روز جهانی عصای سفید

مقدمه:

بسیاری از نابینایی ها قابل پیش گیری هستند؛ زیرا نابینایی و کم بینایی، یا ارثی است یا غیرارثی که هر کدام، پیش گیری و درمان مخصوص به خود را دارد. به عنوان مثال در موارد ارثی، می توان با انجام مشاوره های پیش از ازدواج، از بروز آن ها جلوگیری کرد و در موارد غیرارثی، میتوان با مراجعه به موقع به پزشک متخصص و رعایت مسائل ایمنی و بهداشتی، از بروز آن جلوگیری به عمل آورد. پس بهتر است با توجه عملی به شعارِ «پیش گیری، بهتر از درمان»، زندگی ای سرشار از سلامت و نشاط برای خود، خانواده و جامعه به ارمغان آوریم.

نامگذاری روز جهانی عصای سفید

 پانزدهم اكتبر، به عنوان روز بزرگداشت نابينايان و قانون عصاي سفيد، نامگذاري شده است.

تاریخچه استفاده از عصای سفید برای نابینایان

كاربرد عصا به عنوان وسيله‌ي كمكي در آمد و شد نابينايان، از قرن‌ها پيش متداول بوده است؛ ولي استفاده از عصاي سفيد به شكل امروزي و به عنوان نمادي براي شناخت نابينايان، به بعد از جنگ جهاني اول برمي‌گردد. در سال 1921م. عكاسي از شهر بريستول انگلستان به نام جيمز بيگز - كه در اثر سانحه‌اي بينائي خود را از دست داده‌ بود- براي در امان ماندن از گزند وسائل نقليه در خيابان‌هاي اطراف محل زندگي‌اش ابتكار استفاده از عصاي سفيد را از آنِ خود كرد تا به راحتي براي همگان قابل ديد باشد. پس از آن دو تن از برجسته‌ترين محققان آمريكائي به نام‌هاي دكتر ناول‌ پري (رياضيدان) و دكتر جاكوپس تن ‌بروك (حقوقدان)، توانستند قانوني‌ در پانزدهمين روز از ماه اكتبر به عنوان قانون عصاي سفيد به تصويب برسانند و اين روز را، به عنوان روز جهاني نابينايان نامگذاري كنند. در اين قانون، تمامي حقوق اجتماعي فرد نابينا به عنوان عضوي از جامعه‌ي متمدن، انعكاس يافته است.

ابداع خط بریل برای نابینایان

خط بریل، خطی است که در قرن نوزدهم میلادی، برای سهولت کار افراد نابینا و کم بینا در امر تحصیل و تعلیم و تربیت توسط لویی بریل فرانسوی ابداع گردید. پدر لویی بریل کفاش بود و لویی درکارگاه وی کار می کرد. روزی درفش کفاشی به چشم وی برخورد کرد و در اثر این حادثه، لویی از نعمت بینایی محروم گردید. پس از آن، او درباره افرادی که از نعمت بینایی برخوردار نبودند، بسیار اندیشید و سرانجام به فکر افتاد تا خطی را به وجود آورد که افراد نابینا به وسلیه آنْ به راحتی به امر خواندن و نوشتن بپردازند. او پس از مدت ها، موفق به ابداع خطی گردید که به نام وی، بریل، نامیده شد.

حقوق اجتماعی افراد نابینا

‌‌‌‌نابينايان، حق بهره‌گيري از كليه‌ي امكانات رفاهي معمول در جامعه را دارند. آنان، حق دارند از پياده‌رو‌ها، خيابان‌ها، بزرگراه‌ها و وسايل ترابري همگاني مانند هواپيما، قطار، اتوبوس، خودرو، كشتي، هتل‌ها، مكان‌هاي عمومي و مراكز تفريحي و مذهبي بهره‌برداري كنند. چنانچه گهگاه محدوديتي براي سودجستن از اين تسهيلات و مكان‌ها در ميان باشد، بايد فراگير همه‌ي افراد جامعه باشد و اگر شخص يا سازماني فقط براي نابينايان در استفاده از تسهيلات همگاني، محدوديت ايجاد كند يا حقوق نابينايان عاقل و بالغ را ناديده بگيرد، مجرم شناخته مي‌شود.
رانندگان وسايل نقليه، موظف به مراعات كامل نابيناياني هستند كه با عصاي سفيد در خيابان‌ها آمد و شد مي‌كنند. دولت، موظف است نابينايان را به مشاركت در امور دولتي تشويق كند تا آنان نيز به كار مشغول شوند.

درمان و پیش گیری از نابینایی

بسیاری از نابینایی ها قابل پیش گیری هستند؛ زیرا نابینایی و کم بینایی، یا ارثی است یا غیرارثی که هر کدام، پیش گیری و درمان مخصوص به خود را دارد. به عنوان مثال در موارد ارثی، می توان با انجام مشاوره های پیش از ازدواج، از بروز آن ها جلوگیری کرد و در موارد غیرارثی، میتوان با مراجعه به موقع به پزشک متخصص و رعایت مسائل ایمنی و بهداشتی، از بروز آن جلوگیری به عمل آورد. پس بهتر است با توجه عملی به شعارِ «پیش گیری، بهتر از درمان»، زندگی ای سرشار از سلامت و نشاط برای خود، خانواده و جامعه به ارمغان آوریم.

وظیفه مهم مسئولان
از آن جایی که نابینایی و کم بینایی، در بسیاری از موارد به دلیل عدم دسترسی اطلاعات دقیق و عدم شناخت علل آن ها از سوی مردم، به ویژه مردم روستاهای دورافتاده و محروم است، اطلاع رسانی مردم از طریق رسانه ها، مطبوعات، مراکز بهزیستی و خانه های بهداشت روستاها اهمیت بیش تری دارد؛ از این رو شایسته است مسئولان و فرهیختگان جامعه مردم را به یادگیری این مسائل ترغیب کنند؛ زیرا هزینه پیش گیری برای دولت و خانواده ها، بسیار کم تر از هزینه خدمات بعدی به نابینایان و کم بینایان خواهد بود.
پیشنهاد ویژه
لیزر موهای زائد,عوارض لیزر موهای زائد,اصلاح لبخندمرتب سازی دندان ها با قیمت مناسبلیزر موهای زائد,عوارض لیزر موهای زائد,اصلاح لبخندمرکز لیزر موهای زائدبا بروز ترین دستگاه هاخرید کتاب کودکمحصولات آموزشی فرزندپروری/تا دیر نشده بخر!

چگونگی رفتار با نابینایان

نوع رفتار با نابینایان در جامعه، می تواند در سرنوشت آن ها و حالات روحی و روانی شان تأثیرات متفاوتی بگذارد. برای رفتار و تعامل با نابینایان، باید از یک سری نکات غافل نبود؛ از جمله آن ها این که واقع بین باشیم و به آن ها بفهمانیم که با دیگران هیچ گونه تفاوتی ندارند؛ آن ها را با نام صدا بزنیم و وقتی به آن ها نزدیک می شویم، به نحوی آن ها را از حضور خود آگاه کنیم و اگر احتمال می دهیم ما را نشناسد، بهتر است خود را دقیق به آن ها معرفی کنیم؛ از کمک هایی که به استقلال و خودکفایی آن ها لطمه می زند، جدا بپرهیزیم.

 
نباید با ترحم های بی خود و یا مهر و علاقه و احساس بی مورد، باعث رنجش آن ها شد؛ برای راهنمایی آن ها، از کلمه هایی مثل آن جا، این جا، کمی آن طرف تر و غیره استفاده نکنیم، بلکه باید از کلمات دقیق و با معنای روشن استفاده کرد؛ هنگام صحبت با آن ها روبه رویشان بنشینیم؛ از جابه جایی وسایل آن ها بدون اجازه شان بپرهیزیم؛ از او بخواهیم در فعالیت های مختلف شرکت کنند و والدین، اطرافیان و مربیان را از طریق آموزش های لازم و برنامه های مشاوره، با مسائل نابینایان آشنا ساخت.

رودکی، پدر شعر فارسی نابینا بود
رودکی از جمله افرادی است که در عمل به اثبات رسانده که نابینایی، مساوی شکست و خزان زندگی نیست. او نابینایی است که در عرصه شعر، سخن و هنر درخشید و به تعبیرعالمان ادب فارسی، مقام پدر شعر فارسی را به خود اختصاص داد. او در سال 260 ق در «رودک» روستایی از ماوراءالنهر و نزدیک سمرقند به دنیا آمد. در هشت سالگی حافظ کل قرآن شد و در تلاوت آیاتْ مهارتی خاص پیدا کرد. این نابینای پرتلاش و باذوقْ با تسلط بر زبان عربی، کلیله و دمنه را به نظم درآورد. ترانه های نغز و حکیمانه و ماندگاری از او برجای مانده و در افکار و آثار سخنورانی مثل فردوسی، سعدی، جامی و دیگران، تأثیر ژرفی از این شاعر و هنرمند پرتوان مشاهده می شود.

بیماری های ژنتیکی نابینایی:
این بیماری ها شامل بیماری لبر ، بیماری آنیریدیا و بیماری رتینیت پیگمنتوزا می باشد. نوروپاتی ارثی عصب بینایی (LHON)،نوعی بیماری ارثی با ضعف بینایی چشم ها و فقدان دید مرکزی می باشند.علت اولیه فقدان دید، جهش در DNA میتوکندریایی است. اگرچه تاثیر فاکتورهای ژنتیکی یا اپی ژنتیکی ناشناخته ای نیز در نوروپاتی آن پیشنهاد می شود. یک شکل از این بیماری،بیماری لبر آموروزیس مادرزادی است که به نظر می رسد در هنگام تولد یا در چند ماه اول زندگی بروز می یابد.
بیماری رتینیت پیگمنتوزا (RP) یک بیماری ارثی بوده که باعث اختلال شدید بینایی می شود و در مراحل اولیه فرد در شب دچار مشکل می شود و با پیشرفت بیماری دید فرد در روز هم کاهش  پیدا می کند. علت کاهش دید زوال تدریجی گیرنده های نوری شبکیه است.در واقع این بیماری نوعی بیماری دژنراتیو است که درآن سلول های ویژه گیرنده نوری و حساس به نور می میرند و این امر به تدریج منجر به نابینایی می شود. الگوی وراثت بر اساس آنالیز شجره نامه تعیین می شود تاکنون بیش از 100 ژن و لوکوس برای این بیماری شناخته شده است که به شکل های اتوزومی مغلوب، اتوزومی غالب ، وابسته به جنس مغلوب و غیر وراثتی ایجاد می شود.
سندروم آنیریدیا به علت عدم رشد و تکامل ساختارهای چشمی جنین از جمله عصب بینایی و شبکیه در حین بارداری مادر ایجاد می شود و نوزاد یا با دید کم و یا با کوری کامل متولد می شود. در واقع در این افراد ناحیه تکامل نیافته عنبیه نسج ضخیمی است که به خوبی کامل نشده اند. سندروم انیریدیا به اشکال تک گیر و ژنتیکی با توارث اتوزومی مغلوب دیده می شود. این سندروم گاهی با عارضه دیگری مثل سندروم WAGR همراه است که به تومور ویلیامز مربوط است. که نوعی تومور سرطانی است که در کلیه قبل از سن 8 سالگی تشکیل می شود

عصای سفید:

کاربرد عصا به عنوان وسیله کمکی در رفت و آمد نابینایان ، از قرن‌ها پیش متداول بوده، ولی استفاده از عصای سفید به شکل امروزی و به عنوان نمادی برای شناخت نابینایان ، به بعد از جنگ جهانی اول برمی‌گردد. در سال ۱۹۲۱ میلادی ، عکاسی از شهر بریستول انگلستان به نام جیمز بیگز - که در اثر سانحه‌ای بینایی خود را از دست داده بود- برای در امان ماندن از گزند وسایل نقلیه در خیابان‌های اطراف محل زندگی‌اش ابتکار استفاده از عصای سفید را از آنِ خود کرد تا به راحتی برای همگان قابل دید باشد.پس از آن دو تن از برجسته‌ترین محققان آمریکایی به نام‌های دکتر ناول پری (ریاضیدان) و دکتر جاکوپس تن بروک (حقوقدان)، توانستند قانونی در پانزدهمین روز از ماه اکتبر به عنوان قانون عصای سفید به تصویب برسانند و این روز را به عنوان روز جهانی نابینایان نامگذاری کنند. در این قانون، تمامی حقوق اجتماعی فرد نابینا به عنوان عضوی از جامعه متمدن، انعکاس یافته است.

ابداع خط بریل برای نابینایان

خط بریل، خطی است که در قرن نوزدهم میلادی، برای سهولت کار افراد نابینا و کم بینا در امر تحصیل و تعلیم و تربیت توسط لویی بریل فرانسوی ابداع شد. پدر لویی بریل کفاش بود و لویی درکارگاه وی کار می‌کرد. روزی درفش کفاشی به چشم وی برخورد کرد و در اثر این حادثه، لویی از نعمت بینایی محروم گردید.پس از آن، او درباره افرادی که از نعمت بینایی برخوردار نبودند، بسیار اندیشید و سرانجام به فکر افتاد تا خطی را به وجود آورد که افراد نابینا به وسلیه آن به راحتی به امر خواندن و نوشتن بپردازند. او پس از مدت ها، موفق به ابداع خطی گردید که به نام وی، بریل نامیده شد.

حقوق اجتماعی افراد نابینا

نابینایان، حق بهره‌گیری از کلیه امکانات رفاهی معمول در جامعه را دارند. آنان، حق دارند از پیاده‌رو‌ها، خیابان‌ها، بزرگراه‌ها و وسایل ترابری همگانی مانند هواپیما، قطار، اتوبوس،خودرو، کشتی، هتل‌ها، مکان‌های عمومی و مراکز تفریحی و مذهبی بهره‌برداری کنند.چنانچه گهگاه محدودیتی برای استفاده از این تسهیلات و مکان‌ها در میان باشد، باید فراگیر همه افراد جامعه باشد و اگر شخص یا سازمانی فقط برای نابینایان در استفاده از تسهیلات همگانی، محدودیت ایجاد کند یا حقوق نابینایان عاقل و بالغ را نادیده بگیرد، مجرم شناخته می‌شود.رانندگان وسایل نقلیه، موظف به مراعات کامل نابینایانی هستند که با عصای سفید در خیابان‌ها آمد و شد می‌کنند. دولت، موظف است نابینایان را به مشارکت در امور دولتی تشویق کند تا آنان نیز به کار مشغول شوند.

درمان و پیشگیری از نابینایی

بسیاری از نابینایی‌ها قابل پیشگیری هستند؛ زیرا نابینایی و کم بینایی، یا ارثی است یا غیرارثی که هر کدام، پیشگیری و درمان مخصوص به خود را دارد.به عنوان مثال در موارد ارثی، می‌توان با انجام مشاوره‌های پیش از ازدواج، از بروز آن‌ها جلوگیری کرد و در موارد غیرارثی، می‌توان با مراجعه به موقع به پزشک متخصص و رعایت مسائل ایمنی و بهداشتی، از بروز آن جلوگیری به عمل آورد. پس بهتر است با توجه عملی به شعارِ «پیشگیری ، بهتر از درمان»، زندگی‌ای سرشار از سلامت و نشاط برای خود، خانواده و جامعه به ارمغان آوریم.

 10 نکتۀ دقیق از بیانات دوستی نابینا 

1. هنگامی که نابینایی از شما نشانی می‌پرسد به جای این که به او بگویید به راست یا به چپ بپیچد، بگویید به سمت دست عصای سفید یا سمتی که عصا ندارید. چون وقتی از مقابل صحبت می‌کنید جهت متفاوت است. معیار در جهت‌دهی باید دستی باشد که عصا در اختیار دارد.

2. یکی از رفتارهایی که نابینایان را بسیار می‌آزارد کمک کردن مادی و مالی به فرد نابیناست. بارها از زبان نابینایان شنیده‌ایم  از این کار به شدت رنجیده شده‌اند. ممکن است نابینایی بدون یاری اعضای خانواده لباس پوشیده و به بیرون آمده باشد و جامۀ او به هر دلیل مرتب نباشد.

  نباید تصور شود که او متکدی(گدا)‌ست تا دست در جیب کنیم و پولی به او بدهیم. همان‌گونه که افراد صاحب بینایی ممکن است دست به تکدی‌گری بزنند در میان گدایان هم نابینایانی وجود دارند که راست یا دروغ، نابینا هستند. نه هر گدایی نابیناست و نه هر نابینایی گدا. زشت‌تر این که گاه گدایانی بینا خود را به نابینایی می‌زنند.

  3. برخی از مردم در مواجهه با معلولان و در مورد خاص این گفتار ،نابینایان در پی ریشه‌یابی خطا یا گناهی هستند که به گمان آنان به معلولیت یا نابینایی انجامیده است. حال ان که دلیل روشن علمی و ژنتیکی دارد و ربطی به این گونه امور ندارد. ضمن این که یادمان باشد هر یک از ما و در همه لحظات در معرض خطراتی از این دست هستیم. یک سانحه، یک اتفاق پیش بینی نشده، یک بیماری و ده‌ها علت دیگر می‌تواند – خدای ناخواسته- ما را نیز به همان وضعیت مبتلا کند. خداوند هیچ کس را با آسیب به دیگری مجازات نمی‌کند. چنین تصوراتی هرگز نباید به ذهن ما خطور کند.

4. از عادات رفتاری بعضی از شهروندان این است که در اعتراض به دقتی یا بی‌مبالاتی راننده یا عابر این عبارت را بر زبان می آورند: «مگر کوری؟» حال آن که نابینایان بسیاری با دقت و نظم کارهای خود را انجام می‌دهند و این تعبیر چنانچه به گوش نابینایی برسد او را سخت می‌رنجاند.

5 پنج. یک نابینا فقط نابیناست. حتی دربارۀ دیدنی‌ها می توان با او صحبت کرد. چه رسد به شنیدنی‌ها و موسیقی که تبحر بیشتری درباره آنها دارد. نوع رفتار برخی اما با نابینایان به گونه‌ای است که انگار با معلول ذهنی و فردی کم‌هوش طرف هستند. حال آن که باید بدانیم نابینا فقط نابیناست و دلیلی ندارد هنگام گفت وگو با او مانند یک کودک صحبت کنیم یا تصور کنیم قادر به برقراری ارتباط نیست.

6.  با این که تاکید این گفتار بر حقوق برابر و نگاه عادی است ولی این به معنی این نیست که دولت نباید به صورت خاص حمایت کند. مشخصاً این قشر باید از یارانه برخوردار باشد و این یارانه حق طبیعی آنان است و نه صدقه.

7.  پیش‌تر نابینایان می‌توانستند از طریق یک شبکۀ رادیویی برنامه‌های تلویزیون را گوش کنند و به خاطر امکان استفاده از طریق نرم افزارهای موبایلی گویا آن شبکه فعال نیست در حالی که رادیو همچنان مهم‌ترین مونس نابینایان است.  حق نابینایان است که بتوانند با برنامه‌های تلویزیونی ارتباط برقرار کنند. خود ما هم بیشتر برنامه ها را می‌شنویم تا ببینیم. اگر مانند گذشته یکی از شبکه‌های رادیویی اقدام به پخش برنامه‌های تلویزیونی کند نابینایان امکان برقراری ارتباط بیشتری با جامعه پیدا می کنند.

8. خودروها موظف‌اند با مشاهده نابینایی که با عصای سفید در حال عبور از عرض خیابان است توقف کنند. نابینایان نیز البته می‌دانند نباید از هر جایی عبور کنند.

9نابینایان از ارتفاع کم علمک‌های گاز می‌نالند و چون ناگزیرند از کنار دیوار حرکت کنند امکان اصابت سر آنان با علمک های گاز بیش از دیگران است. جا دارد شرکت ملی گاز ایران نیز این موضوع را رعایت کند. البته شهروندان بینا هم مصون نیستند.

 10. عصای سفید، پرچم استقلال یک نابیناست. روز عصای سفید روز ترحم نیست. روز به رسمیت شناختن استقلال و حقوق نابینایان است. این روز مبارک باد.

منابع:

https://www.iribnews.ir/fa/news/3248401

https://www.asriran.com/fa/news/807995

http://medicine.tums.ac.ir/farabi/fa

https://www.beytoote.com/art/decorum/october3-cane3-safety.html