استان چهار فصل گيلان علاوه بر زيباييهاي طبيعي، از جلوهاي خاص در پوشاك زنان برخوردار است كه با بهرهگيري از رنگهاي طبيعت در كمال يك رنگي، رنگين كماني از لطافت و زيبايي را با خود به همراه دارد.
به گزارش مهر، پوشاك و لباس محلي زنان ازجمله جذابيتهاي بومي استان گيلان است و زنان گيلاني از جمله زنان ايراني هستند كه هنوز به پوشاك سنتي و محلي خود پايبند و از آنها در بيشتر اوقات و بخصوص در جشنها و مجالس عروسي استفاده ميكنند.
به اعتقاد كارشناسان، پوشاك بارزترين نماد فرهنگي، مهمترين و مشخصترين مظهر قومي و سريعالانتقالترين نشانه فرهنگي است كه بهسرعت تحت تأثير پديدههاي فرهنگپذيري در ميان جوامع گوناگون انساني قرار ميگيرد.در كوهستانهاي سرسبز شمال و مزارع چاي زنان اغلب رنگ لباس خود را طوري انتخاب ميكنند كه تضاد شديدي با رنگ محيط داشته باشد و از فاصله دور هم در معرض ديد بزرگ خانواده باشند، اين امر در مورد زنان ساكن كوهستانهاي خشك نيز صادق است.پوشاك بانوان گيلك داراي تنوع و جلوه خاصي است. از بين آنها پوشاك زنان قاسمآباد، شاخصترين پوشاك از لحاظ تنوع و سليقه در منطقه است. اين پوشاك 10 تكه است كه شامل لچك، چارقد، پيراهن، جليقه، يل و كت، تنبان يا شليته، جوراب، چاروق، چادر كمر و عرقچين ميشود.لچك و چارقد زنان اين منطقه، تزئيناتي از نوارهاي الوان در قسمت جلو دارد و از پارچه مشكي تهيه ميشود و با شيوه خاصي به سر زنان بسته ميشود.پيراهن زنان مسن بلند است، اما پيراهن جوانان تا حدودي كوتاه است به طوري كه تا نيمه اندام ادامه دارد. معمولا در جلوي پيراهن چينهاي موازي و عمودي تعبيه شده است.يل از پارچه مخمل تهيه ميشود، قد آن كوتاه و فاقد يقه است. جلوي يل از هم باز و با سكههاي زياد تزئين ميشود. كت زنان كوهستان گيلان از پارچههاي مخمل الواني تهيه ميشود.شليته زنان گيلان بلند و چين دار است، در بين زنان كوهپايه مرسوم است كه اين تنبانها از حاشيه پايين به طرف بالا تا اواسط قد تنبان نوارهاي رنگين باشد.چادر بانوان گيلاني بسيار جالب است، پارچه اين چادرها را خود زنان اين منطقه ميبافند، جنس چادر معمولا از نخ پنبه و ابريشم است كه با نقوش بومي با طرحهاي بسيار زيبا بافته شده است، كلاه خانمهاي كوهپايه كوهستان مانند كلاه زنان كرد عرقچين است و اغلب از پارچههاي سوزندوزي تهيه ميشود.طراح برجسته لباس محلي گيلان با اشاره به اينكه نقش و نگار موجود در لباسهاي محلي اوج هنر و ظرافت هنرپردازان را روايت ميكند بر لزوم برنامهريزي براي احيا و رونق دوباره لباسهاي محلي استان تاكيد كرد.
خديجه ميلانچي ماندگاري اين نوع پوشاك و لباس را در استان گيلان عجين بودن آن با باورها و اعتقادات زنان اين استان دانست و افزود: تنوع و زيبايي اين نوع لباس نشان ميدهد كه مردم استان تا چه اندازه به رنگهاي شاد علاقه دارند.وي خاطرنشان كرد: مردم اين استان به دليل تنوع اقليمي طبيعت، علاقه زيادي به تنوع رنگها دارند كه اين امر در نوع پوشاك آنها به خوبي به چشم ميخورد.
لباسهاي محلي استان گيلان از جذابترين و زيباترين جاذبههاي فرهنگي، گردشگري و صنايع دستي اين خطه است كه ماندگاري و استفاده از آن در گرو برنامهريزي و فرهنگسازي است. رنگهاي شاد و نقش و نگارهاي متنوع بهكار رفته در لباسهاي محلي علاوه بر جنبههاي زيبايي شناختي، آرامش روحي و رواني را براي فرد به ارمغان ميآورد.رئيس فراكسيون گردشگري مجلس نيز در اين ارتباط با اعلام اينكه لباسهاي محلي وسنتي استان گيلان از طرح و نقوش متنوعي برخوردار است، گفت: علاوه بر اين لباسهاي بومي به دليل تنوع، ظرفيت خلق آثار جديد و طرحها و نقشهايي كه بيشتر ملهم از طبيعت و مطابق فرهنگ بومي و اصيل ايراني و اسلامي است، درخور معرفي است.اسدالله عباسي برلزوم ماندگاري لباسهاي محلي استان تاكيد كرد و افزود: براي ماندگاري اين ميراث فرهنگي بايد با حفظ اصالت، طرحها و نقشها را در مدلهاي جديد طراحي و گنجاند.
