. شنا یک ورزش نیست بلکه زندگیست. باید همان طور که به کودک راه رفتن را می آموزیم شنا کردن را نیز بیاموزیمباید برای آموزش شنا دولتمردان و یا حتی قوای سه گانه و مسئولان مملکت حکم حکومتی دهند. شنا یک ورزش نیست بلکه زندگیست. باید همان طور که به کودک راه رفتن را می آموزیم شنا کردن را نیز بیاموزیم. باید از شنا کردن فرزندان خود همانند راه رفتن خوشحال شویم، آن زمان است که خیال آدم راحت است. اگر پرواز را یاد نگیریم مشکلی نیست، چون قرار نیست در هوا زندگی کنیم اما برای بقای خود باید بتوانیم در زمین و آب زندگی کنیم. شنا و راه رفتن نیاز همه افراد است. شنا را باید جدا از ورزش‌ها بدانند چون اگر کسی والیبال، بسکتبال و فوتبال را یاد نگیرد مشکلی ایجاد نمی شود.

ایسنا: در اصل سوم قانون اساسی تربیت بدنی رایگان است اما اکنون هزینه ورودی استخرها برای همه افراد جامعه گران است! نظر شما چیست؟

خدا به رئیس سازمانی که ورزش را به این صورت درآورد خیر دهد! البته او نظرش این نبود. تشکیل شرکت تجهیز و توسعه، ورزش را از بین برد. او می‌خواست به ورزش خدمت کند اما شرایط طور دیگری رقم خورد. قبل از تاسیس شرکت توسعه و تجهیز، اماکن ورزشی در اختیار مدیران کل بود و مجبور بودند ورزش را رایگان ارائه دهد. ما هم در ورزش رایگان پیشرفت کردیم. برای دوره جدید وزارت در دولت فعلی گفته می‌شد که باید شرکت تجهیز و توسعه منحل شود. خود سجادی ضعف را می‌داند و باید در قالبی آن را جمع و جور کند، طلب‌ها و بدهی ها را انجام دهد و بعد ورزش را به حالت قبل برگرداند. معتقدم که باید ورزش به حالت اول برگردد. زمانی من روی یک کاغذ A۴ استخر نوفلاح را از میرحیدری گرفتم. اعتقاد دارم هیچ کجا نباید بیت المال حیف و میل شود. فساد زمانی ایجاد می شود که مثلا فرزند سرایدار استخر نتواند شهریه ورود فرزندش به آب را بدهد. من اگر دستم باز باشد او هم می تواند به استخر بیاید. استعداد و انگیزه‌ها هم در همان بچه‌ها است نه در فرزندان راحت طلب. اکنون فضاهای ورزش را اجاره می دهند و خوشحالند که پولی می‌گیرند اما نمی دانند که باید دوبرابر آن اجاره را هزینه تعمیرات کنند. کسی که آن فضا را اجاره کرده که دلسوز نیست و هر کجا که خراب شود اهمیت نمی دهد و کم کم آن اماکن نابود می شود. باید برای رایگان شدن ورزش این شرکت منحل شود.

برای رایگان شدن ورزش، شرکت توسعه منحل شود/ کاری کردند که نمی‌دانستم مرده‌ام یا زنده؟

ایسنا: چه توصیه‌ای برای ورزشکاران نسل‌های بعد خود دارید؟

من به ورزشکاران توصیه می‌کنم که ورزش قهرمانی کنند. کسی که قهرمانی ورزش کند باید مثل نگین روی انگشتر باشد، یعنی مادیات را کنار بگذارد. نباید بگوید چقدر به من می‌دهی. اگر قرار باشد پولی داده شود به همه می دهند. نباید به این فکر کند که کجا چقدر قرار است بگیرد باید فکر کند در کدام تیم مشهورتر و قهرمان تر است تا نگین شود. ما فکر پول نبودیم. اگر از در ما را بیرون می‌کردند از پنجره برمی‌گشتیم. فعل خواستن را باید صرف کنند.

ایسنا: آقای علی‌آبادی بعد از این قرار است چه کند؟

سن آقایان را نباید هیچ گاه گفت (با خنده). اول دی ۱۳۳۰ به دنیا آمده‌ام. سن و سال یک عدد است. وقتی تقی عسگری ۹۵ ساله را در این راهروهای فدراسیون می‌بینم احساس غرور می‌کنم. خداراشکرم و برایش دعا می‌کنم که همیشه شاد و سلامت باشد. نباید پیری را حس کرد و تا لحظه آخر عمر باید فعال و اکتیو بود. اکنون در کنار ورزش کشاورزی و کار تولید می‌کنم. اگر ما را راحت بگذارند که برویم به آنها می‌رسم. من دو دختر و دو پسر دارم که همه تحصیلکرده و در کارهای خیریه هم فعال هستند. اگر عمری باقی باشد قرار است در خیابان بنی‌هاشم در خانه مادری‌ام یک حسینیه، خیریه و درمانگاهی را در ۸۰۰ متر بسازم. محرم هر سال در آن خانه نذری می‌دادیم حتی محمد علی کلی هم به آن خانه آمده بود.

برای رایگان شدن ورزش، شرکت توسعه منحل شود/ کاری کردند که نمی‌دانستم مرده‌ام یا زنده؟
علی‌آبادی(سمت چپ) در کنار محمد علی

ایسنا: در مورد حضور محمدعلی کلی در خانه تان هم تعریف کنید. خودش آمد یا شما او را بردید؟

به ما زنگ زدند که محمدعلی کلی به تهران آمده ولی هیچ کجا امنیت ندارد. در آن خانه در بنی‌هاشم اربعین و تاسوعا نذری می‌دادیم  و به کوچه قابلمه‌ای ها معروف است. روز تاسوعا به ایران آمده بود و او را به خانه من آوردند. جالب اینجا بود که دو پسر عمه من ۴۰ سال آمریکا بودند و به ایران آمده بودند. می‌گفتند مگر می‌شود ما در دنیا پی کلی می‌گشتیم که یک عکس با او بگیریم. در آمریکا ۴۰ یا ۵۰ محافظ دور او بود و ما او را از دور می‌دیدیم. چطور کلی اینجا در سفره کناری ما نشسته است. کلی خیلی معصوم و پر حجب و حیا بود. وقتی پیر شده بود به ایران آمده بود و مقداری پاریکسون داشت. زمان جنگ ایران و عراق بود.

چهارشنبه 11 خرداد 1401  10:15 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها